Fótboltastjórnmál Eva H. Baldursdóttir skrifar 6. júlí 2016 00:00 Meginstef júnímánaðar voru fótbolti og forseti. Fátt annað komst að á kaffistofunni eða í hugum þjóðarinnar. Í þetta sinn varð fótboltaliðið sameiningartákn íslensku þjóðarinnar. Hver Íslendingur flykkti sér á bak við þetta frábæra lið, sem rauf múr þess raunverulega og sýndi fram á hvað áralöng vinna og hjarta getur komið lítilli þjóð langt. Nýkjörinn forseti sýndi enn fremur frábæra takta sem maður fólksins og virðist gæddur sömu hæfileikum og þjálfarateymi fótboltaliðsins, yfirvegun og engir stælar. Árangur íslenska landsliðsins er afrakstur mikils uppbyggingarstarfs og þrotlausrar vinnu. Ég hef á tilfinningunni að menn hafi haft skýra framtíðarsýn og stóra drauma sem markvisst var unnið að. Fjárfest hefur verið í góðri aðstöðu og þjálfun. Árangur tekur svo tíma, það þarf aga, yfirvegun og skipulag og það er hugsað til margra ára. Svo þarf hjartað og hugarfar að fylgja með. Í slíkri vinnu er ekkert svigrúm fyrir smákónga með stórt egó heldur þarf samheldni og liðsheild. Liðið blómstraði svo á hárréttum tíma. Líkt og með aðrar velgengnisögur er sýnilegur árangur aðeins toppurinn á ísjakanum. Leið landsliðsins ætti að nota sem fyrirmynd um hvernig vinna eigi hlutina á mörgum sviðum lífsins til að ná árangri, t.d. á sviði stjórnmála. Þó stjórnmálin séu flóknari vettvangur ætti að tileinka sér sömu vinnubrögð. Ísland hefur alla burði til að vera framúrskarandi á mörgum sviðum, enda höfum við bæði nauðsynlega innviði og mannauð. Í því er kostur hvað við erum fá sem auðveldar breytingar. Fyrst þarf hins vegar skýra framtíðarsýn og drauma, samheldni og þrotlausa vinnu. Við skulum tileinka okkur viðhorfið að árangur tekur tíma og það eru engar skyndilausnir. Farsælust í því er leið landsliðsins, sænska leiðin, að ræða sig að niðurstöðu þangað til allir eru sáttir. Leggja egóið til hliðar og hugsa um verkefnið. Ná fram málamiðlunum og róa svo taktfast í sömu átt, út fyrir hefðbundin síló flokkanna. Ég er þess fullviss að í íslenskri pólitík sé nefnilega of mikið um falskar andstæður þrátt fyrir að markmiðin séu í grófum dráttum þau sömu. Á flestum sviðum má finna góðar málamiðlanir. Ef við förum að spila sem lið ætti árangur Íslands ekki að láta á sér standa.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Skoðun Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Meginstef júnímánaðar voru fótbolti og forseti. Fátt annað komst að á kaffistofunni eða í hugum þjóðarinnar. Í þetta sinn varð fótboltaliðið sameiningartákn íslensku þjóðarinnar. Hver Íslendingur flykkti sér á bak við þetta frábæra lið, sem rauf múr þess raunverulega og sýndi fram á hvað áralöng vinna og hjarta getur komið lítilli þjóð langt. Nýkjörinn forseti sýndi enn fremur frábæra takta sem maður fólksins og virðist gæddur sömu hæfileikum og þjálfarateymi fótboltaliðsins, yfirvegun og engir stælar. Árangur íslenska landsliðsins er afrakstur mikils uppbyggingarstarfs og þrotlausrar vinnu. Ég hef á tilfinningunni að menn hafi haft skýra framtíðarsýn og stóra drauma sem markvisst var unnið að. Fjárfest hefur verið í góðri aðstöðu og þjálfun. Árangur tekur svo tíma, það þarf aga, yfirvegun og skipulag og það er hugsað til margra ára. Svo þarf hjartað og hugarfar að fylgja með. Í slíkri vinnu er ekkert svigrúm fyrir smákónga með stórt egó heldur þarf samheldni og liðsheild. Liðið blómstraði svo á hárréttum tíma. Líkt og með aðrar velgengnisögur er sýnilegur árangur aðeins toppurinn á ísjakanum. Leið landsliðsins ætti að nota sem fyrirmynd um hvernig vinna eigi hlutina á mörgum sviðum lífsins til að ná árangri, t.d. á sviði stjórnmála. Þó stjórnmálin séu flóknari vettvangur ætti að tileinka sér sömu vinnubrögð. Ísland hefur alla burði til að vera framúrskarandi á mörgum sviðum, enda höfum við bæði nauðsynlega innviði og mannauð. Í því er kostur hvað við erum fá sem auðveldar breytingar. Fyrst þarf hins vegar skýra framtíðarsýn og drauma, samheldni og þrotlausa vinnu. Við skulum tileinka okkur viðhorfið að árangur tekur tíma og það eru engar skyndilausnir. Farsælust í því er leið landsliðsins, sænska leiðin, að ræða sig að niðurstöðu þangað til allir eru sáttir. Leggja egóið til hliðar og hugsa um verkefnið. Ná fram málamiðlunum og róa svo taktfast í sömu átt, út fyrir hefðbundin síló flokkanna. Ég er þess fullviss að í íslenskri pólitík sé nefnilega of mikið um falskar andstæður þrátt fyrir að markmiðin séu í grófum dráttum þau sömu. Á flestum sviðum má finna góðar málamiðlanir. Ef við förum að spila sem lið ætti árangur Íslands ekki að láta á sér standa.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar