Hvalhræ á reki í Faxaflóa

"Það er alveg klárt að þetta eru fituleifar og innyfli úr veiddri hrefnu," segir Viðar Helgason, leiðsögumaður á hvalaskoðunarbátnum Hafsúlunni, en í síðasta mánuði hafa hvalaskoðunarmenn rekist á tvö hvalahræ um það bil tveimur mílum utan við innsiglinguna í Reykjavík. Guðmundur Gestsson, framkvæmdastjóri Hvalstöðvarinnar, segir að hann geti ekki fært sönnur á það að hræin komi af veiddri hrefnu en telur það þó mjög líklegt. Gísli Víkingsson, sérfræðingur á Hafrannsóknarstofnun, segir að hrefnuveiðimenn sökkvi beinum og innyflum hrefnanna þegar búið er að vinna þær. Hann segir það gert á miklu dýpi og utan togslóða. "Það er búið svo um að innefli eiga ekki að geta losnað og flotið upp en það er aldrei hægt að útiloka alveg að það komi fyrir," segir Gísli. Hann segir þó að hrefnuveiðimenn hafi ekki veitt né sleppt hrefnum nálægt þeim slóðum þar sem hræin fundust og því telur hann mjög ólíklegt að hræin séu frá þeim komin. Hann bendir á að hvalspik geti flotið upp af sjálfdauðum hval og svo geti háhyrningar drepið og étið hrefnu og þar með skilið hræ eftir sig. Hann minnist þess að spik og innyfli úr hvölum hafi fundist á floti á meðan engar hvalveiðar voru stundaðar. Viðar segir þau vinnubrögð hrefnuveiðimanna að henda hrefnuhræjum í sjóinn vera afar slök. "Þetta er eins og að hreindýraskytta skilji hræið af hreindýrinu eftir í skóginum þegar hann hefur hreinsað af því kjötið sem hann vill hafa með sér heim," segir hann. Hann segir að í fyrra hafi allt hræ verið tekið á land og undrast hann þessa nýbreyttni. Gísli segir hins vegar að aðeins sjö af tuttugu og fimm skepnum hafi verið unnar í landi og var þá hræjunum fargað í Sorpu. Hann segir það mun eðlilegri frágangsmáta að skila hræjunum aftur í sjóinn, þó á þann veg að þær angri engan, heldur en að koma með þau í land. Hann segir þennan frágangsmáta tíðkast hjá til dæmis Norðmönnum og Japönum.