Hver stendur vaktina? Kristín Sævarsdóttir skrifar 29. janúar 2010 10:16 „Stefna Sjálfstæðisflokksins brást ekki, heldur fólk," segir í niðurlagi draga skýrslu Endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins sem birt var á vordögum síðasta árs. Þar var fjallað um efnahagsmál og pólitískt starf Sjálfstæðisflokksins undanfarin ár. Afneitun Sjálfstæðismanna á orsökum hrunsins sem orðið hefur í íslensku samfélagi er með ólíkindum og undanfarin misseri hefur mér fundist sem öll viðleitni kjörinna fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu gangi út á að fela eigin fótspor og þyngja enn meir spor ríkisstjórnarinnar í eyðimerkursandi endurreisnarinnar. Þeir tveir flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana á Íslandi undanfarna áratugi reyna með ráðum og dáð að beina athygli frá mistökum fortíðar til þeirra mála sem ríkisstjórnin er dæmd til að leysa svo að hægt sé að byggja upp efnahagslegan stöðugleika á næstu árum og áratugum. Þannig hefur stjórnarandstaðan hangið í margra mánaða málþófi vegna Icesave málsins sem orðið hefur til þess að ekkert þokast í öðrum og brýnum málum. Það hentar fyrrum stjórnarherrum að þjóðin sjái ekki skóginn fyrir trjám. Jafnaðarstefnan lifði af hrunið Íslensk þjóð veit að kapitalisminn hefur brugðist, þjóðin veit að græðgisvæðingin varð okkur að falli, þjóðin veit að það var einkavæðingarstefna ríkisstjórnar Davíðs Oddssonar sem hratt af stað þeirri atburðarrás sem við þekkjum öll of vel. Hrunið kenndi okkur margt og lærdómurinn mun áfram síast inn með grjónagrautnum og gluggabréfunum næstu árin og bragðið verður beiskt, það er staðreynd sem verður ekki umflúin. Hrunið hefur framkallað tortryggni, reiði og vantrú á stjórnmálamönnum. Einnig hefur það valdið því að margir halda því fram að hefðbundnir stjórnmálaflokkar séu úreltir og kominn tími til að við kjósum fólk á þing og í bæjarstjórnir sem ekki tilheyrir hefðbundnum stjórnmálaflokkum. Ég held að tilraun Borgarahreyfingarinnar (Hreyfingarinnar) hafi sýnt að sú er ekki raunin. Til er fólk í öllum flokkum (og utan flokka) sem ekki hefur getu til að standa vörð um almannahagsmuni og hefur ekkert nýtt fram að færa sem fyrirfinnst ekki í stjórnmálaflokkum landsins. Einnig fyrirfinnast margir stjórnmálamenn sem standa vörð um hugsjónir sínar og vinna af einlægni fyrir fólkið í landinu. Það má ekki gleymast í reiði hreinsunareldsins. Nýfrjálshyggjan hefur beðið skipbrot og finnum við Íslendingar sterklega fyrir því með dýpri kreppu, auknu atvinnuleysi og meiri vanlíðan almennings en fyrirfinnst í nágrannalöndum okkar. Í velferðarríkjunum í kringum okkur er jöfnuðurinn meiri og en annars staðar og grunnurinn sterkari sem gerir stjórnvöldum auðveldara að takast á við afleiðingar heimskeppunnar. Jafnaðarstefnan sannar enn gildi sitt og mun verða sá lykilþáttur sem Íslendingar getast sameinast um í endurreisn og tiltekt í íslensku stjórnkerfi og í efnahagslífi landsins. Jafnaðarstefnan sættir sig ekki við að almannahagsmunir séu látnir víkja fyrir hagsmunum erlendra eða innlendra fyrirtækja, banka eða stofnana. Jafnaðarstefnan er í eðli sínu andvíg sérhagsmunum og byggir á réttlæti og að allir hafi jafnan rétt til þeirra lífsgæða sem samfélagið býður upp á.Tryggjum orkufyrirtæki í almannaeigu Í ríkisstjórnartíð Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks seldi ríkið hlut sinn í Hitaveitu Suðurnesja með þeim skilyrðum að opinberir aðilar eða fyrirtæki í opinberri eigu mættu ekki kaupa hlutinn. Þannig hófst einkavæðingarferli í orkugeiranum án þess að fyrir væri tryggt eignarhald opinberra aðila á auðlindum. Einkavæðingarforkólfum þessara flokka hefur sem betur fer ekki tekist það ætlunarverk sitt að einkavæða orkufyrirtæki landsins og það má þakka árvekni Sigrúnar Elsu Smáradóttur, borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, sem stóð vaktina og lét ekki glepjast af gylliboðum frjálshyggjunnar. Sigrún Elsa hefur sýnt það með verkum sínum undanfarin ár að hún mun standa vörð um þessar grunnstoðir samfélagsins og tryggja almenningi að hagsmunir heildarinnar séu settir ofar einkahagsmunum. Það er mikil gæfa fyrir borgarbúa að þessi öfluga baráttukona hafi staðið vaktina í góðærinu. Við þurfum að tryggja að sú vakt verði staðin áfram á næsta kjörtímabili. Styðjum Sigrúnu Elsu í annað sætið í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík á morgun. Kristín Sævarsdóttir Höfundur er í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
