Evrópa og Bandaríkin – samstiga til framtíðar Barack Obama skrifar 20. nóvember 2010 03:00 Ég er stoltur af að hafa heimsótt Evrópu sex sinnum sem forseti, að meðtöldum leiðtogafundum NATO, og Bandaríkjanna og Evrópusambandsins, í Lissabon í þessari viku. Þetta endurspeglar varanlegan sannleika um utanríkisstefnu Bandaríkjanna - sambandið við bandamenn okkar og félaga í Evrópu er hornsteinninn að samskiptum okkar við heiminn og hvati að hnattrænni samvinnu. Enginn heimshluti er jafn samstiga Bandaríkjunum hvað varðar gildismat, hagsmuni, getu og markmið. Stærsta efnahagssamband í heimi skapar með viðskiptum yfir Atlantshafið milljónir starfa í Bandaríkjunum og Evrópu og er grundvöllurinn að viðleitni okkar til að viðhalda efnahagsbata um allan heim. Sem bandalag lýðræðisþjóða tryggir NATO sameiginlegar varnir okkar og stuðlar að því að styrkja ung lýðræðisríki. Evrópa og Bandaríkin vinna saman að því að takmarka útbreiðslu kjarnorkuvopna, stuðla að friði í Austurlöndum nær og vinna gegn loftslagsbreytingum. Og eins og við höfum séð á nýlegum öryggisviðvörunum í Evrópu, og upprættu samsæri um að sprengja fraktflugvélar yfir Atlantshafinu, vinnum við náið saman á hverjum degi til að koma í veg fyrir hryðjuverkaárásir og viðhalda öryggi borgaranna. Við erum einfaldlega nánustu samstarfsmenn hver annars. Hvorki Evrópubúar né Bandaríkjamenn geta tekist á við áskoranir okkar tíma án hins aðilans. Þessir leiðtogafundir eru þannig tækifæri til að auka samvinnu okkar enn frekar og tryggja að NATO - árangursríkasta bandalag mannkynssögunnar - verði áfram jafn mikilvægt á þessari öld og það var á þeirri síðustu. Þess vegna höfum við ítarlega dagskrá í Lissabon. Í fyrsta lagi, varðandi Afganistan, getum við stillt saman tilraunir okkar til að koma stjórn landsins í hendur heimamanna um leið og við viðhöldum varanlegum skyldum okkar við afgönsku þjóðina. Bandalag okkar í Afganistan, undir forystu NATO, samanstendur af 48 þjóðum - þar með töldum öllum 28 aðildarríkjum NATO og 40 þúsund manna herliði frá bandalags- og vinaþjóðum, og við virðum þjónustu þeirra og fórnir. Sameiginleg viðleitni okkar er nauðsynleg til að koma í veg fyrir að hryðjuverkamenn öðlist öruggt skjól, alveg eins og það er nauðsynlegt að bæta líf afgönsku þjóðarinnar. Eftir komu viðbótarherafla bandalagsþjóðanna á síðustu tveimur árum höfum við loksins úrræði og mannafla til að brjóta framsókn talíbana á bak aftur, svipta uppreisnarmenn vígjum sínum, þjálfa fleiri afganskar öryggissveitir og aðstoða afgönsku þjóðina. Í Lissabon munum við stilla saman strengi okkar svo við getum byrjað að fela ábyrgðina í hendur Afgönum snemma á næsta ári, og innleiða þau markmið Karzais forseta að afganski herinn taki að sér öryggisgæslu í Afganistan í lok árs 2014. Og þótt Bandaríkin byrji að fækka í herliði sínu í júlí á næsta ári getur NATO - eins og Bandaríkin - stofnað til varanlegrar samvinnu við Afganistan til að það sé ljóst að þegar Afganar standa upp og taka við stjórninni munu þeir ekki standa einir. Um leið og okkur miðar áfram í Afganistan mun NATO einnig taka breytingum í Lissabon með nýrri stefnumótun sem viðurkennir þá möguleika og samstarfsaðila sem við þörfnumst til að mæta nýjum hættum á 21. öldinni. Þetta verður að hefjast á því að ítreka undirstöðu þessa