Bylgjubann: Yfirlýsing frá Jóhanni G

Í Fréttablaðinu í dag á bls. 38 undir yfirskriftinni „Bylgjubann Jóhanns G er ólöglegt" segir: „Tónlistarmaðurinn Jóhann G Jóhannsson hefur engar lagalegar heimildir fyrir því að banna lögin sín á Bylgjunni að mati STEFs, Sambands tónskálda og textahöfunda."



Mér finnst hæpið að hér rétt eftir haft eða um réttan skilning að ræða. Í lögum um einkarétt höfundar segir:



„Þessi einkaréttur leiðir til þess, að fá verður samþykki höfundar, ef ætlunin er að leika tónlist hans opinberlega, s.s. í útvarpi. Höfundur á rétt á greiðslu fyrir þessi afnot, enda er um að ræða eign hans. Heimildarlaus opinber tónflutningur er refsiverður og þeir aðilar, sem að honum standa, bera jafnframt ábyrgð á bótum til höfunda."



Mér finnst að þetta ætti að vera nógu skýrt til þess að menn velkist ekki í vafa um lögmætti banns míns. STEF er innheimtufyrirtæki og ég hef falið því að innheimta afnotargjöld sem greidd eru fyrir spilun laga minna (sem eru ranglega skattlögð af ríkinu sem laun en ættu að skattleggjast sem leigutekjur - óréttur sem tónlistarmenn eru beyttir og ætti fyrir löngu að vera búið að kæra til umboðsmanns alþingis) en hefur að öðru leyti ekkert með einkarétt minn sem höfundar að gera. Ef hinsvegar Bylgjan ætlar ekki að virða bann mitt sem á að taka gildi 22. febrúar nk. og vanvirða þannig eignarrétt minn á einhverjum óljósum forsendum, þá neiðist ég til að grípa til alsherjar banns á spilun tónlilstar minnar sem samkvæmt upplýsingum frá STEFi er framkvæmanlegt með eins mánaðar fyrirvara. Forsvarsmenn Bylgjunnar geta valið þarna á milli.



Þeir hafa líka í höndunum niðurstöður hlustendakönnunar FTT sem unnin var af Capacent sem þeir gætu nýtt til að laga til í eigin ranni. Þar kemur fram álit hlustenda og tónlistarmanna á ýmsu sem betur má fara á þessari stöð. Í stað þess að kljást við mig, sem vill þeim vel, ættu þeir að snúa sér að starfsmönnum tónlistarsviðs Bylgjunnar sem með gjörræðislegri framkomu sinni og stjórnunarháttum, hafa stórskemmt ímynd Bylgjunnar, eins og sjá má m.a. af viðbrögðum við umfjöllun fjölmiðla á netinu og síðu minni: www.facebook.com/johann.g.johannsson.



Í því sambandi vil ég sérstaklega nefna að fyrsti heiðursfélagi FTT, Ingibjörg Þorbergs, tónskáld, söngkona, brautryðjandi á sínu sviði og þjóðargersemi, hringdi í mig í gær til að þakka mér það að standa upp og vekja athygli á hvernig málum er háttað þegar kemur að íslenskri tónlist og tónlistarmönnum. Ég frétti að hún hefði einnig hringt í STEF til að koma ánægju sinni á framfæri og í formann FTT, Jakob Frímann Magnússon.

Þá hvatti Þórir Baldursson, heiðursfélagi FTT, jafnframt tilnefndur til heiðursverðlauna Íslenskra tónlistarverðlauna, þakkaði fyrir málefnalegan málflutning í Víðsjá á Rás 1 í gær. Þetta kann ég að meta og veit að með svona fólk að baki mér er ég að gera eitthvað jákvætt.



Ég nota tækifærið til að benda á ójafna semkeppnisaðstöðu íslenskrar tónlistar gagnvart bandarískri á Bylgjunni. Þar sem Bandaríkinn hafa ekki samþykkt Rómarsáttmálann þarf Bylgjan ekki að greiða flytjendagjald af henni á meðan hún þarf að greiða flytjendagjald af íslenskri tónlist sem og tónlist annarra þjóða, sem eru aðilar að Rómarsáttmálanum. Á ársgrundvelli munar þetta töluverðum upphæðum. Gæti þetta verið ein skýringin á ofspilun bandarískra tónlistar á Bylgjunni?



Í öðrum greinum myndi þetta flokkast undir ójafna samkeppnisaðstöðu. Í lokin vil ég taka af allan vafa um að ég fer með rétt mál hvað bann mitt varðar með því að vitna í samning STEFs og 365 ljósvakamiðla:



„365 ljósvakamiðlum er heimilt, án sérstaks leyfis hverju sinni, að flytja í hljóðvarpi og sjónvarpi félagsins tónverk, sem verndar njóta samkvæmt höfundalögum nr. 73/1972, enda sé fullnægt skilyrðum höfundalaga og samnings þessa. Einstökum höfundum, er þó eftir sem áður heimilt að leggja bann við flutningi verka sinna í hljóðvarpi og sjónvarpi, enda tilkynni STEF bann þetta með eins mánaðar fyrirvara."

Virðingarfyllst, Jóhann G Jóhannsson, tónlistar- og myndlistarmaður