Ertu alltaf að reyna eitthvað? Matha Árnadóttir skrifar 8. apríl 2015 07:00 Pattý vinkona mín er engum lík eins og ég hef áður lýst í blogginu mínu, en Pattý er aðstoðarbloggarinn minn og mentor í lífinu. Síðast þegar við töluðum saman spurði hún mig hvað væri fram undan hjá mér og ég sagði bara eitthvað á þennan veg: „Bara same old, same old…“ Pattý horfði á mig og úr augum hennar skein „same old – hvur andskotinn er það?“. Hvur andskotinn er „same old“? Já, hvað er þetta „same old“ – hvað var ég að meina? Jú, ég fer í vinnuna, hjóla, fer í ræktina og geri svo eitthvað skemmtilegt. Pattý horfði á mig og sagði: „Sýndu mér æfingaplanið þitt.“ „Ha, æfingaplanið? Ég þarf ekkert æfingaplan, ég reyni bara að hreyfa mig eitthvað á hverjum degi,“ sagði ég.Hvað er reyna og eitthvað? Ég sá að Pattý varð svört í framan, hún leit á mig og sagði: „Reynir að hreyfa þig eitthvað á hverjum degi, hvað er þetta reynir og eitthvað? Ertu kannski enn þá að reyna að losna við sömu fimm kílóin og fyrir fimm árum, enn þá að reyna að lyfta fimm kílóa lóðunum upp fyrir hausinn á þér, enn þá að reyna að skokka fimm kílómetra án þess að stoppa, alltaf að reyna og reyna…eitthvað?“ Ég stórmóðgaðist og spurði hvernig hún gæti talað svona við mig, bestu vinkonu sína? Pattý varð rasandi hissa og spurði: „Svona hvernig?“ Einmitt, það vantar alla filtera í Pattý og tæpitunguna líka.Galdrarnir eru í planinu Pattý ýtti þarna á vonda takka og eins og svo oft áður vissi ég innst inni að hún hafði rétt fyrir sér, það þýðir ekkert að vera alltaf að reyna eitthvað, reyna að hreyfa sig eitthvað á hverjum degi, hvað er það? Ég veit í hjarta mínu svo vel að ef ég vil að eitthvað verði að veruleika í lífi mínu verð ég að vita nákvæmlega hvað það er og að stilla upp plani. Í planinu liggja galdrarnir. Þegar það er klárt er leiðin hálfnuð, eiginlega áður en ég geri nokkurn skapaða hlut annan. Að reyna og eitthvað er að verða værðinni að bráð – og akkúrat þannig týnist tíminn! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Þegar ekki er mögulegt að fara heim Grímur Sigurðarson skrifar Skoðun Skólastarf til fyrirmyndar skrifar Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson skrifar Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Sjá meira
Pattý vinkona mín er engum lík eins og ég hef áður lýst í blogginu mínu, en Pattý er aðstoðarbloggarinn minn og mentor í lífinu. Síðast þegar við töluðum saman spurði hún mig hvað væri fram undan hjá mér og ég sagði bara eitthvað á þennan veg: „Bara same old, same old…“ Pattý horfði á mig og úr augum hennar skein „same old – hvur andskotinn er það?“. Hvur andskotinn er „same old“? Já, hvað er þetta „same old“ – hvað var ég að meina? Jú, ég fer í vinnuna, hjóla, fer í ræktina og geri svo eitthvað skemmtilegt. Pattý horfði á mig og sagði: „Sýndu mér æfingaplanið þitt.“ „Ha, æfingaplanið? Ég þarf ekkert æfingaplan, ég reyni bara að hreyfa mig eitthvað á hverjum degi,“ sagði ég.Hvað er reyna og eitthvað? Ég sá að Pattý varð svört í framan, hún leit á mig og sagði: „Reynir að hreyfa þig eitthvað á hverjum degi, hvað er þetta reynir og eitthvað? Ertu kannski enn þá að reyna að losna við sömu fimm kílóin og fyrir fimm árum, enn þá að reyna að lyfta fimm kílóa lóðunum upp fyrir hausinn á þér, enn þá að reyna að skokka fimm kílómetra án þess að stoppa, alltaf að reyna og reyna…eitthvað?“ Ég stórmóðgaðist og spurði hvernig hún gæti talað svona við mig, bestu vinkonu sína? Pattý varð rasandi hissa og spurði: „Svona hvernig?“ Einmitt, það vantar alla filtera í Pattý og tæpitunguna líka.Galdrarnir eru í planinu Pattý ýtti þarna á vonda takka og eins og svo oft áður vissi ég innst inni að hún hafði rétt fyrir sér, það þýðir ekkert að vera alltaf að reyna eitthvað, reyna að hreyfa sig eitthvað á hverjum degi, hvað er það? Ég veit í hjarta mínu svo vel að ef ég vil að eitthvað verði að veruleika í lífi mínu verð ég að vita nákvæmlega hvað það er og að stilla upp plani. Í planinu liggja galdrarnir. Þegar það er klárt er leiðin hálfnuð, eiginlega áður en ég geri nokkurn skapaða hlut annan. Að reyna og eitthvað er að verða værðinni að bráð – og akkúrat þannig týnist tíminn!
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar