Ábyrgð og aðgerðir – fyrsta ár Flokks fólksins í meirihluta borgarstjórnar Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar 10. janúar 2026 07:47 Pólitík snýst ekki bara um slagorð heldur líka um ábyrgð gagnvart því fólki sem treystir á þjónustu borgarinnar. Þeirri ábyrgð höfum við staðið undir. Skoðum nokkur dæmi af mörgu því sem var að gerast á vegum meirihlutans í borginni á síðasta ári. Velferðar-, skóla- og frístundamál Strax á fyrsta starfsári lögðum við áherslu á velferð barna. Eitt fyrsta verk okkar í nýjum meirihluta var að leysa þann hnút sem komin var upp í kjaramálum kennara. Einnig var lögð fram tillaga um ákveðnar breytingar á leikskólum sem m.a. hafa með að gera skráningardaga og breytta gjaldskrá í samræmi. Þar var fyrsta skrefið tekið til þess að reyna að koma til móts við þá manneklu sem leikskólarnir í Reykjavík hafa verið að glíma við allt of lengi. Ljóst er að frekari aðgerða er þörf varðandi það. Samþykkt var að tryggja öryggi í meðhöndlun matvæla í leik- og grunnskólum borgarinnar, með innleiðingu skyldunámskeiðs fyrir matráða. Jafnframt var aukið fjármagn sett í að mæta þörfum barna með málþroskavanda og aðrar greiningar. Þar skiptir snemmtæk íhlutun öllu máli. Í frístunda- og menntamálum var opnað fyrir þátttöku 17 ára ungmenna í vinnuskóla Reykjavíkur, auk þess sem fjármunir til íslenskukennslu og frístunda voru auknir. Þá var stuðningur við tekjulægsta fólkið á leigumarkaði styrktur. Einnig var opnað nýtt húsnæði fyrir heimilislausar konur. Allt eru þetta dæmi um mikilvæg skref í mannúðlegri borgarstefnu. Húsnæðis- og skipulagsmál Í skipulags- og samgöngumálum hefur verið unnið að stórum verkefnum á borð við Sundabraut, endurskipulagningu Mjóddarinnar og mótun nýrrar borgarhönnunarstefnu sem samþykkt var fyrr í vetur. Breytingar á bílastæðareglum og endurskoðun íbúakorta miða að sanngjarnara og skýrara kerfi. Einnig er verið að vinna að endurskoðun bílastæðastefnu borgarinnar. Húsnæðismál hafa verið eitt stærsta viðfangsefni nýs meirihluta og með stofnun innviðafélags hefur Reykjavíkurborg í samstarfi með öflugum verkalýðsfélögum, markað nýja stefnu í húsnæðisuppbyggingu. Þessi nálgun fellur vel að fyrsta húsnæðispakka ríkisstjórnarinnar sem kynntur var í upphafi vetrar. Markmið húsnæðispakkans er að fjölga íbúðum, lækka verð og gera húsnæðisstuðning markvissari. Með samstilltu átaki verður hægt að hraða uppbyggingu og stuðla að sanngjarnara húsnæðis- og leiguverði. Samþykkt var að finna nýtt og öruggara svæði undir hjólhýsabyggð í borginni og skilaði vinnuhópur niðurstöðu skömmu fyrir jól. Strax í kjölfarið var hafist handa við að útfæra þær tillögur og stefnt að því að klára málið eins fljótt og hægt er á nýju ári. Þjónustu borgarinnar er alltaf verið að reyna að bæta. Samþykkt var skilvirkara vinnulag um viðhald og rekstur eigna borgarinnar, endurskoðun á innkaupastefnu og innkaupareglum, auk þess sem lenging opnunartíma sundlauga var samþykkt. En betur má ef duga skal. Skoða þarf betur skipulag og rekstur Það þarf að gera rekstur Reykjavíkurborgar einfaldari og skilvirkari. Fara þarf gaumgæfilega yfir allt innra skipulag borgarinnar til þess að komast að því hvar hægt er að nýta fjármagn betur, stytta boðleiðir og skerpa þannig enn betur skilvirkni stjórnsýslunar í borginni. Það verður hinsvegar ekki lagað í einum spretti - heldur er þar um langhlaup að ræða. Mannekla á leikskólum Mönnunarvandi á leikskólum borgarinnar er alvarlegur. Það þarf að gera miklu meira svo hægt sé að ráða bót á þeim vanda. Það þekkja allir foreldrar hversu þreytandi og kvíðavaldandi það getur verið að fá skilaboð um skyndilegar lokanir vegna manneklu eða veikinda. Kannski þarf að hugsa leikskóla formið alveg upp á nýtt og reyna að fá fleiri aðila til að koma að lausn vandans til framtíðar. Það er til lítils að fjölga leikskólum ef ekki fæst fólk til þess að starfa í þeim. Auknar umferðarteppur Við í Flokki fólksins höfum lengi talað fyrir bættu umferðarflæði í borginni. Þar er mikið verk að vinna. Samkvæmt könnunum er hlutfallsleg notkun einkabílsins nánast sú sama í dag og undanfarinn áratug og ekki eru miklar breytingar fyrirsjáanlegar. Borgarlína mun að sjálfsögðu breyta einhverju en alveg óvíst er hversu miklu. Þess vegna verður að haga skipulagi borgarinnar samkvæmt því - án þess að við ætlum okkur að kaffæra borgina í bílum. En einhversstaðar verða þessir bílar að vera. Þess vegna er t.d. ekki gott að auka enn frekar á þann vanda sem fyrir er miðsvæðis í borgarlandinu með því að fjarlægja öll bílastæði og koma þar fyrir blómakerjum og bekkjum - þrátt fyrir fegurð og vissa nauðsyn beggja. Fyrirhuguð þrenging Suðurlandsbrautar er dæmi um áætlanir sem ekki virðast taka mið af raunverulegri stöðu umferðarmála í borginni. Það er margt þessu líkt sem þarf að skoða betur. Við getum ekki fækkað bílum í borginni með því að þrengja sífellt meira að þeim. Þvert á móti eykur slíkt einungis umferðatafir og mengun. Einnig þurfum við að fara að spyrja okkur að því afhverju er alltaf verið að beina gangandi og hjólandi þvert yfir umferðarþyngstu götur borgarinnar - í stað þess að finna aðrar leiðir með hag allra í huga. Samgöngumál byggja á samspili ólíkra ferðamáta og allt þarf að vinna saman til þess að daglegt líf fólks geti gengið sem best fyrir sig. Borgarbúar eru mismunandi og þess vegna þurfa skipulagsmál að taka mið af því. Það ferðast ekki allir með strætó og mikill minnihluti borgarbúa ferðast um á hjólum allan ársins hring. Um eitt geta þó flestir verið sammála - að gera Reykjavíkurborg enn betri fyrir alla. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Flokks fólksins og situr m.a. í umhverfis- og skipulagsráði, stafrænu ráði og heilbrigðisnefnd Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar Sveinbjörn Guðmundsson Flokkur fólksins Borgarstjórn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Sjá meira
Pólitík snýst ekki bara um slagorð heldur líka um ábyrgð gagnvart því fólki sem treystir á þjónustu borgarinnar. Þeirri ábyrgð höfum við staðið undir. Skoðum nokkur dæmi af mörgu því sem var að gerast á vegum meirihlutans í borginni á síðasta ári. Velferðar-, skóla- og frístundamál Strax á fyrsta starfsári lögðum við áherslu á velferð barna. Eitt fyrsta verk okkar í nýjum meirihluta var að leysa þann hnút sem komin var upp í kjaramálum kennara. Einnig var lögð fram tillaga um ákveðnar breytingar á leikskólum sem m.a. hafa með að gera skráningardaga og breytta gjaldskrá í samræmi. Þar var fyrsta skrefið tekið til þess að reyna að koma til móts við þá manneklu sem leikskólarnir í Reykjavík hafa verið að glíma við allt of lengi. Ljóst er að frekari aðgerða er þörf varðandi það. Samþykkt var að tryggja öryggi í meðhöndlun matvæla í leik- og grunnskólum borgarinnar, með innleiðingu skyldunámskeiðs fyrir matráða. Jafnframt var aukið fjármagn sett í að mæta þörfum barna með málþroskavanda og aðrar greiningar. Þar skiptir snemmtæk íhlutun öllu máli. Í frístunda- og menntamálum var opnað fyrir þátttöku 17 ára ungmenna í vinnuskóla Reykjavíkur, auk þess sem fjármunir til íslenskukennslu og frístunda voru auknir. Þá var stuðningur við tekjulægsta fólkið á leigumarkaði styrktur. Einnig var opnað nýtt húsnæði fyrir heimilislausar konur. Allt eru þetta dæmi um mikilvæg skref í mannúðlegri borgarstefnu. Húsnæðis- og skipulagsmál Í skipulags- og samgöngumálum hefur verið unnið að stórum verkefnum á borð við Sundabraut, endurskipulagningu Mjóddarinnar og mótun nýrrar borgarhönnunarstefnu sem samþykkt var fyrr í vetur. Breytingar á bílastæðareglum og endurskoðun íbúakorta miða að sanngjarnara og skýrara kerfi. Einnig er verið að vinna að endurskoðun bílastæðastefnu borgarinnar. Húsnæðismál hafa verið eitt stærsta viðfangsefni nýs meirihluta og með stofnun innviðafélags hefur Reykjavíkurborg í samstarfi með öflugum verkalýðsfélögum, markað nýja stefnu í húsnæðisuppbyggingu. Þessi nálgun fellur vel að fyrsta húsnæðispakka ríkisstjórnarinnar sem kynntur var í upphafi vetrar. Markmið húsnæðispakkans er að fjölga íbúðum, lækka verð og gera húsnæðisstuðning markvissari. Með samstilltu átaki verður hægt að hraða uppbyggingu og stuðla að sanngjarnara húsnæðis- og leiguverði. Samþykkt var að finna nýtt og öruggara svæði undir hjólhýsabyggð í borginni og skilaði vinnuhópur niðurstöðu skömmu fyrir jól. Strax í kjölfarið var hafist handa við að útfæra þær tillögur og stefnt að því að klára málið eins fljótt og hægt er á nýju ári. Þjónustu borgarinnar er alltaf verið að reyna að bæta. Samþykkt var skilvirkara vinnulag um viðhald og rekstur eigna borgarinnar, endurskoðun á innkaupastefnu og innkaupareglum, auk þess sem lenging opnunartíma sundlauga var samþykkt. En betur má ef duga skal. Skoða þarf betur skipulag og rekstur Það þarf að gera rekstur Reykjavíkurborgar einfaldari og skilvirkari. Fara þarf gaumgæfilega yfir allt innra skipulag borgarinnar til þess að komast að því hvar hægt er að nýta fjármagn betur, stytta boðleiðir og skerpa þannig enn betur skilvirkni stjórnsýslunar í borginni. Það verður hinsvegar ekki lagað í einum spretti - heldur er þar um langhlaup að ræða. Mannekla á leikskólum Mönnunarvandi á leikskólum borgarinnar er alvarlegur. Það þarf að gera miklu meira svo hægt sé að ráða bót á þeim vanda. Það þekkja allir foreldrar hversu þreytandi og kvíðavaldandi það getur verið að fá skilaboð um skyndilegar lokanir vegna manneklu eða veikinda. Kannski þarf að hugsa leikskóla formið alveg upp á nýtt og reyna að fá fleiri aðila til að koma að lausn vandans til framtíðar. Það er til lítils að fjölga leikskólum ef ekki fæst fólk til þess að starfa í þeim. Auknar umferðarteppur Við í Flokki fólksins höfum lengi talað fyrir bættu umferðarflæði í borginni. Þar er mikið verk að vinna. Samkvæmt könnunum er hlutfallsleg notkun einkabílsins nánast sú sama í dag og undanfarinn áratug og ekki eru miklar breytingar fyrirsjáanlegar. Borgarlína mun að sjálfsögðu breyta einhverju en alveg óvíst er hversu miklu. Þess vegna verður að haga skipulagi borgarinnar samkvæmt því - án þess að við ætlum okkur að kaffæra borgina í bílum. En einhversstaðar verða þessir bílar að vera. Þess vegna er t.d. ekki gott að auka enn frekar á þann vanda sem fyrir er miðsvæðis í borgarlandinu með því að fjarlægja öll bílastæði og koma þar fyrir blómakerjum og bekkjum - þrátt fyrir fegurð og vissa nauðsyn beggja. Fyrirhuguð þrenging Suðurlandsbrautar er dæmi um áætlanir sem ekki virðast taka mið af raunverulegri stöðu umferðarmála í borginni. Það er margt þessu líkt sem þarf að skoða betur. Við getum ekki fækkað bílum í borginni með því að þrengja sífellt meira að þeim. Þvert á móti eykur slíkt einungis umferðatafir og mengun. Einnig þurfum við að fara að spyrja okkur að því afhverju er alltaf verið að beina gangandi og hjólandi þvert yfir umferðarþyngstu götur borgarinnar - í stað þess að finna aðrar leiðir með hag allra í huga. Samgöngumál byggja á samspili ólíkra ferðamáta og allt þarf að vinna saman til þess að daglegt líf fólks geti gengið sem best fyrir sig. Borgarbúar eru mismunandi og þess vegna þurfa skipulagsmál að taka mið af því. Það ferðast ekki allir með strætó og mikill minnihluti borgarbúa ferðast um á hjólum allan ársins hring. Um eitt geta þó flestir verið sammála - að gera Reykjavíkurborg enn betri fyrir alla. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Flokks fólksins og situr m.a. í umhverfis- og skipulagsráði, stafrænu ráði og heilbrigðisnefnd
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar