Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson og Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifa 16. mars 2026 07:45 Skýrsla sem lögð var fram í skóla- og frístundaráði Reykjavíkur í mars sýnir að 21 prósent leikskóla og 16 prósent grunnskóla í borginni hafa þurft að loka tímabundið, flytja starfsemi eða starfa við verulega skertar aðstæður vegna viðhalds og loftgæðavandamála. Þessi staða hefur áhrif á hundruð barna og starfsfólks á hverjum degi. Það ætti að vera sjálfsagt að börn í borginni okkar læri og leiki sér í öruggu og heilnæmu umhverfi, en því miður er staðan í mörgum leik- og grunnskólum borgarinnar langt frá því að vera þannig. Fyrir foreldra þýðir þetta óvissu. Fyrir starfsfólk þýðir þetta erfiðari vinnuaðstæður. Fyrst og fremst þýðir þó þetta röskun á daglegu lífi barnanna. Listinn yfir húsnæði sem hefur þurft að loka eða takmarka notkun á er allt of langur, og er afleiðing ábyrgðar- og stjórnleysis í borgarstjórn. Í Langholtsskóla hefur íþróttahúsið verið lokað frá vorinu 2025 vegna myglu. Nemendur í Hagaskóla eru í færanlegum einingum á meðan beðið er eftir framkvæmdum. Í Ölduselsskóla þurfti að flytja hluta skólastarfsins í Seljakirkju vegna loftgæðavandamála. Svona mætti halda lengi áfram varðandi ástandið í grunnskólum borgarinnar. Á leikskólastiginu er staðan víða svipuð. Leikskólar hafa verið fluttir í tímabundið húsnæði, aðrir starfa í færanlegum einingum eða hafa þurft að fækka plássum á meðan framkvæmdir standa yfir. Í einu tilviki hefur starfsemi jafnvel verið á þremur stöðum á skömmum tíma og leikskólanum Vinagerði verður lokað í haust. Húsnæði Laugasólar hefur staðið tómt um árabil vegna þess að borgarstjórn getur ekki tekið ákvörðun um hvort eigi að rífa, eða endurbyggja. Þegar þessi mál eru skoðuð blasir eitt við: of oft hefur viðhaldi verið frestað þar til vandinn verður alvarlegur. Þá þarf að grípa til bráðabirgðalausna – færanlegra eininga, flutninga á starfsemi og neyðarviðgerða. Slíkar lausnir eru sjaldnast góðar og nánast alltaf dýrari til lengri tíma litið. Reykjavíkurborg þarf að hugsa lengra fram í tímann þegar kemur að skólahúsnæði. Það þarf skýra langtímaáætlun um viðhald og uppbyggingu, betra utanumhald um eignir borgarinnar og meira gagnsæi um stöðu húsnæðis áður en vandinn verður að krísu. Það þarf að forgangsraða peningum í grunnþjónustu í stað gæluverkefna í Ráðhúsinu. Þetta eru grunnatriði í ábyrgri stjórnsýslu. Viðreisn hefur lagt áherslu á að borgin verði betur rekin – með skýrari forgangsröðun og faglegri nálgun í rekstri innviða. Þegar kemur að skólum ætti markmiðið að vera einfalt: að sinna viðhaldi áður en vandinn verður til. Í Reykjavík í dag er fjöldinn allur af börnum sem getur ekki sinnt námi sínu af þeim krafti sem þau vilja vegna þess að skólinn þeirra er myglaður. Börn sem þurfa að flytjast á milli staða, vera í bráðabirgðahúsnæði eða heima hjá sér með hausverk og illt í maganum vegna þess að þeim er boðið upp á óheilnæm hús þar sem þeim líður ekki vel. Þetta er óásættanlegt. Við megum ekki nálgast þessi mál eins og þetta snúist um einhver tæknileg útfærsluatriði. Eða að þetta sé bara enn ein framkvæmdin sem megi fresta þar til Orkuveitan er búin að millifæra arðgreiðslu ársins. Þetta snýst um heilsu barnanna okkar – barnanna sem munu halda uppi þessu samfélagi í framtíðinni. Börn í Reykjavík eiga einfaldlega betra skilið – og við getum gert betur. