Eru íþróttamenn heimskir? Gunnar Björgvinsson skrifar 29. janúar 2026 11:45 (English below) Þegar íþróttamenn vinna leik, ég tala nú ekki um mót, þá fagna þeir einsog þeir séu bestir í heimi eða betri en andstæðingurinn. En þess ber að geta að þeir geta verið verri manneskjur en mótherjinn að öllu öðru leyti en því að þeir hafa unnið hann í boltaleik, en maður gæti oft haldið af fögnuðinum að dæma að þeir hafi leyst öll vandamál mannkynsins, í það minnsta. Ég spyr því: Eru íþróttamenn heimskir? Lífið er leiðinlegra ef það er endalaus keppni. Það er enginn æðri eða óæðri en næsti maður að mínu áliti, þó ég væni ekki íþróttamenn um að aðhyllast slíkt umfram aðra. En almennt talað þá er gallinn við samkeppni sá að það eru sigurvegarar og taparar. Stundum á þetta við um heilu heimsálfurnar, t.d. Bandaríkin og Afríku - sigurvegari og tapari. Hvernig á t.d. Simbabve að keppa við Bandaríkin? Þeir eru langt á eftir í þróun. Þeir ríku verða ríkari....... E.t.v. væri heimurinn betri ef það væri meiri samvinna og minni samkeppni En ef fólk hefur þörf fyrir samkeppni þá er ég með hugmynd en hún er sú að Ríkið stofnaði hin ýmsustu fyrirtæki og færi í samkeppni við einkafyrirtækin. Þá væri þeim sem hefðu áhuga og getu til að stofna fyrirtæki, það frjálst eftir sem áður, en ef ríkið hagnaðist á sínum rekstri, gæti mögulega orðið sanngjarnari skipting auðs í heiminum. Það skal tekið fram að höfundur er ekki á móti íþróttum og finnst sjálfsagt að fólk starfi við íþróttir, sérstaklega ef það hefur gaman af því. Höfundur er pistlahöfundur, tónlistarmaður, öryrki of efnafræðingur að mennt B.Sc. Are athletes stupid? When athletes win a game, not to mention a tournament, they celebrate as if they are the best in the world or better than their opponent. But it should be noted that they can be worse people than their opponent in every other aspect than the fact that they have won them in a ball game, but one could often think from the celebration that they have solved all the problems of man kind, at least. I ask therfor: Are athletes stupid? Life is less fun if it is an endless competition. There is no one superior or inferior to the next person in my opinion, although I do not accuse athletes to support this more than others. But generally speaking the downside to competition is that there are winners and losers. Sometimes this applies to whole continents, for example the United States and Africa - winners and losers. How is, for example, Zimbabwe supposed to compete with the USA? They are far behind in development. The rich get richer....... Possibly the world would be a better place if there was more cooperation and less competition. But if people are in need for competition, then I have an idea, which is that the State should establish various companies and compete with the private companies. Then those who had interest and ability to start a company would still be free to do so, but if the state made a profit from its operations, there could possibly be a fairer distribution of wealth in the world. It should be noted that the author is not against sports and thinks it goes without saying for people to work in sports, especially if they enjoy it. The author is a chemist and musician. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun Halldór 22.08.2026 Halldór Þögnin rofin Gunnar Salvarsson Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Sjá meira
(English below) Þegar íþróttamenn vinna leik, ég tala nú ekki um mót, þá fagna þeir einsog þeir séu bestir í heimi eða betri en andstæðingurinn. En þess ber að geta að þeir geta verið verri manneskjur en mótherjinn að öllu öðru leyti en því að þeir hafa unnið hann í boltaleik, en maður gæti oft haldið af fögnuðinum að dæma að þeir hafi leyst öll vandamál mannkynsins, í það minnsta. Ég spyr því: Eru íþróttamenn heimskir? Lífið er leiðinlegra ef það er endalaus keppni. Það er enginn æðri eða óæðri en næsti maður að mínu áliti, þó ég væni ekki íþróttamenn um að aðhyllast slíkt umfram aðra. En almennt talað þá er gallinn við samkeppni sá að það eru sigurvegarar og taparar. Stundum á þetta við um heilu heimsálfurnar, t.d. Bandaríkin og Afríku - sigurvegari og tapari. Hvernig á t.d. Simbabve að keppa við Bandaríkin? Þeir eru langt á eftir í þróun. Þeir ríku verða ríkari....... E.t.v. væri heimurinn betri ef það væri meiri samvinna og minni samkeppni En ef fólk hefur þörf fyrir samkeppni þá er ég með hugmynd en hún er sú að Ríkið stofnaði hin ýmsustu fyrirtæki og færi í samkeppni við einkafyrirtækin. Þá væri þeim sem hefðu áhuga og getu til að stofna fyrirtæki, það frjálst eftir sem áður, en ef ríkið hagnaðist á sínum rekstri, gæti mögulega orðið sanngjarnari skipting auðs í heiminum. Það skal tekið fram að höfundur er ekki á móti íþróttum og finnst sjálfsagt að fólk starfi við íþróttir, sérstaklega ef það hefur gaman af því. Höfundur er pistlahöfundur, tónlistarmaður, öryrki of efnafræðingur að mennt B.Sc. Are athletes stupid? When athletes win a game, not to mention a tournament, they celebrate as if they are the best in the world or better than their opponent. But it should be noted that they can be worse people than their opponent in every other aspect than the fact that they have won them in a ball game, but one could often think from the celebration that they have solved all the problems of man kind, at least. I ask therfor: Are athletes stupid? Life is less fun if it is an endless competition. There is no one superior or inferior to the next person in my opinion, although I do not accuse athletes to support this more than others. But generally speaking the downside to competition is that there are winners and losers. Sometimes this applies to whole continents, for example the United States and Africa - winners and losers. How is, for example, Zimbabwe supposed to compete with the USA? They are far behind in development. The rich get richer....... Possibly the world would be a better place if there was more cooperation and less competition. But if people are in need for competition, then I have an idea, which is that the State should establish various companies and compete with the private companies. Then those who had interest and ability to start a company would still be free to do so, but if the state made a profit from its operations, there could possibly be a fairer distribution of wealth in the world. It should be noted that the author is not against sports and thinks it goes without saying for people to work in sports, especially if they enjoy it. The author is a chemist and musician.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun