Er Evrópa á villigötum? Efnahagsleg hnignun kallar á róttæka endurskoðun Eggert Sigurbergsson skrifar 5. október 2025 14:00 Tveir af virtustu efnahagssérfræðingum Evrópu, Mario Draghi og Enrico Letta, hafa nýlega vakið athygli á djúpstæðri efnahagslegri hnignun Evrópusambandsins. Skýrslur þeirra draga upp dökka mynd af stöðu mála og undirstrika þá staðreynd að sambandið hefur verið að dragast aftur úr öðrum stórum hagkerfum heimsins, einkum Bandaríkjunum. Þessi hnignun virðist vera kerfisbundin, og ef ekkert róttækt er að gert, gæti það grafið undan tilvistargrundvelli sambandsins. Dæmi um stöðnunina Eitt af augljósustu merkjum þessarar stöðnunar er hægur hagvöxtur. Samkvæmt nýlegum gögnum hefur hagvöxtur Bandaríkjanna verið margfalt hraðari en Evrópusambandsins. Á milli áranna 1993 og 2022 jókst landsframleiðsla á mann í Bandaríkjunum um 60%, en innan Evrópusambandsins var vöxturinn aðeins 30%. Þetta bilið hefur haldið áfram að breikka, sem sýnir að staðan er að versna. Þetta hefur mikil áhrif á almenning. Jafnvel þótt Evrópubúar leggi meira til hliðar en Bandaríkjamenn, er fjárhagsleg staða þeirra veikari. Frá 2009 hefur fjárhagsleg staða evrópskra heimila aðeins styrkst um þriðjung af því sem gerst hefur í Bandaríkjunum. Þessi staðreynd segir sína sögu um hversu miklu veikara hagkerfi Evrópusambandsins er. Hvað liggur að baki? Skýrslurnar kenna að miklu leyti íþyngjandi regluverki og skorti á nýsköpun um. Það er erfitt fyrir evrópsk sprotafyrirtæki að ná flugi, og mörg þeirra leita frekar fjármagns utan sambandsins. Þetta hefur alvarlegar afleiðingar á samkeppnishæfni, framleiðni og getu Evrópu til að skapa ný störf. Draghi bendir á að ef Evrópa getur ekki aukið framleiðni, mun hún neyðast til að velja á milli þess að ná metnaðarfullum loftslags- og tæknimarkmiðum og þess að viðhalda velferðarkerfum sínum. En leiðtogar Evrópusambandsins virðast ekki svara þessum vanda með róttækum lausnum. Þrátt fyrir viðvaranir Draghi og Letta, hefur engum grundvallarbreytingum verið komið á. Þess í stað er oft gripið til sömu gömlu lausnanna: aukin samruni og miðstýring. Draghi hefur nýlega talað fyrir því að Evrópa þurfi að verða að sambandsríki til að takast á við vandann. Áhrif á Ísland Með hliðsjón af þessari dökku mynd er mikilvægt að Íslendingar horfi gagnrýnum augum á mögulega aðild að Evrópusambandinu. Þótt sumir hafi bent á lága stýrivexti á evrusvæðinu sem rök fyrir aðild, sýna skýrslur Draghi og Letta að þessir lágu vextir eru ekki merki um heilbrigt hagkerfi, heldur einmitt um viðvarandi efnahagslega stöðnun. Að lokum, djúp og viðvarandi efnahagsleg hnignun Evrópusambandsins er miklu alvarlegra mál en lágt stýrivaxtastig. Það er mikilvægt að greina vandamálin til þess að finna réttar lausnir, og það er ljóst að þær liggja ekki í auknum samruna án þess að tekið sé á grundvallarvandamálum í hagkerfi sambandsins. Þessi greining ætti að verða Íslendingum mikilvægt umhugsunarefni þegar framtíðarsambönd eru skoðuð. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Evrópusambandið Mest lesið Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Sjá meira
Tveir af virtustu efnahagssérfræðingum Evrópu, Mario Draghi og Enrico Letta, hafa nýlega vakið athygli á djúpstæðri efnahagslegri hnignun Evrópusambandsins. Skýrslur þeirra draga upp dökka mynd af stöðu mála og undirstrika þá staðreynd að sambandið hefur verið að dragast aftur úr öðrum stórum hagkerfum heimsins, einkum Bandaríkjunum. Þessi hnignun virðist vera kerfisbundin, og ef ekkert róttækt er að gert, gæti það grafið undan tilvistargrundvelli sambandsins. Dæmi um stöðnunina Eitt af augljósustu merkjum þessarar stöðnunar er hægur hagvöxtur. Samkvæmt nýlegum gögnum hefur hagvöxtur Bandaríkjanna verið margfalt hraðari en Evrópusambandsins. Á milli áranna 1993 og 2022 jókst landsframleiðsla á mann í Bandaríkjunum um 60%, en innan Evrópusambandsins var vöxturinn aðeins 30%. Þetta bilið hefur haldið áfram að breikka, sem sýnir að staðan er að versna. Þetta hefur mikil áhrif á almenning. Jafnvel þótt Evrópubúar leggi meira til hliðar en Bandaríkjamenn, er fjárhagsleg staða þeirra veikari. Frá 2009 hefur fjárhagsleg staða evrópskra heimila aðeins styrkst um þriðjung af því sem gerst hefur í Bandaríkjunum. Þessi staðreynd segir sína sögu um hversu miklu veikara hagkerfi Evrópusambandsins er. Hvað liggur að baki? Skýrslurnar kenna að miklu leyti íþyngjandi regluverki og skorti á nýsköpun um. Það er erfitt fyrir evrópsk sprotafyrirtæki að ná flugi, og mörg þeirra leita frekar fjármagns utan sambandsins. Þetta hefur alvarlegar afleiðingar á samkeppnishæfni, framleiðni og getu Evrópu til að skapa ný störf. Draghi bendir á að ef Evrópa getur ekki aukið framleiðni, mun hún neyðast til að velja á milli þess að ná metnaðarfullum loftslags- og tæknimarkmiðum og þess að viðhalda velferðarkerfum sínum. En leiðtogar Evrópusambandsins virðast ekki svara þessum vanda með róttækum lausnum. Þrátt fyrir viðvaranir Draghi og Letta, hefur engum grundvallarbreytingum verið komið á. Þess í stað er oft gripið til sömu gömlu lausnanna: aukin samruni og miðstýring. Draghi hefur nýlega talað fyrir því að Evrópa þurfi að verða að sambandsríki til að takast á við vandann. Áhrif á Ísland Með hliðsjón af þessari dökku mynd er mikilvægt að Íslendingar horfi gagnrýnum augum á mögulega aðild að Evrópusambandinu. Þótt sumir hafi bent á lága stýrivexti á evrusvæðinu sem rök fyrir aðild, sýna skýrslur Draghi og Letta að þessir lágu vextir eru ekki merki um heilbrigt hagkerfi, heldur einmitt um viðvarandi efnahagslega stöðnun. Að lokum, djúp og viðvarandi efnahagsleg hnignun Evrópusambandsins er miklu alvarlegra mál en lágt stýrivaxtastig. Það er mikilvægt að greina vandamálin til þess að finna réttar lausnir, og það er ljóst að þær liggja ekki í auknum samruna án þess að tekið sé á grundvallarvandamálum í hagkerfi sambandsins. Þessi greining ætti að verða Íslendingum mikilvægt umhugsunarefni þegar framtíðarsambönd eru skoðuð. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun