Hver stendur vaktina? Kristín Sævarsdóttir skrifar 29. janúar 2010 10:16 „Stefna Sjálfstæðisflokksins brást ekki, heldur fólk," segir í niðurlagi draga skýrslu Endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins sem birt var á vordögum síðasta árs. Þar var fjallað um efnahagsmál og pólitískt starf Sjálfstæðisflokksins undanfarin ár. Afneitun Sjálfstæðismanna á orsökum hrunsins sem orðið hefur í íslensku samfélagi er með ólíkindum og undanfarin misseri hefur mér fundist sem öll viðleitni kjörinna fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu gangi út á að fela eigin fótspor og þyngja enn meir spor ríkisstjórnarinnar í eyðimerkursandi endurreisnarinnar. Þeir tveir flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana á Íslandi undanfarna áratugi reyna með ráðum og dáð að beina athygli frá mistökum fortíðar til þeirra mála sem ríkisstjórnin er dæmd til að leysa svo að hægt sé að byggja upp efnahagslegan stöðugleika á næstu árum og áratugum. Þannig hefur stjórnarandstaðan hangið í margra mánaða málþófi vegna Icesave málsins sem orðið hefur til þess að ekkert þokast í öðrum og brýnum málum. Það hentar fyrrum stjórnarherrum að þjóðin sjái ekki skóginn fyrir trjám. Jafnaðarstefnan lifði af hrunið Íslensk þjóð veit að kapitalisminn hefur brugðist, þjóðin veit að græðgisvæðingin varð okkur að falli, þjóðin veit að það var einkavæðingarstefna ríkisstjórnar Davíðs Oddssonar sem hratt af stað þeirri atburðarrás sem við þekkjum öll of vel. Hrunið kenndi okkur margt og lærdómurinn mun áfram síast inn með grjónagrautnum og gluggabréfunum næstu árin og bragðið verður beiskt, það er staðreynd sem verður ekki umflúin. Hrunið hefur framkallað tortryggni, reiði og vantrú á stjórnmálamönnum. Einnig hefur það valdið því að margir halda því fram að hefðbundnir stjórnmálaflokkar séu úreltir og kominn tími til að við kjósum fólk á þing og í bæjarstjórnir sem ekki tilheyrir hefðbundnum stjórnmálaflokkum. Ég held að tilraun Borgarahreyfingarinnar (Hreyfingarinnar) hafi sýnt að sú er ekki raunin. Til er fólk í öllum flokkum (og utan flokka) sem ekki hefur getu til að standa vörð um almannahagsmuni og hefur ekkert nýtt fram að færa sem fyrirfinnst ekki í stjórnmálaflokkum landsins. Einnig fyrirfinnast margir stjórnmálamenn sem standa vörð um hugsjónir sínar og vinna af einlægni fyrir fólkið í landinu. Það má ekki gleymast í reiði hreinsunareldsins. Nýfrjálshyggjan hefur beðið skipbrot og finnum við Íslendingar sterklega fyrir því með dýpri kreppu, auknu atvinnuleysi og meiri vanlíðan almennings en fyrirfinnst í nágrannalöndum okkar. Í velferðarríkjunum í kringum okkur er jöfnuðurinn meiri og en annars staðar og grunnurinn sterkari sem gerir stjórnvöldum auðveldara að takast á við afleiðingar heimskeppunnar. Jafnaðarstefnan sannar enn gildi sitt og mun verða sá lykilþáttur sem Íslendingar getast sameinast um í endurreisn og tiltekt í íslensku stjórnkerfi og í efnahagslífi landsins. Jafnaðarstefnan sættir sig ekki við að almannahagsmunir séu látnir víkja fyrir hagsmunum erlendra eða innlendra fyrirtækja, banka eða stofnana. Jafnaðarstefnan er í eðli sínu andvíg sérhagsmunum og byggir á réttlæti og að allir hafi jafnan rétt til þeirra lífsgæða sem samfélagið býður upp á.Tryggjum orkufyrirtæki í almannaeigu Í ríkisstjórnartíð Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks seldi ríkið hlut sinn í Hitaveitu Suðurnesja með þeim skilyrðum að opinberir aðilar eða fyrirtæki í opinberri eigu mættu ekki kaupa hlutinn. Þannig hófst einkavæðingarferli í orkugeiranum án þess að fyrir væri tryggt eignarhald opinberra aðila á auðlindum. Einkavæðingarforkólfum þessara flokka hefur sem betur fer ekki tekist það ætlunarverk sitt að einkavæða orkufyrirtæki landsins og það má þakka árvekni Sigrúnar Elsu Smáradóttur, borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, sem stóð vaktina og lét ekki glepjast af gylliboðum frjálshyggjunnar. Sigrún Elsa hefur sýnt það með verkum sínum undanfarin ár að hún mun standa vörð um þessar grunnstoðir samfélagsins og tryggja almenningi að hagsmunir heildarinnar séu settir ofar einkahagsmunum. Það er mikil gæfa fyrir borgarbúa að þessi öfluga baráttukona hafi staðið vaktina í góðærinu. Við þurfum að tryggja að sú vakt verði staðin áfram á næsta kjörtímabili. Styðjum Sigrúnu Elsu í annað sætið í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík á morgun. Kristín Sævarsdóttir Höfundur er í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson Skoðun Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd Regína Ásvaldsdóttir Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Geðheilbrigðisvandi, taktu númer…. Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Ég kýs með leikskólahjartanu Kristín Dýrfjörð skrifar Skoðun Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Sjá meira
„Stefna Sjálfstæðisflokksins brást ekki, heldur fólk," segir í niðurlagi draga skýrslu Endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins sem birt var á vordögum síðasta árs. Þar var fjallað um efnahagsmál og pólitískt starf Sjálfstæðisflokksins undanfarin ár. Afneitun Sjálfstæðismanna á orsökum hrunsins sem orðið hefur í íslensku samfélagi er með ólíkindum og undanfarin misseri hefur mér fundist sem öll viðleitni kjörinna fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu gangi út á að fela eigin fótspor og þyngja enn meir spor ríkisstjórnarinnar í eyðimerkursandi endurreisnarinnar. Þeir tveir flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana á Íslandi undanfarna áratugi reyna með ráðum og dáð að beina athygli frá mistökum fortíðar til þeirra mála sem ríkisstjórnin er dæmd til að leysa svo að hægt sé að byggja upp efnahagslegan stöðugleika á næstu árum og áratugum. Þannig hefur stjórnarandstaðan hangið í margra mánaða málþófi vegna Icesave málsins sem orðið hefur til þess að ekkert þokast í öðrum og brýnum málum. Það hentar fyrrum stjórnarherrum að þjóðin sjái ekki skóginn fyrir trjám. Jafnaðarstefnan lifði af hrunið Íslensk þjóð veit að kapitalisminn hefur brugðist, þjóðin veit að græðgisvæðingin varð okkur að falli, þjóðin veit að það var einkavæðingarstefna ríkisstjórnar Davíðs Oddssonar sem hratt af stað þeirri atburðarrás sem við þekkjum öll of vel. Hrunið kenndi okkur margt og lærdómurinn mun áfram síast inn með grjónagrautnum og gluggabréfunum næstu árin og bragðið verður beiskt, það er staðreynd sem verður ekki umflúin. Hrunið hefur framkallað tortryggni, reiði og vantrú á stjórnmálamönnum. Einnig hefur það valdið því að margir halda því fram að hefðbundnir stjórnmálaflokkar séu úreltir og kominn tími til að við kjósum fólk á þing og í bæjarstjórnir sem ekki tilheyrir hefðbundnum stjórnmálaflokkum. Ég held að tilraun Borgarahreyfingarinnar (Hreyfingarinnar) hafi sýnt að sú er ekki raunin. Til er fólk í öllum flokkum (og utan flokka) sem ekki hefur getu til að standa vörð um almannahagsmuni og hefur ekkert nýtt fram að færa sem fyrirfinnst ekki í stjórnmálaflokkum landsins. Einnig fyrirfinnast margir stjórnmálamenn sem standa vörð um hugsjónir sínar og vinna af einlægni fyrir fólkið í landinu. Það má ekki gleymast í reiði hreinsunareldsins. Nýfrjálshyggjan hefur beðið skipbrot og finnum við Íslendingar sterklega fyrir því með dýpri kreppu, auknu atvinnuleysi og meiri vanlíðan almennings en fyrirfinnst í nágrannalöndum okkar. Í velferðarríkjunum í kringum okkur er jöfnuðurinn meiri og en annars staðar og grunnurinn sterkari sem gerir stjórnvöldum auðveldara að takast á við afleiðingar heimskeppunnar. Jafnaðarstefnan sannar enn gildi sitt og mun verða sá lykilþáttur sem Íslendingar getast sameinast um í endurreisn og tiltekt í íslensku stjórnkerfi og í efnahagslífi landsins. Jafnaðarstefnan sættir sig ekki við að almannahagsmunir séu látnir víkja fyrir hagsmunum erlendra eða innlendra fyrirtækja, banka eða stofnana. Jafnaðarstefnan er í eðli sínu andvíg sérhagsmunum og byggir á réttlæti og að allir hafi jafnan rétt til þeirra lífsgæða sem samfélagið býður upp á.Tryggjum orkufyrirtæki í almannaeigu Í ríkisstjórnartíð Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks seldi ríkið hlut sinn í Hitaveitu Suðurnesja með þeim skilyrðum að opinberir aðilar eða fyrirtæki í opinberri eigu mættu ekki kaupa hlutinn. Þannig hófst einkavæðingarferli í orkugeiranum án þess að fyrir væri tryggt eignarhald opinberra aðila á auðlindum. Einkavæðingarforkólfum þessara flokka hefur sem betur fer ekki tekist það ætlunarverk sitt að einkavæða orkufyrirtæki landsins og það má þakka árvekni Sigrúnar Elsu Smáradóttur, borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, sem stóð vaktina og lét ekki glepjast af gylliboðum frjálshyggjunnar. Sigrún Elsa hefur sýnt það með verkum sínum undanfarin ár að hún mun standa vörð um þessar grunnstoðir samfélagsins og tryggja almenningi að hagsmunir heildarinnar séu settir ofar einkahagsmunum. Það er mikil gæfa fyrir borgarbúa að þessi öfluga baráttukona hafi staðið vaktina í góðærinu. Við þurfum að tryggja að sú vakt verði staðin áfram á næsta kjörtímabili. Styðjum Sigrúnu Elsu í annað sætið í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík á morgun. Kristín Sævarsdóttir Höfundur er í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun