Efling þekkingar í sjávarútvegi skilar árangri Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar 4. febrúar 2026 09:00 Fátt hefur mótað íslenskt samfélag jafn djúpt og nálægð okkar við hafið. Við erum fiskveiðiþjóð og vitum að sjálfbær nýting auðlinda er forsenda velsældar og fæðuöryggis til framtíðar. Við Íslendingar búum yfir dýrmætri þekkingu á öllum lykilþáttum virðiskeðju sjávarútvegs – frá veiðum til vinnslu og meðferðar sjávarfangs. Það er engin tilviljun að verndun og sjálfbær nýting auðlinda hafs og vatna er meðal lykiláherslna í þróunarsamvinnu Íslands. Við gleymum oft að sjálf vorum við skilgreind sem þróunarland og þáðum slíka aðstoð, allt fram til ársins 1976 fyrir sléttum 50 árum. Að ná stjórn yfir hafinu umhverfis landið og tryggja sjálfbæra nýtingu fiskveiðiauðlinda var forsenda framfara og þeirrar velsældar sem við nú búum við á Íslandi. Miðlum því sem við kunnum Allt frá því Ísland tók sín fyrstu skref sem veitandi í þróunarsamvinnu höfum við lagt áherslu á miðlun þekkingar á sviðum þar sem Ísland býr yfir sérþekkingu, ekki síst þeirri sem lagði grunninn að þeim lífskjörum sem við búum við. GRÓ – Þekkingarmiðstöð þróunarsamvinnu starfrækir, undir merkjum UNESCO, fjóra skóla á sviði jarðhita, sjávarútvegs, landgræðslu og jafnréttis. Skólarnir eru hýstir hjá íslenskum sérfræðistofnunum og þar er unnið að því að efla þekkingu og styðja við stofnanir í þróunarlöndunum á umræddum sviðum. Árlega er sérfræðingum sem starfa fyrir lykilstofnanir í þróunarlöndum boðið til 5-6 mánaða dvalar á Íslandi til að efla þekkingu sína. Frá upphafi hafa rúmlega 1.900 sérfræðingar komið hingað í 5-6 mánaða þjálfun. Þá hafa 117 þeirra lokið meistaragráðu og 28 doktorsprófi frá íslenskum háskólum með skólastyrk sem veittur hefur verið í gegnum íslenska þróunarsamvinnu. Fjárfesting í fólki skilar árangri Með því að efla þekkingu, hæfni og leiðtogagetu fagfólks sem starfar í lykilstöðum í heimalöndum sínum skapast forsendur til að efla stofnanir, bæta stjórnsýslu og leggja traustan grunn að langtímaáhrifum á stofnanir og samfélag. Þetta á sérstaklega við á sviði sjávarútvegs, þar sem góð stjórnun og ábyrg nýting geta skipt sköpum fyrir lífsafkomu heilu samfélaganna og tryggt fæðuöryggi til framtíðar. Hverju hefur starf GRÓ skólanna skilað? Þeirri spurningu er velt upp á fjórum opnum viðburðum sem haldnir verða í vetur um hvern GRÓ skólanna fjögurra. Eftir viðburð um Jarðhitaskólann, er nú röðin komin að Sjávarútvegsskólanum, sem stofnaður var árið 1997 og hefur útskrifað fleiri en 500 sérfræðinga frá 68 löndum um heim allan. Á viðburðinum, sem fer fram þann 4. febrúar á Akureyri, munu nemendurnir sjálfir segja frá því hvernig þekkingin sem þau hafa aflað sér í gegnum dvöl við skólann átt þátt í að stuðla að framgangi sjálfbærs sjávarútvegs í sínum heimalöndum. Áhrif sem ná víða Sem dæmi má nefna að Sjávarútvegsskólinn, sem starfræktur er af Hafrannsóknastofnun, hefur frá upphafi unnið með löndunum þremur sem deila nýtingu Viktoríuvatns, sem er stærsta fiskveiðivatn Afríku, en heildarafli er á ári hverju tæplega ein milljón tonna. Það er ekki svo fjarri þeim heildarafla sem dreginn