Tækifæri til samráðs Erna Indriðadóttir og starfsmaður Alcoa Fjarðaáls skrifa 9. mars 2013 06:00 Árni Páll Árnason hét því þegar hann var kjörinn formaður Samfylkingarinnar að leita leiða til að auka sátt og samráð í samfélaginu. Það er ánægjulegt að sjá að nokkrum vikum síðar einhendir hann sér í að leysa stjórnarskrármálið sem komið var í sjálfheldu vegna tímaskorts og kallar þar fulltrúa allra flokka að borðinu. Það hefur mikið verið rætt um nauðsyn þess á síðustu árum, að draga úr átökum og leita samvinnu þvert á flokka um stærri mál. Nú er tækifæri. Formenn Samfylkingar, Bjartrar framtíðar og Vinstri grænna hafa lagst á eitt til að stuðla að því að stjórnarskrármálið fái farsæla lausn og formenn Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks hafa enn tíma til að sýna í verki að þeir hafi raunverulega áhuga á að ná sátt um stór ágreiningsmál. Það er afar mikilvægt að því merka starfi sem unnið var af stjórnlagaráði, verði tryggt framhaldslíf á næsta þingi. Það kom skýrt fram í þeirri ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu sem fram fór, að menn vilja að vinnu við nýja stjórnarskrá verði haldið áfram á grundvelli þeirra tillagna sem ráðið lagði fram. Um það er ekki deilt. Sérstaklega var mikill stuðningur við ákvæði um að auðlindir okkar séu þjóðareign og ákvæðið um þjóðaratkvæðagreiðslur. Árni Páll á heiður skilið fyrir að berjast fyrir því að vinna við nýja stjórnarskrá haldi áfram en dagi ekki endanlega uppi á því þingi sem nú situr. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Árni Páll Árnason hét því þegar hann var kjörinn formaður Samfylkingarinnar að leita leiða til að auka sátt og samráð í samfélaginu. Það er ánægjulegt að sjá að nokkrum vikum síðar einhendir hann sér í að leysa stjórnarskrármálið sem komið var í sjálfheldu vegna tímaskorts og kallar þar fulltrúa allra flokka að borðinu. Það hefur mikið verið rætt um nauðsyn þess á síðustu árum, að draga úr átökum og leita samvinnu þvert á flokka um stærri mál. Nú er tækifæri. Formenn Samfylkingar, Bjartrar framtíðar og Vinstri grænna hafa lagst á eitt til að stuðla að því að stjórnarskrármálið fái farsæla lausn og formenn Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks hafa enn tíma til að sýna í verki að þeir hafi raunverulega áhuga á að ná sátt um stór ágreiningsmál. Það er afar mikilvægt að því merka starfi sem unnið var af stjórnlagaráði, verði tryggt framhaldslíf á næsta þingi. Það kom skýrt fram í þeirri ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu sem fram fór, að menn vilja að vinnu við nýja stjórnarskrá verði haldið áfram á grundvelli þeirra tillagna sem ráðið lagði fram. Um það er ekki deilt. Sérstaklega var mikill stuðningur við ákvæði um að auðlindir okkar séu þjóðareign og ákvæðið um þjóðaratkvæðagreiðslur. Árni Páll á heiður skilið fyrir að berjast fyrir því að vinna við nýja stjórnarskrá haldi áfram en dagi ekki endanlega uppi á því þingi sem nú situr.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar