Kvótinn fellur – ný vinstristjórn Lúðvík Gizurarson skrifar 21. september 2007 00:01 Framsókn var lofað áframhaldandi stjórnarsetu eftir seinustu alþingiskosningar gegn því að passa áfram kvótann, sem allur er í höndum sjálfstæðismanna. Framsóknar-Sjálfstæðisstjórn hafði haft eitt atkvæði í meirihluta eða 3 af 63 sem eru á þingi. Það dugði. Nú fór einföld og fróm sál á fund sjálfstæðismanna sem „nýr utanríkisráðherra", ráðherraefnið. Hér fór Jón Sigurðsson og var að nafninu til formaður Framsóknarflokksins. Hann var settur þar af fyrri formanni Framsóknar, Halldóri Ásgrímssyni kvótaeiganda, og ætlaði hann að láta Jón Sigurðsson passa Hornafjarðarkvótann fyrir sig. Hann valdi Jón Sigurðsson skólabróður sinn og því góðan kvótapössunarmann í þetta starf. Sem arftaka hans sem ráðherra. Nú gerðist það eftir seinustu alþingiskosningar að Framsókn taldi sig vera að fara áfram í stjórn með Sjálfstæðisflokknum þrátt fyrir að eitt atkvæði væri í stjórnarmeirihlutanum. Hermann Jónasson stjórnaði 1934 og áfram með einu atkvæði. Það var nægur meirihluti. Þá uppgötva framsóknarmenn einn daginn að þetta var allt plat og fals og spilað var með þá. Sjálfstæðisflokkurinn hafði allan tímann falsað fyrir Framsókn og var að ganga frá stjórnarmyndun við Samfylkinguna bak við tjöldin. Sú stjórn var svo mynduð. Nú var Framsókn hent út úr stjórn eins og Halldóri fyrir vestan. Nokkru áður kom Halldór ráðherra þaðan og sagði það seint gleymast enda hefði hann gert umyrðalaust eins og Kanar sögðu honum. Snatar hljóta aldrei mikla virðingu. Nú er ekkert fyrir Framsókn annað að gera en hætta að greiða atkvæði með kvótanum og þá er hann fallinn og úr sögunni. Öll þorpin úti um land blómstra á ný. Setja þarf alla togara út fyrir 50 mílur og þá vex þorskstofninn fljótt í 300 þúsund tonna afla. Tekjur af þorski þrefaldast. Togaraafli fer að mestu í olíu og kostnað. Kemur ný vinstristjórn?Höfundur er hæstaréttarlögmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Framsókn var lofað áframhaldandi stjórnarsetu eftir seinustu alþingiskosningar gegn því að passa áfram kvótann, sem allur er í höndum sjálfstæðismanna. Framsóknar-Sjálfstæðisstjórn hafði haft eitt atkvæði í meirihluta eða 3 af 63 sem eru á þingi. Það dugði. Nú fór einföld og fróm sál á fund sjálfstæðismanna sem „nýr utanríkisráðherra", ráðherraefnið. Hér fór Jón Sigurðsson og var að nafninu til formaður Framsóknarflokksins. Hann var settur þar af fyrri formanni Framsóknar, Halldóri Ásgrímssyni kvótaeiganda, og ætlaði hann að láta Jón Sigurðsson passa Hornafjarðarkvótann fyrir sig. Hann valdi Jón Sigurðsson skólabróður sinn og því góðan kvótapössunarmann í þetta starf. Sem arftaka hans sem ráðherra. Nú gerðist það eftir seinustu alþingiskosningar að Framsókn taldi sig vera að fara áfram í stjórn með Sjálfstæðisflokknum þrátt fyrir að eitt atkvæði væri í stjórnarmeirihlutanum. Hermann Jónasson stjórnaði 1934 og áfram með einu atkvæði. Það var nægur meirihluti. Þá uppgötva framsóknarmenn einn daginn að þetta var allt plat og fals og spilað var með þá. Sjálfstæðisflokkurinn hafði allan tímann falsað fyrir Framsókn og var að ganga frá stjórnarmyndun við Samfylkinguna bak við tjöldin. Sú stjórn var svo mynduð. Nú var Framsókn hent út úr stjórn eins og Halldóri fyrir vestan. Nokkru áður kom Halldór ráðherra þaðan og sagði það seint gleymast enda hefði hann gert umyrðalaust eins og Kanar sögðu honum. Snatar hljóta aldrei mikla virðingu. Nú er ekkert fyrir Framsókn annað að gera en hætta að greiða atkvæði með kvótanum og þá er hann fallinn og úr sögunni. Öll þorpin úti um land blómstra á ný. Setja þarf alla togara út fyrir 50 mílur og þá vex þorskstofninn fljótt í 300 þúsund tonna afla. Tekjur af þorski þrefaldast. Togaraafli fer að mestu í olíu og kostnað. Kemur ný vinstristjórn?Höfundur er hæstaréttarlögmaður.