„Stefna Sjálfstæðisflokksins brást ekki, heldur fólk," segir í niðurlagi draga skýrslu Endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins sem birt var á vordögum síðasta árs. Þar var fjallað um efnahagsmál og pólitískt starf Sjálfstæðisflokksins undanfarin ár. Afneitun Sjálfstæðismanna á orsökum hrunsins sem orðið hefur í íslensku samfélagi er með ólíkindum og undanfarin misseri hefur mér fundist sem öll viðleitni kjörinna fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu gangi út á að fela eigin fótspor og þyngja enn meir spor ríkisstjórnarinnar í eyðimerkursandi endurreisnarinnar. Þeir tveir flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana á Íslandi undanfarna áratugi reyna með ráðum og dáð að beina athygli frá mistökum fortíðar til þeirra mála sem ríkisstjórnin er dæmd til að leysa svo að hægt sé að byggja upp efnahagslegan stöðugleika á næstu árum og áratugum. Þannig hefur stjórnarandstaðan hangið í margra mánaða málþófi vegna Icesave málsins sem orðið hefur til þess að ekkert þokast í öðrum og brýnum málum. Það hentar fyrrum stjórnarherrum að þjóðin sjái ekki skóginn fyrir trjám. Jafnaðarstefnan lifði af hrunið Íslensk þjóð veit að kapitalisminn hefur brugðist, þjóðin veit að græðgisvæðingin varð okkur að falli, þjóðin veit að það var einkavæðingarstefna ríkisstjórnar Davíðs Oddssonar sem hratt af stað þeirri atburðarrás sem við þekkjum öll of vel. Hrunið kenndi okkur margt og lærdómurinn mun áfram síast inn með grjónagrautnum og gluggabréfunum næstu árin og bragðið verður beiskt, það er staðreynd sem verður ekki umflúin. Hrunið hefur framkallað tortryggni, reiði og vantrú á stjórnmálamönnum. Einnig hefur það valdið því að margir halda því fram að hefðbundnir stjórnmálaflokkar séu úreltir og kominn tími til að við kjósum fólk á þing og í bæjarstjórnir sem ekki tilheyrir hefðbundnum stjórnmálaflokkum. Ég held að tilraun Borgarahreyfingarinnar (Hreyfingarinnar) hafi sýnt að sú er ekki raunin. Til er fólk í öllum flokkum (og utan flokka) sem ekki hefur getu til að standa vörð um almannahagsmuni og hefur ekkert nýtt fram að færa sem fyrirfinnst ekki í stjórnmálaflokkum landsins. Einnig fyrirfinnast margir stjórnmálamenn sem standa vörð um hugsjónir sínar og vinna af einlægni fyrir fólkið í landinu. Það má ekki gleymast í reiði hreinsunareldsins. Nýfrjálshyggjan hefur beðið skipbrot og finnum við Íslendingar sterklega fyrir því með dýpri kreppu, auknu atvinnuleysi og meiri vanlíðan almennings en fyrirfinnst í nágrannalöndum okkar. Í velferðarríkjunum í kringum okkur er jöfnuðurinn meiri og en annars staðar og grunnurinn sterkari sem gerir stjórnvöldum auðveldara að takast á við afleiðingar heimskeppunnar. Jafnaðarstefnan sannar enn gildi sitt og mun verða sá lykilþáttur sem Íslendingar getast sameinast um í endurreisn og tiltekt í íslensku stjórnkerfi og í efnahagslífi landsins. Jafnaðarstefnan sættir sig ekki við að almannahagsmunir séu látnir víkja fyrir hagsmunum erlendra eða innlendra fyrirtækja, banka eða stofnana. Jafnaðarstefnan er í eðli sínu andvíg sérhagsmunum og byggir á réttlæti og að allir hafi jafnan rétt til þeirra lífsgæða sem samfélagið býður upp á.Tryggjum orkufyrirtæki í almannaeigu Í ríkisstjórnartíð Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks seldi ríkið hlut sinn í Hitaveitu Suðurnesja með þeim skilyrðum að opinberir aðilar eða fyrirtæki í opinberri eigu mættu ekki kaupa hlutinn. Þannig hófst einkavæðingarferli í orkugeiranum án þess að fyrir væri tryggt eignarhald opinberra aðila á auðlindum. Einkavæðingarforkólfum þessara flokka hefur sem betur fer ekki tekist það ætlunarverk sitt að einkavæða orkufyrirtæki landsins og það má þakka árvekni Sigrúnar Elsu Smáradóttur, borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, sem stóð vaktina og lét ekki glepjast af gylliboðum frjálshyggjunnar. Sigrún Elsa hefur sýnt það með verkum sínum undanfarin ár að hún mun standa vörð um þessar grunnstoðir samfélagsins og tryggja almenningi að hagsmunir heildarinnar séu settir ofar einkahagsmunum. Það er mikil gæfa fyrir borgarbúa að þessi öfluga baráttukona hafi staðið vaktina í góðærinu. Við þurfum að tryggja að sú vakt verði staðin áfram á næsta kjörtímabili. Styðjum Sigrúnu Elsu í annað sætið í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík á morgun. Kristín Sævarsdóttir Höfundur er í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar