"Ef börnin eru ekki með lögheimili hjá þér, er eins og þú eigir ekki börnin"

Mörg íslensk börn búa á tveimur stöðum, hjá foreldrum með sameiginlega forsjá, en aðeins er hægt að skrá barn til lögheimilis á einn stað og ýmis þjónusta miðast við það. Foreldrið sem er með lögheimili barns nýtur líka ýmissa réttinda, eins og barnabóta og hærri námslána.

Í Stóru málunum á mánudaginn var rætt við foreldra sem ala son sinn upp saman á tveimur heimilum. Þeim finnst fáránlegt að geta ekki bæði verið skráð með lögheimili drengsins. „Þetta er úrelt fyrirkomulag af því að fjölskyldur eru í dag svo fjölbreyttar, segir Ragnar Heiðar Ragnarsson, faðir drengsins. Móðir hans, Brynja Guðrún Eiríksdóttir, tekur undir: „Siggi [sonur þeirra, innsk.bl.m.] segir sjálfur, ég á tvö heimili, ég á heima á tveimur stöðum, hjá pabba og mömmu og af hverju má hann þá ekki bara eiga heima á þessum tveimur stöðum ?“

Guðrún Helga Sigfúsdóttir skildi við barnsföður sinn og til að gæta sanngirni voru synir þeirra, sex og átta ára gamlir, skráðir til lögheimilis hvor hjá sínu foreldrinu. Þeim finnst þó slæmt að þurfa að fara þá leið. „Þótt við foreldrarnir skiljum þá skilja börnin ekki. Þau eiga rétt á að eiga sama heimili og að það sé skráð á pappírum,“ segir Guðrún.

Þar sem drengirnir eru ekki lengur skráðir til heimilis saman, misstu þeir systkinaafslátt á frístundaheimili sínu. „Við borgum allt sem við kemur börnunum saman, skiptum því í tvennt og þess vegna skiljum við ekki hvernig er hægt að hátta málunum svona. Þeir eru auðvitað jafnmiklir bræður þótt þeir séu með sitthvort lögheimilið.“

Og dæmin eru fleiri, því þegar sonurinn sem ekki hefur lögheimili hjá Guðrúnu er hjá henni, er hann ótryggður á heimili hennar. „Ef börnin eru ekki með lögheimili hjá þér, er eins og þú eigir ekki börnin,“ segir Guðrún að lokum.

Hér má sjá viðtalið úr Stóru málunum, við Ragnar og Brynju, í heild sinni.