bandalags - þá skuldbindingu í 5. grein að árás á eina bandalagsþjóð sé árás á þær allar. Til að tryggja að þessi skuldbinding hafi þýðingu verðum við að styrkja það bolmagn sem nauðsynlegt er til að vernda fólkið okkar í dag og undirbúa verkefni morgundagsins. Um leið og við nútímavæðum hefðbundinn herafla okkar verðum við að endurbæta stjórnkerfi bandalagsins til að gera hann áhrifaríkari og skilvirkari, fjárfesta í þeirri tækni sem gerir herjum bandalagsins kleift að starfa saman á árangursríkan hátt, og þróa nýjar varnir gegn ógnum eins og netárásum. Annað sem nauðsynlegt er að bandalagið hafi yfir að ráða eru eldflaugavarnir NATO-svæðisins, sem þarf til að mæta raunverulegri og vaxandi ógn sem stafar af skotflaugum. Stigbundna aðlögunarnálgunin (PAA) í eldflaugavörnum Evrópu, sem ég kynnti í fyrra, mun veita sterka og áhrifaríka vörn fyrir landsvæði og íbúa Evrópu og bandaríska hermenn sem þar eru. Enn fremur eru þær grundvöllur frekari samvinnu - með hlutverki og vörn fyrir öll bandalagsríkin, og tækifæri til samstarfs við Rússland sem einnig stafar ógn af skotflaugum. Auk þess getum við unnið að því að skapa aðstæður fyrir fækkun kjarnorkuvopna og færst nær þeirri framtíðarsýn sem ég lýsti í Prag á síðasta ári - kjarnorkuvopnalausum heimi. En á meðan þessi vopn eru til verður NATO að búa yfir kjarnorkuvopnum, og ég hef gert lýðum ljóst að Bandaríkin munu viðhalda áreiðanlegu, öruggu og áhrifamiklu kjarnorkuvopnabúri til að halda aftur af andstæðingum okkar og til að tryggja varnir bandamanna okkar. Að endingu: Í Lissabon getum við haldið áfram að móta samstarf út fyrir raðir NATO, sem stuðlar að því að gera bandalagið okkar að máttarstólpa öryggis í heiminum. Við verðum að halda dyrunum opnum fyrir lýðræðisríki Evrópu sem uppfylla skilyrði NATO-aðildar. Við verðum að auka samstarf við samtök sem fullkomna styrkleika NATO, eins og Evrópusambandið, Sameinuðu þjóðirnar og Öryggis- og samvinnustofnun Evrópu. Og með setu Dmitris Medvedev forseta á leiðtogafundi NATO og Rússlands getum við haldið áfram hagnýtri samvinnu NATO og Rússlands til hagsbóta fyrir báða aðila. Því rétt eins og Bandaríkin og Rússland hafa endurbætt samband sitt geta NATO og Rússland það líka. Í Lissabon getum við sýnt að NATO lítur á Rússland sem félaga, ekki andstæðing. Við getum aukið samvinnu okkar varðandi Afganistan, varnir gegn eiturlyfjum og öryggismál 21. aldar - allt frá útbreiðslu kjarnorkuvopna til útbreiðslu ofbeldisfullra öfgastefna. Og með því að hefja samvinnu í eldflaugavörnum getum við snúið spennu fyrri tíma upp í samvinnu gegn sameiginlegum ógnum. Í meira en sex áratugi hafa Evrópubúar og Bandaríkjamenn staðið hlið við hlið, því samvinna okkar styrkir hagsmuni okkar og ver frelsið sem við metum svo mikils sem lýðræðisleg samfélög. Heimurinn hefur breyst og á sama hátt hefur bandalag okkar breyst og þess vegna erum við sterkari, öruggari og efnaðri. Þetta er verkefni okkar í Lissabon - að blása einu sinni enn nýju lífi í bandalagið og tryggja öryggi okkar og velmegun á komandi áratugum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvers vegna eru vextirnir lágir, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Vilja stjórnvöld halda Grímsey í byggð? Ásthildur Sturludóttir Skoðun Virðum vinnu listafólks Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Hugleiðing á 1. maí. Steinar Harðarson Skoðun Siglunes, já eða nei? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Áhrifamat; Hvað aðild myndi þýða fyrir hinn almenna Íslending Matthías Ólafsson,Cailean Macleod Skoðun Viltu græða sólarhring í hverjum mánuði? Hjördís Lára Hlíðberg Skoðun Þegar pólitíska tilfinningarótið tætir niður gagnrýna hugsun og vanvirðir tjáningarfrelsið Sóley Sævarsdóttir Meyer Skoðun Tækifæri á vinnumarkaði Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækifæri á vinnumarkaði Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hugleiðing á 1. maí. Steinar Harðarson skrifar Skoðun Virðum vinnu listafólks Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Vilja stjórnvöld halda Grímsey í byggð? Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Hvers vegna eru vextirnir lágir, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir skynsegið fólk! Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Pólland að verða efnahagsveldi - kallar eftir fleira fólki Jónas Guðmundsson skrifar Skoðun Lægri skattar eru réttlætismál fyrir ungt fólk Arnar Elvarsson skrifar Skoðun Ég lifi í draumi! Ingvar Örn Ákason skrifar Skoðun Neyðarkall úr Eyjum Hallgrímur Steinsson skrifar Skoðun Hvað er svona gott við að búa í Kópavogi? Sveinn Gíslason skrifar Skoðun Stytting vinnuvikunnar í Reykjavík tekin út í umferðartöfum Ari Edwald skrifar Skoðun Viltu græða sólarhring í hverjum mánuði? Hjördís Lára Hlíðberg skrifar Skoðun Nýr golfvöllur í Hafnarfirði Örn Geirsson skrifar Skoðun „Hvaða plön ertu með í sumar?“ Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Ef ég C með hattinn, fer ég örugglega í stuð Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Siglunes, já eða nei? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík er höfuðborg, ekki fjölmenningarborg Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, ójöfnuður og þátttaka barna í íþróttum á Akureyri Sigrún Steinarsdóttir skrifar Skoðun Heimsveldið og hjúkrunarkonan Haukur Þorgeirsson skrifar Skoðun Lægri vextir eru STÓRA MÁLIÐ Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Tækni með tilgang Einar Stefánsson skrifar Skoðun Bretland og Norðurslóðir Bryony Mathew skrifar Skoðun Þegar óttinn verður að röksemd Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Áhrifamat; Hvað aðild myndi þýða fyrir hinn almenna Íslending Matthías Ólafsson,Cailean Macleod skrifar Skoðun Hversu oft má samgöngukerfi bregðast? Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Hafnarfjörður, höfnin, samgöngur og samfélagið Guðmundur Fylkisson skrifar Skoðun Eru huldufólk enn til eða höfum við hætt að sjá það? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Öruggt húsnæði eru mannréttindi - líka í Hafnarfirði Ester Bíbí Ásgeirsdóttir skrifar Sjá meira
Ég er stoltur af að hafa heimsótt Evrópu sex sinnum sem forseti, að meðtöldum leiðtogafundum NATO, og Bandaríkjanna og Evrópusambandsins, í Lissabon í þessari viku. Þetta endurspeglar varanlegan sannleika um utanríkisstefnu Bandaríkjanna - sambandið við bandamenn okkar og félaga í Evrópu er hornsteinninn að samskiptum okkar við heiminn og hvati að hnattrænni samvinnu. Enginn heimshluti er jafn samstiga Bandaríkjunum hvað varðar gildismat, hagsmuni, getu og markmið. Stærsta efnahagssamband í heimi skapar með viðskiptum yfir Atlantshafið milljónir starfa í Bandaríkjunum og Evrópu og er grundvöllurinn að viðleitni okkar til að viðhalda efnahagsbata um allan heim. Sem bandalag lýðræðisþjóða tryggir NATO sameiginlegar varnir okkar og stuðlar að því að styrkja ung lýðræðisríki. Evrópa og Bandaríkin vinna saman að því að takmarka útbreiðslu kjarnorkuvopna, stuðla að friði í Austurlöndum nær og vinna gegn loftslagsbreytingum. Og eins og við höfum séð á nýlegum öryggisviðvörunum í Evrópu, og upprættu samsæri um að sprengja fraktflugvélar yfir Atlantshafinu, vinnum við náið saman á hverjum degi til að koma í veg fyrir hryðjuverkaárásir og viðhalda öryggi borgaranna. Við erum einfaldlega nánustu samstarfsmenn hver annars. Hvorki Evrópubúar né Bandaríkjamenn geta tekist á við áskoranir okkar tíma án hins aðilans. Þessir leiðtogafundir eru þannig tækifæri til að auka samvinnu okkar enn frekar og tryggja að NATO - árangursríkasta bandalag mannkynssögunnar - verði áfram jafn mikilvægt á þessari öld og það var á þeirri síðustu. Þess vegna höfum við ítarlega dagskrá í Lissabon. Í fyrsta lagi, varðandi Afganistan, getum við stillt saman tilraunir okkar til að koma stjórn landsins í hendur heimamanna um leið og við viðhöldum varanlegum skyldum okkar við afgönsku þjóðina. Bandalag okkar í Afganistan, undir forystu NATO, samanstendur af 48 þjóðum - þar með töldum öllum 28 aðildarríkjum NATO og 40 þúsund manna herliði frá bandalags- og vinaþjóðum, og við virðum þjónustu þeirra og fórnir. Sameiginleg viðleitni okkar er nauðsynleg til að koma í veg fyrir að hryðjuverkamenn öðlist öruggt skjól, alveg eins og það er nauðsynlegt að bæta líf afgönsku þjóðarinnar. Eftir komu viðbótarherafla bandalagsþjóðanna á síðustu tveimur árum höfum við loksins úrræði og mannafla til að brjóta framsókn talíbana á bak aftur, svipta uppreisnarmenn vígjum sínum, þjálfa fleiri afganskar öryggissveitir og aðstoða afgönsku þjóðina. Í Lissabon munum við stilla saman strengi okkar svo við getum byrjað að fela ábyrgðina í hendur Afgönum snemma á næsta ári, og innleiða þau markmið Karzais forseta að afganski herinn taki að sér öryggisgæslu í Afganistan í lok árs 2014. Og þótt Bandaríkin byrji að fækka í herliði sínu í júlí á næsta ári getur NATO - eins og Bandaríkin - stofnað til varanlegrar samvinnu við Afganistan til að það sé ljóst að þegar Afganar standa upp og taka við stjórninni munu þeir ekki standa einir. Um leið og okkur miðar áfram í Afganistan mun NATO einnig taka breytingum í Lissabon með nýrri stefnumótun sem viðurkennir þá möguleika og samstarfsaðila sem við þörfnumst til að mæta nýjum hættum á 21. öldinni. Þetta verður að hefjast á því að ítreka undirstöðu þessa bandalags - þá skuldbindingu í 5. grein að árás á eina bandalagsþjóð sé árás á þær allar. Til að tryggja að þessi skuldbinding hafi þýðingu verðum við að styrkja það bolmagn sem nauðsynlegt er til að vernda fólkið okkar í dag og undirbúa verkefni morgundagsins. Um leið og við nútímavæðum hefðbundinn herafla okkar verðum við að endurbæta stjórnkerfi bandalagsins til að gera hann áhrifaríkari og skilvirkari, fjárfesta í þeirri tækni sem gerir herjum bandalagsins kleift að starfa saman á árangursríkan hátt, og þróa nýjar varnir gegn ógnum eins og netárásum. Annað sem nauðsynlegt er að bandalagið hafi yfir að ráða eru eldflaugavarnir NATO-svæðisins, sem þarf til að mæta raunverulegri og vaxandi ógn sem stafar af skotflaugum. Stigbundna aðlögunarnálgunin (PAA) í eldflaugavörnum Evrópu, sem ég kynnti í fyrra, mun veita sterka og áhrifaríka vörn fyrir landsvæði og íbúa Evrópu og bandaríska hermenn sem þar eru. Enn fremur eru þær grundvöllur frekari samvinnu - með hlutverki og vörn fyrir öll bandalagsríkin, og tækifæri til samstarfs við Rússland sem einnig stafar ógn af skotflaugum. Auk þess getum við unnið að því að skapa aðstæður fyrir fækkun kjarnorkuvopna og færst nær þeirri framtíðarsýn sem ég lýsti í Prag á síðasta ári - kjarnorkuvopnalausum heimi. En á meðan þessi vopn eru til verður NATO að búa yfir kjarnorkuvopnum, og ég hef gert lýðum ljóst að Bandaríkin munu viðhalda áreiðanlegu, öruggu og áhrifamiklu kjarnorkuvopnabúri til að halda aftur af andstæðingum okkar og til að tryggja varnir bandamanna okkar. Að endingu: Í Lissabon getum við haldið áfram að móta samstarf út fyrir raðir NATO, sem stuðlar að því að gera bandalagið okkar að máttarstólpa öryggis í heiminum. Við verðum að halda dyrunum opnum fyrir lýðræðisríki Evrópu sem uppfylla skilyrði NATO-aðildar. Við verðum að auka samstarf við samtök sem fullkomna styrkleika NATO, eins og Evrópusambandið, Sameinuðu þjóðirnar og Öryggis- og samvinnustofnun Evrópu. Og með setu Dmitris Medvedev forseta á leiðtogafundi NATO og Rússlands getum við haldið áfram hagnýtri samvinnu NATO og Rússlands til hagsbóta fyrir báða aðila. Því rétt eins og Bandaríkin og Rússland hafa endurbætt samband sitt geta NATO og Rússland það líka. Í Lissabon getum við sýnt að NATO lítur á Rússland sem félaga, ekki andstæðing. Við getum aukið samvinnu okkar varðandi Afganistan, varnir gegn eiturlyfjum og öryggismál 21. aldar - allt frá útbreiðslu kjarnorkuvopna til útbreiðslu ofbeldisfullra öfgastefna. Og með því að hefja samvinnu í eldflaugavörnum getum við snúið spennu fyrri tíma upp í samvinnu gegn sameiginlegum ógnum. Í meira en sex áratugi hafa Evrópubúar og Bandaríkjamenn staðið hlið við hlið, því samvinna okkar styrkir hagsmuni okkar og ver frelsið sem við metum svo mikils sem lýðræðisleg samfélög. Heimurinn hefur breyst og á sama hátt hefur bandalag okkar breyst og þess vegna erum við sterkari, öruggari og efnaðri. Þetta er verkefni okkar í Lissabon - að blása einu sinni enn nýju lífi í bandalagið og tryggja öryggi okkar og velmegun á komandi áratugum.
Áhrifamat; Hvað aðild myndi þýða fyrir hinn almenna Íslending Matthías Ólafsson,Cailean Macleod Skoðun
Þegar pólitíska tilfinningarótið tætir niður gagnrýna hugsun og vanvirðir tjáningarfrelsið Sóley Sævarsdóttir Meyer Skoðun
Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Reykjavík er höfuðborg, ekki fjölmenningarborg Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Kostnaður, ójöfnuður og þátttaka barna í íþróttum á Akureyri Sigrún Steinarsdóttir skrifar
Skoðun Áhrifamat; Hvað aðild myndi þýða fyrir hinn almenna Íslending Matthías Ólafsson,Cailean Macleod skrifar
Áhrifamat; Hvað aðild myndi þýða fyrir hinn almenna Íslending Matthías Ólafsson,Cailean Macleod Skoðun
Þegar pólitíska tilfinningarótið tætir niður gagnrýna hugsun og vanvirðir tjáningarfrelsið Sóley Sævarsdóttir Meyer Skoðun