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og við vitum hvernig við ætlum að gera það. Höfundar skipa 2. og 6. sætið á lista Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Skýrsla sem lögð var fram í skóla- og frístundaráði Reykjavíkur í mars sýnir að 21 prósent leikskóla og 16 prósent grunnskóla í borginni hafa þurft að loka tímabundið, flytja starfsemi eða starfa við verulega skertar aðstæður vegna viðhalds og loftgæðavandamála. Þessi staða hefur áhrif á hundruð barna og starfsfólks á hverjum degi. Það ætti að vera sjálfsagt að börn í borginni okkar læri og leiki sér í öruggu og heilnæmu umhverfi, en því miður er staðan í mörgum leik- og grunnskólum borgarinnar langt frá því að vera þannig. Fyrir foreldra þýðir þetta óvissu. Fyrir starfsfólk þýðir þetta erfiðari vinnuaðstæður. Fyrst og fremst þýðir þó þetta röskun á daglegu lífi barnanna. Listinn yfir húsnæði sem hefur þurft að loka eða takmarka notkun á er allt of langur, og er afleiðing ábyrgðar- og stjórnleysis í borgarstjórn. Í Langholtsskóla hefur íþróttahúsið verið lokað frá vorinu 2025 vegna myglu. Nemendur í Hagaskóla eru í færanlegum einingum á meðan beðið er eftir framkvæmdum. Í Ölduselsskóla þurfti að flytja hluta skólastarfsins í Seljakirkju vegna loftgæðavandamála. Svona mætti halda lengi áfram varðandi ástandið í grunnskólum borgarinnar. Á leikskólastiginu er staðan víða svipuð. Leikskólar hafa verið fluttir í tímabundið húsnæði, aðrir starfa í færanlegum einingum eða hafa þurft að fækka plássum á meðan framkvæmdir standa yfir. Í einu tilviki hefur starfsemi jafnvel verið á þremur stöðum á skömmum tíma og leikskólanum Vinagerði verður lokað í haust. Húsnæði Laugasólar hefur staðið tómt um árabil vegna þess að borgarstjórn getur ekki tekið ákvörðun um hvort eigi að rífa, eða endurbyggja. Þegar þessi mál eru skoðuð blasir eitt við: of oft hefur viðhaldi verið frestað þar til vandinn verður alvarlegur. Þá þarf að grípa til bráðabirgðalausna – færanlegra eininga, flutninga á starfsemi og neyðarviðgerða. Slíkar lausnir eru sjaldnast góðar og nánast alltaf dýrari til lengri tíma litið. Reykjavíkurborg þarf að hugsa lengra fram í tímann þegar kemur að skólahúsnæði. Það þarf skýra langtímaáætlun um viðhald og uppbyggingu, betra utanumhald um eignir borgarinnar og meira gagnsæi um stöðu húsnæðis áður en vandinn verður að krísu. Það þarf að forgangsraða peningum í grunnþjónustu í stað gæluverkefna í Ráðhúsinu. Þetta eru grunnatriði í ábyrgri stjórnsýslu. Viðreisn hefur lagt áherslu á að borgin verði betur rekin – með skýrari forgangsröðun og faglegri nálgun í rekstri innviða. Þegar kemur að skólum ætti markmiðið að vera einfalt: að sinna viðhaldi áður en vandinn verður til. Í Reykjavík í dag er fjöldinn allur af börnum sem getur ekki sinnt námi sínu af þeim krafti sem þau vilja vegna þess að skólinn þeirra er myglaður. Börn sem þurfa að flytjast á milli staða, vera í bráðabirgðahúsnæði eða heima hjá sér með hausverk og illt í maganum vegna þess að þeim er boðið upp á óheilnæm hús þar sem þeim líður ekki vel. Þetta er óásættanlegt. Við megum ekki nálgast þessi mál eins og þetta snúist um einhver tæknileg útfærsluatriði. Eða að þetta sé bara enn ein framkvæmdin sem megi fresta þar til Orkuveitan er búin að millifæra arðgreiðslu ársins. Þetta snýst um heilsu barnanna okkar – barnanna sem munu halda uppi þessu samfélagi í framtíðinni. Börn í Reykjavík eiga einfaldlega betra skilið – og við getum gert betur. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og við vitum hvernig við ætlum að gera það. Höfundar skipa 2. og 6. sætið á lista Viðreisnar í Reykjavík
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun