Pabbi var góður í skák

„Við erum alltaf með skákmót hér heima fyrsta laugardag í nóvember í minningu föður míns, Björgvins Abels Márussonar. Þetta er í 16. skiptið og ber nú upp á 100 ára fæðingarafmæli hans,“ segir Sigurjóna Björgvinsdóttir kennari og heldur áfram: „Pabbi var fæddur norður í Fljótum í Skagafirði og bjó þar lengst af. Hann var góður skákmaður, hafði óhemju gaman af að tefla og kenndi okkur það öllum krökkunum. Mótið er bara fyrir afkomendur hans og það hefur þróast skemmtilega.“

Sigurjóna segir þau systkinin hafa verið átta en einn bróðir sé látinn og ein systirin komi aldrei á skákmótið. „Við hin erum nokkuð virk í þessu móti og afkomendurnir líka. Ég tók fljótlega upp á því að hafa viðurkenningarskjal fyrir yngsta keppandann til að laða börnin að og þau halda áfram að mæta þannig að það er margt ungt fólk sem teflir með okkur hinum sem eldri erum.“

Von er á þrjátíu og fimm til fjörutíu manns og reiknar Sigurjóna með 20 til 25 að. Ekki veit hún hversu gamall yngsti keppandinn verður núna. „Ég veit aldrei fyrir víst hverjir koma. Það hefur alltaf verið nýr á hverju ári sem hefur fengið skjalið, því börnin eru mörg. Þeim finnst þetta gaman. Þau hitta líka frændfólk sitt,“ segir hún og kveðst hafa nóg borðpláss. „Ég fæ lánuð skákborð í Breiðholtsskóla sem ég kenni í, svo dreifum við okkur út um allt.“

Kaffi, kleinur og rúgbrauð eru hefðbundnar veitingar hjá Sigurjónu við þetta tilefni. Auk þess kemur mágkona hennar alltaf með pulsuhorn og af því að um aldarafmæli er að ræða nú ætlar hún að baka marengstertu. „Ég ákvað strax í upphafi að veitingarnar mættu aldrei verða aðalatriði og hef haldið í að hafa þær fábrotnar,“ segir Sigur­jóna sem teflir sjálf á mótinu auk þess að stjórna því. „Við teflum sex umferðir og þetta er dálítið kerfi, því um alvörumót er að ræða,“ segir stjórnandinn.