Er ekki nóg komið?

Það er heldur dapurlegt og nánast óraunverulegt að þurfa aftur að eiga orðastað við Birgi Guðjónsson lækni eftir að hafa mætt honum í málflutningi fyrir Lyfjadómstól ÍSÍ fyrir 16 árum, í máli sem hann hefur skrifað ítrekað um í dagblöð allar götur síðan. Ekki bætti svargrein hans til mín í blaðinu 16. mars sl. við grein minni frá 7. s.m. úr skák þótt yfirskriftin gæfi tilefnis til annars: [...] „Mál að útskýra“. Samsærið mikla heldur áfram þótt staðreyndirnar tali öðru máli.

Það er mikil áskorun að reyna að eiga málefnalega samræðu þegar fyrirliggjandi staðreyndum mála er kerfisbundið snúið upp í andhverfu sína og áfram spunnin sú villta en þokukennda samsæriskenning að Kári Stefánsson hafi leitt víðtækt samsæri innan ÍSÍ með atbeina lögmannsins dularfulla til þess að ná fram ranglátri niðurstöðu fyrir tengdadóttur sína fyrir lyfjadómstóli ÍSÍ og heldur bætt í frekar en hitt. Hvers á hún eiginlega að gjalda þótt Birgi sé augljóslega mjög í nöp við Kára af ástæðum sem hann einn þekkir? Fyrirlitning Birgis á dómendum nær líka nýjum hæðum þegar ekki er vitnað til þeirra öðruvísi en með skætingi í gæsalöppum. Í raun er ekki eyðandi púðri á málflutning af þessu tagi, hann dæmir sig sjálfur.

En að staðreynum málsins: Ekki fannst mér hólið gott þegar Birgir hrósaði mér fyrir að hafa „skautað framhjá [staðreyndum málsins] eins og góður lögmaður“. Það gerði ég ekki, þær lágu nefnilega ljósar fyrir og töluðu sínu máli án mikillar aðstoðar. Hér gætir líka grundvallar misskilnings um störf lögmanna. Þeir halda sig nefnilega langoftast við staðreyndir mála þegar þær blasa við og þeir örfáu sem gera það ekki missa fljótt virðingu kollega sinna og dómenda og gera þannig sjálfum sér og skjólstæðingum sínum meiri óleik en nokkrum öðrum. Þarna er kannski komin skýringin á óförum Birgis sem ákæranda hjá lyfjanefnd ÍSÍ, ef þessi orð hans eru til marks um það hvernig hann nálgaðist sannleikann og embætti sitt.

Ekki verður komist hjá því að vísa á bug þeirri fjarstæðukenndu staðhæfingu Birgis að umbjóðandi minn hafi lagt fram skjöl fyrir dóminn sem sýndu fram á að „hún hafi EKKI [leturbr. BG] áreynsluastma“. Þessu var vitaskuld þveröfugt farið eins og hinir „hlutlausu“ og „háæruverðugu“ dómendur staðfestu í dómi sínum eins og Birgir kýs að vitna til þeirra. Fyrir dóminn voru lögð læknisvottorð heimilislæknis umbjóðanda míns og sérfræðings í lungnasjúkdómum sem báðir höfðu annast hana næstliðin 4 ár. Í þeim var sjúkrasaga hennar rakin og sjúkdómsgreiningin astma og áreynsluastma staðfest, m.a. á grundvelli þess að aðrar orsakir voru útilokaðar með skoðun og prófunum.

FIBA

Magnað er að heyra þá lýsingu Birgis að hann hafi af góðmennsku sinni verið búinn að semja við Alþjóðakörfuknattleikssambandið FIBA um „mildari dóm en 2 ár og missi marga titla“, auk þess sem hann upplýsir að „viðkomandi alþjóðasérsambönd hafa endanlega lögsögu í lyfjabrotum innan íþróttar sinnar“. Fyrir utan hvað það er fráleitt að ákærandi láti sér detta í hug að yfirhöfuð sé hægt að semja um refsingar með þessum hætti eins og dómstóllinn tók sjálfur fram að gefnu tilefni, er rétt að halda því til haga að Birgir „bauð“ ekkert minna fram eins og ég lýsti í fyrri grein minni - og til að fyrirbyggja allan misskilning hafði umbjóðandi minn vitaskuld engan áhuga á slíkum marklausum samningum, sama hvers efnis væru.

Tilvitnun ákærandans fyrrverandi til lögsögu FIBA er eiginlega grátbrosleg líka í ljósi eina innleggs FIBA í málið. Það var tölvupósturinn umtalaði frá Francoise Jascinski, aðstoðarmanni forseta FIBA, til Birgis sjálfs eftir einhver fyrri samskipti, dags. 30. apríl 2001 og ritaður á ensku: Eftir að Hr. Jascinski vísar til og útskýrir viðeigandi ákvæði í þágildandi reglum sem áttu við um umrætt innöndunarlyf við astma, þ.e. „2000 FIBA Internal Regulations“, segir hann síðan í lauslegri þýðingu greinarhöfundar:

„Leikmaður getur lagt fram klíníska réttlætingu a posteriori ([lat. eftirá] eftir að niðurstaða lyfjaprófs liggur fyrir). Ef hann getur sannað með læknaskýrslu að hann hafi tekið [lyfið] við sínum astma, er niðurstaðan engin refsing“.

Í fyrri grein minni var því áður lýst í meiri smáatriðum hvernig Birgir stökk á fætur þegar afrit af þessum tölvupósti voru lögð fyrir dóminn í þinghaldinu og gerði sig líklegan til að hrifsa þau af borðum dómenda því efnið rímaði heldur illa við málflutning ákærandans svo vægt sé til orða tekið - þvílíkur óheiðarleiki.

Mál að linni:

Það væri sjálfsagt hægt að gera lengra mál úr því að reyna að skilja hvernig Birgir Guðjónsson umgengst sannleikann, niðurstöður dóma og samferðarmenn sína. Þar gætu ýmsir orðið til frásagnar því það var ótrúlegt að verða vitni að því á sínum tíma hvernig Birgir kom fram við marga félaga sína innan ÍSÍ. Mál umbjóðanda míns var einungis eitt af nokkrum þar sem hann fór offari eins og fréttir og blaðaskrif frá þessum tíma bera glöggt vitni.

Hér skal þó látið staðar numið og mun ég ekki standa í frekara orðaskaki við Birgi Guðjónsson á síðum Fréttablaðsins um mál sem ráðið var til lykta fyrir 16 árum síðan, lesendur blaðsins hafa sjálfsagt fengið nóg rétt eins og ég. Leyfi mér þó að lokum að setja fram þá frómu ósk að umbjóðandi minn fái nú að endingu frið fyrir frekari árásum hans og að sá dagur muni renna upp að Birgir læri að virða dómsniðurstöðuna frá 2001 eins og allir aðrir sem að málinu komu.

 

Greinin birtist fyrst í Fréttablaðinu.