Eru íþróttamenn heimskir? Gunnar Björgvinsson skrifar 29. janúar 2026 11:45 (English below) Þegar íþróttamenn vinna leik, ég tala nú ekki um mót, þá fagna þeir einsog þeir séu bestir í heimi eða betri en andstæðingurinn. En þess ber að geta að þeir geta verið verri manneskjur en mótherjinn að öllu öðru leyti en því að þeir hafa unnið hann í boltaleik, en maður gæti oft haldið af fögnuðinum að dæma að þeir hafi leyst öll vandamál mannkynsins, í það minnsta. Ég spyr því: Eru íþróttamenn heimskir? Lífið er leiðinlegra ef það er endalaus keppni. Það er enginn æðri eða óæðri en næsti maður að mínu áliti, þó ég væni ekki íþróttamenn um að aðhyllast slíkt umfram aðra. En almennt talað þá er gallinn við samkeppni sá að það eru sigurvegarar og taparar. Stundum á þetta við um heilu heimsálfurnar, t.d. Bandaríkin og Afríku - sigurvegari og tapari. Hvernig á t.d. Simbabve að keppa við Bandaríkin? Þeir eru langt á eftir í þróun. Þeir ríku verða ríkari....... E.t.v. væri heimurinn betri ef það væri meiri samvinna og minni samkeppni En ef fólk hefur þörf fyrir samkeppni þá er ég með hugmynd en hún er sú að Ríkið stofnaði hin ýmsustu fyrirtæki og færi í samkeppni við einkafyrirtækin. Þá væri þeim sem hefðu áhuga og getu til að stofna fyrirtæki, það frjálst eftir sem áður, en ef ríkið hagnaðist á sínum rekstri, gæti mögulega orðið sanngjarnari skipting auðs í heiminum. Það skal tekið fram að höfundur er ekki á móti íþróttum og finnst sjálfsagt að fólk starfi við íþróttir, sérstaklega ef það hefur gaman af því. Höfundur er pistlahöfundur, tónlistarmaður, öryrki of efnafræðingur að mennt B.Sc. Are athletes stupid? When athletes win a game, not to mention a tournament, they celebrate as if they are the best in the world or better than their opponent. But it should be noted that they can be worse people than their opponent in every other aspect than the fact that they have won them in a ball game, but one could often think from the celebration that they have solved all the problems of man kind, at least. I ask therfor: Are athletes stupid? Life is less fun if it is an endless competition. There is no one superior or inferior to the next person in my opinion, although I do not accuse athletes to support this more than others. But generally speaking the downside to competition is that there are winners and losers. Sometimes this applies to whole continents, for example the United States and Africa - winners and losers. How is, for example, Zimbabwe supposed to compete with the USA? They are far behind in development. The rich get richer....... Possibly the world would be a better place if there was more cooperation and less competition. But if people are in need for competition, then I have an idea, which is that the State should establish various companies and compete with the private companies. Then those who had interest and ability to start a company would still be free to do so, but if the state made a profit from its operations, there could possibly be a fairer distribution of wealth in the world. It should be noted that the author is not against sports and thinks it goes without saying for people to work in sports, especially if they enjoy it. The author is a chemist and musician. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
(English below) Þegar íþróttamenn vinna leik, ég tala nú ekki um mót, þá fagna þeir einsog þeir séu bestir í heimi eða betri en andstæðingurinn. En þess ber að geta að þeir geta verið verri manneskjur en mótherjinn að öllu öðru leyti en því að þeir hafa unnið hann í boltaleik, en maður gæti oft haldið af fögnuðinum að dæma að þeir hafi leyst öll vandamál mannkynsins, í það minnsta. Ég spyr því: Eru íþróttamenn heimskir? Lífið er leiðinlegra ef það er endalaus keppni. Það er enginn æðri eða óæðri en næsti maður að mínu áliti, þó ég væni ekki íþróttamenn um að aðhyllast slíkt umfram aðra. En almennt talað þá er gallinn við samkeppni sá að það eru sigurvegarar og taparar. Stundum á þetta við um heilu heimsálfurnar, t.d. Bandaríkin og Afríku - sigurvegari og tapari. Hvernig á t.d. Simbabve að keppa við Bandaríkin? Þeir eru langt á eftir í þróun. Þeir ríku verða ríkari....... E.t.v. væri heimurinn betri ef það væri meiri samvinna og minni samkeppni En ef fólk hefur þörf fyrir samkeppni þá er ég með hugmynd en hún er sú að Ríkið stofnaði hin ýmsustu fyrirtæki og færi í samkeppni við einkafyrirtækin. Þá væri þeim sem hefðu áhuga og getu til að stofna fyrirtæki, það frjálst eftir sem áður, en ef ríkið hagnaðist á sínum rekstri, gæti mögulega orðið sanngjarnari skipting auðs í heiminum. Það skal tekið fram að höfundur er ekki á móti íþróttum og finnst sjálfsagt að fólk starfi við íþróttir, sérstaklega ef það hefur gaman af því. Höfundur er pistlahöfundur, tónlistarmaður, öryrki of efnafræðingur að mennt B.Sc. Are athletes stupid? When athletes win a game, not to mention a tournament, they celebrate as if they are the best in the world or better than their opponent. But it should be noted that they can be worse people than their opponent in every other aspect than the fact that they have won them in a ball game, but one could often think from the celebration that they have solved all the problems of man kind, at least. I ask therfor: Are athletes stupid? Life is less fun if it is an endless competition. There is no one superior or inferior to the next person in my opinion, although I do not accuse athletes to support this more than others. But generally speaking the downside to competition is that there are winners and losers. Sometimes this applies to whole continents, for example the United States and Africa - winners and losers. How is, for example, Zimbabwe supposed to compete with the USA? They are far behind in development. The rich get richer....... Possibly the world would be a better place if there was more cooperation and less competition. But if people are in need for competition, then I have an idea, which is that the State should establish various companies and compete with the private companies. Then those who had interest and ability to start a company would still be free to do so, but if the state made a profit from its operations, there could possibly be a fairer distribution of wealth in the world. It should be noted that the author is not against sports and thinks it goes without saying for people to work in sports, especially if they enjoy it. The author is a chemist and musician.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar