Traustur leiðtogi Valdimar Guðmannsson skrifar 5. mars 2007 05:00 Það fór ekki fram hjá neinum, hvorki stuðningsmönnum Samfylkingarinnar eða hvað þá heldur andstæðingum hennar, að með glæsilegu kjöri Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur til formanns Samfylkingarinnar var kominn kvenskörungur með mikla reynslu og stjórnunarhæfileika í hóp stjórnmálaforingja á Íslandi. Ég vil taka það fram að ég er mjög hreykinn af því að hafa átt þátt í þeirri kosningu ekki síður en þeim góðu minningum frá kosningabaráttu Vigdísar Finnbogadóttur á sínum tíma og glæsilegum sigri hennar í forsetakosningunum þá. Það hefur hins vegar ekki dulist neinum sem fylgst hafa með stjórnmálum undanfarna mánuði að andstæðingar okkar óttast ekkert meira en konuna í brúnni og kannski ekki að ástæðulausu. Þeir hafa notað öll tækifæri sem hugnast getur til að gera málflutning hennar tortryggilegan í augum almennings. Þar má einu gilda hvort rætt er um okurvexti, matvælaverð, skuldasöfnun heimilanna eða landbúnaðarmál, svo fátt eitt sé nefnt. Mér hefur reyndar stundum dottið í hug að undanförnu hvort að á Íslandi sé skipulagður karlrembuhópur sem leggi sig allan fram við að koma í veg fyrir pólitískan frama hjá konum, sama í hvaða flokki þær sækja fram. Nýjustu dæmin eru Siv Friðleifsdóttir, Jónína Bjartmarz og Margrét Sverrisdóttir. Þar sem Ingibjörg Sólrún náði markmiði sínu beinast nú öll spót að henni og ganga sumir þar býsna langt. Það er áhyggjuefni ef við félagar hennar í Samfylkingunni teljum að hún eigi ein að sjá um alla kosningabaráttuna en aðrir Samfylkingarfélagar geti bara slappað af og beðið eftir kosningunum 12. maí n.k. Það er von mín að þessar áhyggjur mínar séu ekki á rökum reistar. Við þurfum margar barátturæður eins og gamli karlinn úr brúnni, Jón Baldvin Hannibalsson, þrumaði yfir okkur sem sóttu kjördæmisþing Samfylkingarinnar í Norðvesturkjördæmi er haldið var að Reykjum í Hrútafirði skömmu fyrir jól. Að lokum vil ég skora á alla sem aðhyllast félagshyggju og jöfnuð að bretta upp ermar og fara að vinna ötulega að glæstum sigri Samfylkingarinnar 12. maí n.k. Baráttukveðjur, X-S. Höfundur er verkamaður og formaður Samfylkingarfélagsins í A-Húnavatnssýslu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Hættulegar skólalóðir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Hverfin hverfast um íþróttafélögin Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Húsnæði er ekki lúxus – rödd ungu kynslóðarinnar Aleksandra Jania skrifar Skoðun Aftur til fortíðar – leikskólinn sem réttur eða geymsla? Kristín Dýrfjörð skrifar Sjá meira
Það fór ekki fram hjá neinum, hvorki stuðningsmönnum Samfylkingarinnar eða hvað þá heldur andstæðingum hennar, að með glæsilegu kjöri Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur til formanns Samfylkingarinnar var kominn kvenskörungur með mikla reynslu og stjórnunarhæfileika í hóp stjórnmálaforingja á Íslandi. Ég vil taka það fram að ég er mjög hreykinn af því að hafa átt þátt í þeirri kosningu ekki síður en þeim góðu minningum frá kosningabaráttu Vigdísar Finnbogadóttur á sínum tíma og glæsilegum sigri hennar í forsetakosningunum þá. Það hefur hins vegar ekki dulist neinum sem fylgst hafa með stjórnmálum undanfarna mánuði að andstæðingar okkar óttast ekkert meira en konuna í brúnni og kannski ekki að ástæðulausu. Þeir hafa notað öll tækifæri sem hugnast getur til að gera málflutning hennar tortryggilegan í augum almennings. Þar má einu gilda hvort rætt er um okurvexti, matvælaverð, skuldasöfnun heimilanna eða landbúnaðarmál, svo fátt eitt sé nefnt. Mér hefur reyndar stundum dottið í hug að undanförnu hvort að á Íslandi sé skipulagður karlrembuhópur sem leggi sig allan fram við að koma í veg fyrir pólitískan frama hjá konum, sama í hvaða flokki þær sækja fram. Nýjustu dæmin eru Siv Friðleifsdóttir, Jónína Bjartmarz og Margrét Sverrisdóttir. Þar sem Ingibjörg Sólrún náði markmiði sínu beinast nú öll spót að henni og ganga sumir þar býsna langt. Það er áhyggjuefni ef við félagar hennar í Samfylkingunni teljum að hún eigi ein að sjá um alla kosningabaráttuna en aðrir Samfylkingarfélagar geti bara slappað af og beðið eftir kosningunum 12. maí n.k. Það er von mín að þessar áhyggjur mínar séu ekki á rökum reistar. Við þurfum margar barátturæður eins og gamli karlinn úr brúnni, Jón Baldvin Hannibalsson, þrumaði yfir okkur sem sóttu kjördæmisþing Samfylkingarinnar í Norðvesturkjördæmi er haldið var að Reykjum í Hrútafirði skömmu fyrir jól. Að lokum vil ég skora á alla sem aðhyllast félagshyggju og jöfnuð að bretta upp ermar og fara að vinna ötulega að glæstum sigri Samfylkingarinnar 12. maí n.k. Baráttukveðjur, X-S. Höfundur er verkamaður og formaður Samfylkingarfélagsins í A-Húnavatnssýslu.
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar