Þarf ég að eiga vini? Kristinn Lúðvíksson skrifar 23. febrúar 2015 10:44 Undanfarna mánuði hefur mikið verið rætt um einelti í fjölmiðlum, mikilvægt málefni sem aldrei er of mikið rætt um. Þeir sem leggja í einelti og þeir sem verða fyrir barðinu á því glíma við vanlíðan og ýmis vandamál sem þeir þurfa aðstoð við. Mig langar að tala um unglingsárin sem tengjast eineltismálum mikið og leggja áherslu á hversu mikilvæg vinátta er og það að hafa gott tengslanet í kringum sig. Það að verða unglingur er eitt flóknasta ferli í þroska einstaklingsins. Það hefur komið fram að erfiðara er fyrir þá að öðlast góða sjálfsmynd í samfélögum þar sem þjóðfélagsbreytingar eru örar. Þar skipta jafningjarnir mestu máli og svörin við því: „Hver er ég?” fást í gegnum þá. Á þessu skeiði verða unglingar oft mjög uppteknir af eigin útliti og ímynda sér að allir séu að horfa á sig. Þeir verða hálfgerðir þrælar jafningjahópsins og verða að vera eins, gera allt eins og aðrir í hópnum og eiga það sama og hinir. Unglingurinn líkir eftir jafningjum og öðlast smám saman þekkingu á því hvernig hegðun hans og viðhorf hafa áhrif á aðra. Endurgjöf frá jafningjum og sú tilfinning að tilheyra hópnum skiptir einstaklingana öllu. Á meðan sjálfsmyndin er ómótuð þá er það hlutverk hópsins að vera sameiginleg sjálfsmynd með ákveðnum reglum. Þegar unglingurinn hefur öðlast sterka sjálfsmynd má segja að hann sé orðinn fær um að elska og vera elskaður, hvort sem um er að ræða í kynlífi eða djúpri vináttu. Atferli og hegðun mótast ekki einungis af einstaklingnum sjálfum heldur einnig í samskiptum innan hópsins. Betri árangur er talinn nást með hópsamkomulagi en með samkomulagi milli tveggja einstaklinga vegna þeirra sterku áhrifa sem myndast innan hópsins. Staða innan hóps er því talin mikilvæg fyrir það álit sem unglingur eða barn fær á sjálfu sér. Þetta litla innlegg ætti að gefa okkur örlitla sýn inn í það hversu mikilvægt er að eiga vini. Ég vil því hvetja alla foreldra, skóla, félagsmiðstöðvar og aðrar stofnanir til að hafa þetta í huga. Hópar eða klíkur myndast með sameiginlegum markmiðum og því er um að gera að reyna að finna þau innan hópanna. Einnig þarf að passa að allir hafi ákveðin og skýr gildi svo enginn verði útundan eða einangrist. Með hópastarf að leiðarljósi má koma í veg fyrir frekara einelti og með því myndast samheldni, virkni og mögulega vinátta. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Breiðholtið þar sem hjartað mitt slær Bjarni Fritzson Skoðun Kaus áður Sjálfstæðisflokkinn, nú Pírata Ingibjörg Þóra Haraldsdóttir Skoðun Kópavogur er í sókn – kjósum áfram sömu stefnu Ásdís Kristjánsdóttir Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Breiðholtið þar sem hjartað mitt slær Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Kópavogur er í sókn – kjósum áfram sömu stefnu Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Kaus áður Sjálfstæðisflokkinn, nú Pírata Ingibjörg Þóra Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hlustið á fólkið! Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Píratar: Rödd mannréttinda í 12 ár Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns,Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Veljum að gera betur Ingvar P. Guðbjörnsson skrifar Skoðun Áheyrn og árangur í skólamálum í Hveragerði Halldóra Jóna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Höfum staðreyndir á hreinu áður en við kjósum Geir Finnsson skrifar Skoðun Northvolt: Þegar „græna byltingin“ bítur í skottið á sér Júlíus Valsson skrifar Skoðun Síðustu hálmstrá ráðhússhersins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Geta kosningar verið máttlaus öryggisventill? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Borgarlínan - hvað hefði Guðjón Samúelsson sagt? Þorsteinn Helgason skrifar Skoðun Þegar ekki er mögulegt að fara heim Grímur Sigurðarson skrifar Skoðun Skólastarf til fyrirmyndar skrifar Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson skrifar Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Sjá meira
Undanfarna mánuði hefur mikið verið rætt um einelti í fjölmiðlum, mikilvægt málefni sem aldrei er of mikið rætt um. Þeir sem leggja í einelti og þeir sem verða fyrir barðinu á því glíma við vanlíðan og ýmis vandamál sem þeir þurfa aðstoð við. Mig langar að tala um unglingsárin sem tengjast eineltismálum mikið og leggja áherslu á hversu mikilvæg vinátta er og það að hafa gott tengslanet í kringum sig. Það að verða unglingur er eitt flóknasta ferli í þroska einstaklingsins. Það hefur komið fram að erfiðara er fyrir þá að öðlast góða sjálfsmynd í samfélögum þar sem þjóðfélagsbreytingar eru örar. Þar skipta jafningjarnir mestu máli og svörin við því: „Hver er ég?” fást í gegnum þá. Á þessu skeiði verða unglingar oft mjög uppteknir af eigin útliti og ímynda sér að allir séu að horfa á sig. Þeir verða hálfgerðir þrælar jafningjahópsins og verða að vera eins, gera allt eins og aðrir í hópnum og eiga það sama og hinir. Unglingurinn líkir eftir jafningjum og öðlast smám saman þekkingu á því hvernig hegðun hans og viðhorf hafa áhrif á aðra. Endurgjöf frá jafningjum og sú tilfinning að tilheyra hópnum skiptir einstaklingana öllu. Á meðan sjálfsmyndin er ómótuð þá er það hlutverk hópsins að vera sameiginleg sjálfsmynd með ákveðnum reglum. Þegar unglingurinn hefur öðlast sterka sjálfsmynd má segja að hann sé orðinn fær um að elska og vera elskaður, hvort sem um er að ræða í kynlífi eða djúpri vináttu. Atferli og hegðun mótast ekki einungis af einstaklingnum sjálfum heldur einnig í samskiptum innan hópsins. Betri árangur er talinn nást með hópsamkomulagi en með samkomulagi milli tveggja einstaklinga vegna þeirra sterku áhrifa sem myndast innan hópsins. Staða innan hóps er því talin mikilvæg fyrir það álit sem unglingur eða barn fær á sjálfu sér. Þetta litla innlegg ætti að gefa okkur örlitla sýn inn í það hversu mikilvægt er að eiga vini. Ég vil því hvetja alla foreldra, skóla, félagsmiðstöðvar og aðrar stofnanir til að hafa þetta í huga. Hópar eða klíkur myndast með sameiginlegum markmiðum og því er um að gera að reyna að finna þau innan hópanna. Einnig þarf að passa að allir hafi ákveðin og skýr gildi svo enginn verði útundan eða einangrist. Með hópastarf að leiðarljósi má koma í veg fyrir frekara einelti og með því myndast samheldni, virkni og mögulega vinátta.
Skoðun Píratar: Rödd mannréttinda í 12 ár Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns,Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar