Breytti sýninni á lífið

Ljósmyndarinn Jón Páll Vilhelmsson opnaði í vikunni ljósmyndasýninguna Madagaskar - mora mora þar sem hann sýnir myndir sem hann tók á ferðalagi sínu um Madagaskar.

Jón Páll hélt til Madagaskar með eiginkonu sinni Dóru Albertsdóttur í byrjun árs. „Við giftum okkur fyrir tveimur og hálfu ári og áttum alltaf eftir að fara í brúðkaupsferð. Við vorum dálítinn tíma að ákveða hvert ferðinni skyldi haldið en langaði þó bæði að fara aðeins út fyrir þægindarammann, fara annað en til Evrópu og Bandaríkjanna,“ segir Jón Páll. Þau höfðu velt ýmsum stöðum fyrir sig en þegar hugmyndin um Madagaskar kom upp vissu þau bæði að þar væri niðurstaðan komin.

Þau hjónin töldu sig vita eitt og annað um Madagaskar enda einlægir aðdáendur BBC þáttanna með David Attenborough. Þau komust hins vegar að því að þau vissu nánast ekki neitt. „Við ákváðum meðvitað að láta landið koma okkur á óvart og skoðuðum því ekki neitt fyrirfram á netinu. Höfðum reyndar ráðið okkur leiðsögumann sem var afar skynsamlegt enda töluð franska í landinu. Líklega hefði maður þó átt að undirbúa sig aðeins meir en við gerðum enda er þetta þriðja heims ríki, tíunda fátækasta land heims, og því dálítið menningarsjokk fyrir okkur.“

Engin leið að forðast fólk

Hugmynd Jóns Páls og Dóru var að skoða sem mest náttúru landsins en forðast fólk, borgir og bæi. „Þar kom í ljós hversu lítið við vissum enda búa 25 milljónir manns á eyjunni og ekkert sem heitir að forðast fólk,“ segir Jón Páll og hlær. Ferðamenn voru þó fremur fáir á þessum tíma enda regntímabil. „Stundum vorum við eina fólkið á þeim hótelum sem við gistum á.“

Á þeim tveimur vikum sem hjónin dvöldu á Madagaskar ferðuðust þau um fjögur þúsund kílómetra. „Við vorum mun meira á ferðinni en við höfðum ætlað. Til dæmis fórum við 900 km aðra leið til að ég næði myndum af Baobab trjám.“

Ekki hægt að dæma

Meðal þess sem hjónin tóku sér fyrir hendur var sigla á eintrjáningum á rifi og heimsækja þorp þar sem búa innan við hundrað manns. „Íbúarnir flytja þorpið eftir því sem veiði gefst á rifinu,“ lýsir Jón Páll en þau urðu til dæmis vitni að því þegar veiðimennirnir sneru úr veiðiferð með risastóra sæskjaldböku. „Leiðsögumaðurinn sagði að hún mynd fæða alla íbúða þorpsins það kvöldið. Við það vöknuðu blendnar tilfinningar. Annars vegar vissum við að þetta væri dýr í útrýmingahættu en hins vegar skildum við vel þetta fátæka fólk sem var glatt að geta borðað vel.“

Breytti lífssýninni

Jón Páll og Dóra þurftu að leita sér læknisaðstoðar eftir að þau veiktust við að borða illa soðin egg. „Við fórum á heilsugæslustöð sem var mjög sérstök upplifun. Eftir þá reynsla kunnum við mun betur að meta íslenska heilbrigðiskerfið,“ segir Jón Páll og bætir við að raunar hafi ferðin öll vakið þau til vitundar um misjafna stöðu fólks í heiminum. „Við Íslendingar erum svo uppteknir af ómerkilegum lúxusvandamálum miðað við það sem íbúar Madagaskar þurfa að takast á við. Við horfum því öðrum augum á lífið núna.“

Opnar ljósmyndasýningu um stritið á Madagaskar

Ferðin til Madagaskar var ekki ljósmyndaferð þó Jón Páll hafi verið með myndavélina á lofti. „Ég var með lágmarksgræjur og skildi tölvuna eftir heima. Ég ætlaði mest að taka myndir af náttúrunni en þegar til kom var það fólkið sem kom mér mest á óvart. Ég fór að taka myndir af því og úr urðu flottar myndir af lífinu á Madagaskar,“ segir Jón Páll sem opnaði sýningu í stúdíói sínu við Snorrabraut 56a í vikunni. „Þetta eru þrjár seríur sem ég kalla stritið á rifinu, stritið á akrinum og stritið við veginn,“ segir hann og býður alla velkomna.