Tólf tíma þrek­raun Elísu með þeim bestu í heimi: „Hentar mér mjög vel“

Hlaupið, sem telur um 101 kíló­meter, er það stærsta í utan­vega­hlaupa­senunni á heims­vísu og þær bestu í heimi, þar á meðal Elísa, mæta til leiks á morgun.

„Ég er mjög spennt. Hlakka ótrú­lega til að mæta á ráslínuna á föstu­daginn og fá að hlaupa þessa mögnuðu leið. Leiðin sjálf er líka bara mjög skemmti­leg, hentar mér mjög vel. Undir­lagið er æðis­legt, hæðar­metrar flottir,“ segir Elísa í samtali við íþróttadeild Sýnar. 

„Ég fer upp í 2300 metra hæð og er aðeins upp í þeirri hæð. Það eru löng niður­hlaup í þessu hlaupi sem maður getur ekki æft á Ís­landi. Lengsta niður­hlaupið í þessari braut til að mynda telur nítján kíló­metra. Eitt­hvað sem við þekkjum alls ekki heima. Ég þarf að passa mig að fara ekki of hratt þar niður og eiga enn næga orku í fótunum til að klára hlaupið.

Með augun á tólf tímum

Elísa hefur farið mikla sigur­för á hlaupaárinu og vann sína þriðju utan­vega­keppni á UTMB mótaröðinni á Ítalíu fyrr í sumar. Hún er meðal hæst skrifuðu kepp­enda í hlaupi morgun­dagsins.

„Ég vil náttúru­lega ná að standa mig mjög vel, eiga mjög gott hlaup. Að vera í topp tíu væri geggjað, topp fimm væri enn þá betra. Ég vil heldur ekki fara fram úr mér í vonum. Ég er að horfa á að vera í kringum tólf tíma með þetta hlaup. Það væri geggjað ef ég myndi ná því.“

Verkjalaus og klár í slaginn

Elísa upp­lifði mikinn kvíða í að­draganda hlaupsins þar sem hún hefur verið að glíma við meiðsli í hné og hélt um tíma að ekkert yrði af sinni þátt­töku. Hún er verkja­laus og vann tvö hlaup hér heima fyrir skemmstu.

„Það eru í raun bara tvær vikur síðan að ég byrjaði að hlaupa al­menni­lega. Undir­búningurinn fyrir þetta hlaup hefur því ekki verið eins og ég hefði viljað en að sama skapi er það bara sjaldnast þannig að hlutirnir séu akkúrat eins og maður vill. Maður gerir það besta úr stöðunni. Ég hef verið að hjóla slatta og hef haldið góðu formi. Ég treysti á að það skili góðum árangri. Ég er alla­vegana búin að gera allt sem ég get út frá meiðslunum.

Vissu­lega var mikill kvíði í kringum þessi meiðsli þegar að hnéð var sem verst, fannst ekki vera mikill bati og var ekki alveg að sjá fyrir mér að ég væri að fara hlaupa 100 kíló­metra. En svo er hnéð orðið gott, ég er búin að vera hlaupa aðeins hérna úti og það er að bregðast mjög vel við. Það ætti ekki að vera hindrun í hlaupinu.“

Og ekki verra að Elísa getur treyst á sína góðu vinkonu og helstu aðstoðarkonu, Sonju Sif Jóhannsdóttur á meðan á hlaupinu stendur. Það veit á gott.

„Það er bara rosa­lega dýr­mætt. Mín bestu hlaup eru þegar að ég er með Sonju með mér. Ég gæti ekki gert þetta án hennar. Það er al­gjör­lega þannig. Ég er óendan­lega þakk­lát að hafa hana hérna með mér, er rosa­lega örugg þegar ég er að hlaupa og veit af henni á svæðinu. Það veitir mér mjög mikið öryggi og ég er alltaf ótrú­lega spennt að komast á hverja drykkjar­stöð fyrir sig vitandi að ég er að fara hitta hana.“

Elísa hleypur af stað í CCC Hoka Mont Blanc hlaupinu klukkan sjö í fyrramálið. Færð verða tíðindi af hlaupinu á Vísi.