Fluguveiði yfirvarp fávísra einstaklinga

„Á síðasta áratug hafa breytingar í umhverfinu og í lífríki vatnsins vakið ugg hjá okkur og hefur sú þróun stigmagnast á síðustu árum, með vaxandi ánauð vegna umgengni í garðinum og við vatnið,“ segir Guttormur P. Einarsson, einn helsti sérfræðingur landsins í stangveiði við Þingvallavatn.

Guttormur lýsir viðhorfum sínum í hvatningarbréfi til Ólafs Arnar Haraldssonar þjóðgarðsvarðar fyrr í vikunni.

Guttormur segir langt síðan bera fór á auknum svifgróðri þörunga sem skyggðu vatnið, samfara ört vaxandi og botnlægum slýþörungum sem spilli veiðistöðum á grunnslóð.

„Fiskurinn hefur því flutt sig á aðra staði þar sem botnlægt æti hefur enn griðland,“ segir Guttormur. Í mörg horn sé að líta eigi að bregðast við. „Það er fortakslaus nauðsyn að halda úti strangri vakt á svæðinu og gæta þannig að tilhlýðilegri umgengni í garðinum og við vatnið.“

Þá segir Guttormur veiðar með spæni og maðki barnaglingur.

„En hvers konar feitmeti í agni beinist alfarið gegn urriðanum, konungi vatnsins sem á erfitt uppdráttar og því ódrengilegt grimmdarverk fávísra og vanþroska einstaklinga. Eftirlit gegn því er vandaverk, því gjarnan er pukrast með þá tilburði, svo sem af ákafamönnum af erlendum uppruna, sem staðnir hafa verið að veiðum með fjölmörgum beitustöngum, földum á bakkanum í grasi og kjarri, en látast samtímis ástunda fluguveiðar sem yfirvarp,“ fullyrðir Guttormur.

„Eins er það ósæmandi af tilteknum fluguveiðimönnum sem herjað hafa á síðustu árum á urriðann snemma vors, þegar hann hopar úr Öxará eða frá öðrum hrygningarstöðum, og liggur á leirunum úti fyrir árósnum til að jafna sig eftir vetrardvöl í straumvatninu,“ heldur Guttormur áfram. „Með því að vaða út leirurnar komast þessir menn í námunda við legustaðinn og ginna soltna og aflvana fiskana með girnilegum straumflugum.“

Bréf Guttorms til Þingvallanefndar má lesa í heild sinni á Veiðivísi á visir.is