Endur­heimtu rán­dýrar mynda­vélar eftir nafn­lausa á­bendingu

Athygli vakti í ágúst þegar þjófnaður, sem virtist hafa verið skipulagður, náðist á myndband í Ljósmyndavörum í Skipholti. Tuttugu sekúndur liðu frá því að þjófarnir komu inn í verslunina þar til þeir voru farnir, með rándýrar myndavélar milli handanna. Þeir höfðu brotið glerskáp með slökkvitæki til að nálgast myndavélarnar. 

Bergur Gíslason eigandi Ljósmyndavara sagðist gruna að stolið hefði verið eftir pöntun. Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu rannsakaði málið.

Í dag hefur hann þær gleðifréttir að færa að þýfið hefur verið endurheimt.

„Það kom til okkar tölvupóstur fyrir nokkrum vikum þar sem gefin voru upp nöfn og kennitölur á þjófunum. Sendandinn var að reyna að sættast við guð og menn og hafði þarna vitneskju, og vitneskjan leiddi til þess að lögreglan fékk rannsóknarheimildir og skoðaði bankareikninga hjá viðkomandi,“ útskýrir Bergur í samtali við fréttastofu.

Þá hafi komið upp úr krafsinu að myndavélarnar hafi verið seldar fyrir hálfa milljón króna nokkrum klukkustundum eftir atvikið, en þá höfðu allir helstu fjölmiðlar landsins þegar fjallað um málið.

Kröfurnar rosalegar

Loks hafi lögregla komist á snoðir um varninginn sjálfan og endurheimt hann. Myndavélarnar eru tryggðar hjá Vís en Bergur reiknar með að Ljósmyndavörur kaupi þær af tryggingafélaginu. 

„Þetta er náttúrlega illa farið og rispað, þeir hentu þeim bara í bakpoka,“ segir Bergur sem sér fram á að selja þær fastakúnnum sem þekkja vel til og vita að myndavélarnar eru ekki nýjar „upp úr kassanum“.

Bergur segist hafa lært margt á atvikinu en öryggisráðstöfunum í versluninni var breytt eftir þjófnaðinn. Þá segist hann hugsi yfir þeim miklu kröfum sem gerðar eru til lögreglunnar við rannsóknir á málum sem þessu.

„Löggan má eiga það að þeir gáfust ekki upp þó að þetta væri svolítið vonlaust. Það er mjög þægilegt að vera glæpamaður á Íslandi, það þarf eiginlega að grípa þig með vöruna í hendinni til að löggan geti gert eitthvað,“ segir Bergur.

„Það er búið að gera lögreglunni rosalega erfitt að standa í svona rannsóknum. Sönnunarkröfurnar sem þarf að uppfylla eru eiginlega ómanneskjulegar. Það er eins og þetta sé bara gert fyrir glæpamennina. Þó þeir viti hver framdi glæpinn þarf svo gríðarlega góð sönnunargögn þannig að það dugi til sakfellingar.“