Hvað á landsfundurinn að gera?

Samfylkingin hamast við að klára alla stefnumótun áður en landsfundur hennar hefst. Landsfundurinn virðist því bara eiga að klappa en ekki ákveða neitt. Nýjasta dæmið um þessi viðleitni forystunnar er heilt rit eftir Jón Sigurðsson fyrrverandi ráðherra um efnahagsmál. Meginniðurstaða ritsins virðist vera að Samfylkingin stefni beinlínis að „harðri“ lendingu með harkalegum samdrætti í opinberum umsvifum og niðurskurði í samneyslu, opinberum framkvæmdum og – væntanlega þá einnig óhjákvæmilega – í velferðarframlögum.

Í ritinu birtist misskilningur varðandi lækkun virðisaukaskatts á matvörum í mars sl. Ekki virðist fylgt viðurkenndum upplýsingum um verðlækkanir í smásöluverslunum. Ekki virðist heldur reynt að meta hvernig lækkun virðisaukaskatts staðfestir árangur ríkisstjórnarinnar í hagstjórninni. Í ritinu virðist gengið út frá því að ríkisstjórnin hafi ýtt undir þenslu á fasteignamarkaði og íbúðalánamarkaði. Þó liggur fyrir að það voru viðskiptabankarnir sem hófu innrás inn á fasteignalánamarkaðinn með það yfirlýsta markmið að brjóta Íbúðalánasjóð á bak aftur. Almennar kannanir hafa staðfest að almenningur þekkir og virðir mikilvægi Íbúðalánasjóð. Að því er virðist hefur Samfylkingin ekki lengur áhuga á þessu.

Til samanburðar við svartsýnar lýsingar í þessu riti Samfylkingarinnar mætti benda á leiðara í Fréttabréfi Samtaka atvinnulífsins í þessari viku, en þar er bent á margs konar takmarkanir í opinberu hagtalnaefni. Meðal annars bendir Vilhjálmur Egilsson framkvæmdastjóri SA og hagfræðingur á að trúlega sé viðskiptahallinn ofmetinn tvöfalt í nýjustu hagtölum Seðlabankans.

Í riti Samfylkingarinnar virðist ekki tekið tillit til þess að ætlunin er að nýta afrakstur af sölu Landssímans beinlínis í jöfnunarskyni fyrir hag ríkissjóðs og þá hagsveiflu sem virðist framundan – til að draga úr samdrætti. Lítið tillit er tekið til þess að viðskiptahallinn – svo ofmetinn sem hann kann að vera – er þegar tekinn að minnka vegna efnahagsaðgerða ríkisstjórnarinnar, og mun halda áfram að minnka þegar dregur úr stórframkvæmdunum fyrir austan á þessu ári. Ennfremur virðist það lítið metið að viðskiptahallinn tengist að hluta til arðvænlegum umsvifum og mun að því leytinu standa undir sér. Á kynningarfundi Samfylkingarinnar um þetta nýja rit var því haldið fram að kjör lífeyrisþega og barnafjölskyldna hefðu dregist aftur hér á landi síðustu ár. En einmitt nú stendur yfir eitthvert stærsta átak í eflingu velferðarkerfanna og í hækkunum bótagreiðslna sem sögur fara af. Og samanburðarathuganir sýna að jöfnuður á Íslandi er meiri en tíðkast í langflestum Evrópulöndum.

Landsfundarmenn Samfylkingarinnar hafa nóg að lesa og læra enda varla til þess ætlast að þeir fari að móta stefnu úr því að forystan er búin að birta stefnuna fyrirfram.

Höfundur er alþingismaður.