er úr sjó við Íslandsstrendur á hverju ári. Fiskveiðistjórnun vatnsins hefur verið áskorun, en með því að vinna með stofnunum sem leika þar lykilhlutverk er stuðlað að sjálfbærri nýtingu auðlinda vatnsins. Áhrifin ná víðar. Útskrifaðir nemendur skólans sem hlotið hafa doktorsstyrk, eru sumir hverjir í leiðandi hlutverki innan fræðasamfélagsins í sínum löndum. Þannig er háskóladeildum í fiskifræði í Líberíu, Úganda og Kína til að mynda stjórnað af fyrrverandi doktorsstyrkþegum Sjávarútvegsskólans. Þeir eru í lykilaðstöðu við að koma þekkingu sinni áfram í sínum heimalöndum. Hlustum á sögurnar Dæmin um árangurinn sem starfið hefur skilað eru fjölmörg, eflaust jafnmörg og nemendurnir sjálfir, en á viðburðinum um Sjávarútvegsskólann gefst einstakt tækifæri til að heyra beint frá þátttakendum um hvernig þjálfunin á Íslandi hefur nýst heima fyrir. Fjölmargir sérfræðingar og fagfólk hafa stutt við starf skólans í gegnum tíðina, þ.á m. íslensk fiskvinnslufyrirtæki sem hafa opnað dyr sínar fyrir fróðleiksfúsum nemendum Sjávarútvegsskólans ár eftir ár og gefið þeim þannig dýrmæta sýn inn í íslenskan sjávarútveg. Ég vil hvetja allt áhugafólk um alþjóðamál, þróunarsamvinnu, sjálfbærni og sjávarútvegsmál til að mæta eða fylgjast með í streymi. Ég hlakka til að hitta ykkur á Akureyri. Höfundur er utanríkisráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Sjávarútvegur Mest lesið Að velja evruna fyrir sig en krónuna fyrir okkur hin Þórður Snær Júlíusson Skoðun Evrópusambandið og heilbrigðismál - saman værum við sterkari Alma D. Möller Skoðun „Þið þurfið stærri bát“ Erlingur Erlingsson Skoðun Bæjarráð Hveragerðis krefst svara frá ríkinu um strætó Lárus Jónsson Skoðun Hvar eru eigendur Icelandair? Kjartan Björgvinsson Skoðun Kosturinn sem er ekki á kjörseðlinum Egill Gauti Þorkelsson Skoðun Ert þú þessi hálfviti? Guðrún Tinna Ólafsdóttir Skoðun Hvar liggur ábyrgðin? Guðrún Ebba Ólafsdóttir Skoðun Það sem raunverulega skiptir máli fyrir fólkið í landinu Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Þegar Ólafur Ragnar Grímsson vísar veginn Einar Páll Svavarsson Skoðun Skoðun Skoðun Já, fyrir vísindi, nýsköpun og menningu Logi Einarsson skrifar Skoðun Viltu minni verðbólgu og lægri vexti? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sirkussleggja forsætisráðherra sló í bjölluna Sveinn Óskar Sigurðsson skrifar Skoðun Evruna fyrir sig? Nei, Þórður Snær. Reikningsskil virka ekki þannig. Páll Steingrímsson skrifar Skoðun Hvernig bætum við lífsgæði síðustu 20-30 æviárin? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar Ólafur Ragnar Grímsson vísar veginn Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Greining SFS. Hver er óttinn? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þú þarft ekki að vera ESB-sinni til að segja já Baldur Johnson skrifar Skoðun Sama framtíðarsýn í Reykjavík og Brussel Ingvar Sverrisson skrifar Skoðun Réttindi barna til framtíðar Guðrún Pétursdóttir,Brynjar Bragi Einarsson skrifar Skoðun Bæjarráð Hveragerðis krefst svara frá ríkinu um strætó Lárus Jónsson skrifar Skoðun Evrópusambandið og heilbrigðismál - saman værum við sterkari Alma D. Möller skrifar Skoðun Það sem raunverulega skiptir máli fyrir fólkið í landinu Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Við eigum rétt á að kjósa, sama hvað þið segið Atli Már Haraldsson Zebitz,Sunna Dögg Ágústsdóttir,Sveinbjörn Benedikt Eggertsson skrifar Skoðun Hvar eru eigendur Icelandair? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Hálfgert vandræðabarn Sigmar Guðmundsson skrifar Skoðun Að velja evruna fyrir sig en krónuna fyrir okkur hin Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar liggur ábyrgðin? Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar Skoðun Kosturinn sem er ekki á kjörseðlinum Egill Gauti Þorkelsson skrifar Skoðun „Þið þurfið stærri bát“ Erlingur Erlingsson skrifar Skoðun Verð gæti stórlækkað á Íslandi Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun ESB: Hvað kostar að vera utangarðs? Innviðir, tæknilegt samstarf og varnarmál Sigurður Emil Pálsson skrifar Skoðun Gigtin sést ekki alltaf – en hún getur breytt öllu Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hversu miklar umferðartafir má bjóða þér með skólaárinu? Valur Elli Valsson skrifar Skoðun Atvinnuviðtal hjá ESB? Brynjar Níelsson skrifar Skoðun Kvalajárn Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Að kaupa atkvæði þjóðar Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Framtíðin, björt eða svört? Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Ert þú þessi hálfviti? Guðrún Tinna Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar reikniformúla verður að ráðningarþaki sjúkraliða Sandra B. Franks skrifar Sjá meira
Fátt hefur mótað íslenskt samfélag jafn djúpt og nálægð okkar við hafið. Við erum fiskveiðiþjóð og vitum að sjálfbær nýting auðlinda er forsenda velsældar og fæðuöryggis til framtíðar. Við Íslendingar búum yfir dýrmætri þekkingu á öllum lykilþáttum virðiskeðju sjávarútvegs – frá veiðum til vinnslu og meðferðar sjávarfangs. Það er engin tilviljun að verndun og sjálfbær nýting auðlinda hafs og vatna er meðal lykiláherslna í þróunarsamvinnu Íslands. Við gleymum oft að sjálf vorum við skilgreind sem þróunarland og þáðum slíka aðstoð, allt fram til ársins 1976 fyrir sléttum 50 árum. Að ná stjórn yfir hafinu umhverfis landið og tryggja sjálfbæra nýtingu fiskveiðiauðlinda var forsenda framfara og þeirrar velsældar sem við nú búum við á Íslandi. Miðlum því sem við kunnum Allt frá því Ísland tók sín fyrstu skref sem veitandi í þróunarsamvinnu höfum við lagt áherslu á miðlun þekkingar á sviðum þar sem Ísland býr yfir sérþekkingu, ekki síst þeirri sem lagði grunninn að þeim lífskjörum sem við búum við. GRÓ – Þekkingarmiðstöð þróunarsamvinnu starfrækir, undir merkjum UNESCO, fjóra skóla á sviði jarðhita, sjávarútvegs, landgræðslu og jafnréttis. Skólarnir eru hýstir hjá íslenskum sérfræðistofnunum og þar er unnið að því að efla þekkingu og styðja við stofnanir í þróunarlöndunum á umræddum sviðum. Árlega er sérfræðingum sem starfa fyrir lykilstofnanir í þróunarlöndum boðið til 5-6 mánaða dvalar á Íslandi til að efla þekkingu sína. Frá upphafi hafa rúmlega 1.900 sérfræðingar komið hingað í 5-6 mánaða þjálfun. Þá hafa 117 þeirra lokið meistaragráðu og 28 doktorsprófi frá íslenskum háskólum með skólastyrk sem veittur hefur verið í gegnum íslenska þróunarsamvinnu. Fjárfesting í fólki skilar árangri Með því að efla þekkingu, hæfni og leiðtogagetu fagfólks sem starfar í lykilstöðum í heimalöndum sínum skapast forsendur til að efla stofnanir, bæta stjórnsýslu og leggja traustan grunn að langtímaáhrifum á stofnanir og samfélag. Þetta á sérstaklega við á sviði sjávarútvegs, þar sem góð stjórnun og ábyrg nýting geta skipt sköpum fyrir lífsafkomu heilu samfélaganna og tryggt fæðuöryggi til framtíðar. Hverju hefur starf GRÓ skólanna skilað? Þeirri spurningu er velt upp á fjórum opnum viðburðum sem haldnir verða í vetur um hvern GRÓ skólanna fjögurra. Eftir viðburð um Jarðhitaskólann, er nú röðin komin að Sjávarútvegsskólanum, sem stofnaður var árið 1997 og hefur útskrifað fleiri en 500 sérfræðinga frá 68 löndum um heim allan. Á viðburðinum, sem fer fram þann 4. febrúar á Akureyri, munu nemendurnir sjálfir segja frá því hvernig þekkingin sem þau hafa aflað sér í gegnum dvöl við skólann átt þátt í að stuðla að framgangi sjálfbærs sjávarútvegs í sínum heimalöndum. Áhrif sem ná víða Sem dæmi má nefna að Sjávarútvegsskólinn, sem starfræktur er af Hafrannsóknastofnun, hefur frá upphafi unnið með löndunum þremur sem deila nýtingu Viktoríuvatns, sem er stærsta fiskveiðivatn Afríku, en heildarafli er á ári hverju tæplega ein milljón tonna. Það er ekki svo fjarri þeim heildarafla sem dreginn er úr sjó við Íslandsstrendur á hverju ári. Fiskveiðistjórnun vatnsins hefur verið áskorun, en með því að vinna með stofnunum sem leika þar lykilhlutverk er stuðlað að sjálfbærri nýtingu auðlinda vatnsins. Áhrifin ná víðar. Útskrifaðir nemendur skólans sem hlotið hafa doktorsstyrk, eru sumir hverjir í leiðandi hlutverki innan fræðasamfélagsins í sínum löndum. Þannig er háskóladeildum í fiskifræði í Líberíu, Úganda og Kína til að mynda stjórnað af fyrrverandi doktorsstyrkþegum Sjávarútvegsskólans. Þeir eru í lykilaðstöðu við að koma þekkingu sinni áfram í sínum heimalöndum. Hlustum á sögurnar Dæmin um árangurinn sem starfið hefur skilað eru fjölmörg, eflaust jafnmörg og nemendurnir sjálfir, en á viðburðinum um Sjávarútvegsskólann gefst einstakt tækifæri til að heyra beint frá þátttakendum um hvernig þjálfunin á Íslandi hefur nýst heima fyrir. Fjölmargir sérfræðingar og fagfólk hafa stutt við starf skólans í gegnum tíðina, þ.á m. íslensk fiskvinnslufyrirtæki sem hafa opnað dyr sínar fyrir fróðleiksfúsum nemendum Sjávarútvegsskólans ár eftir ár og gefið þeim þannig dýrmæta sýn inn í íslenskan sjávarútveg. Ég vil hvetja allt áhugafólk um alþjóðamál, þróunarsamvinnu, sjálfbærni og sjávarútvegsmál til að mæta eða fylgjast með í streymi. Ég hlakka til að hitta ykkur á Akureyri. Höfundur er utanríkisráðherra.
Skoðun Evruna fyrir sig? Nei, Þórður Snær. Reikningsskil virka ekki þannig. Páll Steingrímsson skrifar
Skoðun Við eigum rétt á að kjósa, sama hvað þið segið Atli Már Haraldsson Zebitz,Sunna Dögg Ágústsdóttir,Sveinbjörn Benedikt Eggertsson skrifar
Skoðun ESB: Hvað kostar að vera utangarðs? Innviðir, tæknilegt samstarf og varnarmál Sigurður Emil Pálsson skrifar