Einu sinni var… Úrsúla Jünemann skrifar 6. nóvember 2013 06:00 Einu sinni var lítil þjóð sem þótti vænt um landið sitt og langaði að vernda og varðveita sérstaka og fallega náttúru þess fyrir komandi kynslóðir og fólk alls staðar að úr heiminum. Íbúar þessa litla lands þóttu mjög duglegir og vinnusamir og vildu gera vel. Svona gæti fallegt ævintýri byrjað, en raunin er önnur: Alveg frá því að menn byggðu þetta land var gengið á forðann, á auðlindirnar sem voru til staðar. Menn eyddu skóg- og kjarrlendi í stórum stíl þangað til næstum ekkert var eftir og auðn blasti við. Menn ofveiddu fiskistofna þangað til allt var búið og einungis drauga-bæir voru eftir sem sögðu frá gullgrafaraæði þeirra sem vildu gerast ríkir á einni nóttu. Menn vildu finna olíu, búa til stórskipahöfn og virkja hverja einustu sprænu á landinu. Menn vildu líka sigra heiminn í fjármálageiranum og töldu þjóðinni trú um að á þessu litla landi byggju snillingar sem væru miklu gáfaðri en annars staðar. Þessi spilaborg hrundi eins og margt annað. Leitt var bara að þeir sem áttu það síst skilið þurftu að borga brúsann. Heilbrigðiskerfið hrundi, menntamálin sátu á hakanum og starfsgreinar sem héldu þjóðfélaginu uppi þurftu að berjast fyrir tilveru sinni. En viti menn: Þessi litla þjóð var svo trúgjörn að hún kaus aftur menn yfir sig sem lofuðu öllu fögru og gátu svo ekki staðið við loforðin sín. Þetta voru sömu menn sem predikuðu um óheft frelsi, hagvöxt, lægri skatta og meiri eyðslu til þess að koma „hjólum atvinnulífsins“ af stað. Málin sem snertu vernd einstakrar náttúru í þessu fallega landi voru sett aftast á dagskrá. Nýir og breiðir vegir sem ekki var talin þörf á voru settir í forgangsröð í staðinn fyrir að hlúa að velferðarmálunum. Og hugrakkir menn sem létu ekki allt yfir sig ganga og mótmæltu voru handteknir og settir í steininn. Gott fólk: Ævintýri þessa litla lands er ekki búið. Þar er nóg til af veraldlegum gæðum þannig að allir gætu lifað góðu lífi. En einfeldni og trúgirni þarf að víkja fyrir gagnrýninni hugsun og skynsemi. Gefum þeim sem lugu sig inn í valdastöður frí og látum ævintýrin gerast. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson Skoðun Skoðun Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Einu sinni var lítil þjóð sem þótti vænt um landið sitt og langaði að vernda og varðveita sérstaka og fallega náttúru þess fyrir komandi kynslóðir og fólk alls staðar að úr heiminum. Íbúar þessa litla lands þóttu mjög duglegir og vinnusamir og vildu gera vel. Svona gæti fallegt ævintýri byrjað, en raunin er önnur: Alveg frá því að menn byggðu þetta land var gengið á forðann, á auðlindirnar sem voru til staðar. Menn eyddu skóg- og kjarrlendi í stórum stíl þangað til næstum ekkert var eftir og auðn blasti við. Menn ofveiddu fiskistofna þangað til allt var búið og einungis drauga-bæir voru eftir sem sögðu frá gullgrafaraæði þeirra sem vildu gerast ríkir á einni nóttu. Menn vildu finna olíu, búa til stórskipahöfn og virkja hverja einustu sprænu á landinu. Menn vildu líka sigra heiminn í fjármálageiranum og töldu þjóðinni trú um að á þessu litla landi byggju snillingar sem væru miklu gáfaðri en annars staðar. Þessi spilaborg hrundi eins og margt annað. Leitt var bara að þeir sem áttu það síst skilið þurftu að borga brúsann. Heilbrigðiskerfið hrundi, menntamálin sátu á hakanum og starfsgreinar sem héldu þjóðfélaginu uppi þurftu að berjast fyrir tilveru sinni. En viti menn: Þessi litla þjóð var svo trúgjörn að hún kaus aftur menn yfir sig sem lofuðu öllu fögru og gátu svo ekki staðið við loforðin sín. Þetta voru sömu menn sem predikuðu um óheft frelsi, hagvöxt, lægri skatta og meiri eyðslu til þess að koma „hjólum atvinnulífsins“ af stað. Málin sem snertu vernd einstakrar náttúru í þessu fallega landi voru sett aftast á dagskrá. Nýir og breiðir vegir sem ekki var talin þörf á voru settir í forgangsröð í staðinn fyrir að hlúa að velferðarmálunum. Og hugrakkir menn sem létu ekki allt yfir sig ganga og mótmæltu voru handteknir og settir í steininn. Gott fólk: Ævintýri þessa litla lands er ekki búið. Þar er nóg til af veraldlegum gæðum þannig að allir gætu lifað góðu lífi. En einfeldni og trúgirni þarf að víkja fyrir gagnrýninni hugsun og skynsemi. Gefum þeim sem lugu sig inn í valdastöður frí og látum ævintýrin gerast.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar