Getur þú kallað þig umhverfissinna? 9. mars 2007 05:00 Ætla má af umræðunni um þessar mundir að til þess að geta talist umhverfissinni þurfi menn helst að vera á móti tilteknum framkvæmdum eða ganga um og mótmæla á götum úti. Eflaust gerir það gagn fyrir umhverfið í óskilgreindri framtíð. En þú, lesandi góður, sem telur þig umhverfissinna, getur lagt þitt af mörkum strax í dag. Það gerir þú með því að flokka úrgang sem fellur til á heimili þínu og vinnustað og koma honum á söfnunarstöð sveitarfélagsins, fengið þér þar til gerða endurvinnslutunnu eða losað þig við hann með aðstoð fyrirtækja er sérhæfa sig í meðhöndlun úrgangs. Með setningu laga um úrvinnslugjald nr. 162/2002 var Úrvinnslusjóði falið að hafa umsjón með álögðu úrvinnslugjaldi á tilgreinda vöruflokka og ráðstafa því. Úrvinnslugjaldinu er ætlað að standa undir söfnun, flutningi, flokkun, endurnýtingu og endurvinnslu úrgangs eða viðeigandi förgun hans. Úrvinnslusjóður semur við verktaka um framkvæmdina. Úrvinnslugjaldið var lagt á í samvinnu stjórnvalda og samtaka atvinnulífsins. Framleiðendur vara og innflytjendur taka á sig framleiðendaábyrgð með greiðslu úrvinnslugjaldsins. Úrvinnslugjaldið uppfyllir einnig mengunarbótaregluna, sem segir að sá borgi sem mengar. Úrvinnslugjaldið er hagrænn hvati til að auka verðgildi flokkaðs úrgangs, þannig að það verði eftirsótt að endurnýta og endurvinna hann. Nú þegar er lagt úrvinnslugjald á spilliefni, bíla, hjólbarða, umbúðir úr pappa, pappír og plasti, heyrúlluplast og á rafhlöður. Hægt er að koma úrgangi frá öllum þessum flokkum til söfnunarstöðva sveitarfélaga þaðan sem hann er sendur áfram til endurnýtingar eða endurvinnslu hjá viðurkenndum ráðstöfunaraðilum. Nú stendur Úrvinnslusjóður ásamt samstarfsaðilum sínum, Olís, Efnamóttökunni, Gámaþjónustunni og Hringrás, fyrir sérstöku átaki sem ætlað er að auka innsöfnun á rafhlöðum. Stór hluti rafhlaðna er hættulaus umhverfinu en afgangurinn er rafhlöður sem innihalda spilliefni, s.s. blý, kadmíum, nikkel og lithíum. Ógjörningur er fyrir almenning að þekkja þessar rafhlöður frá þeim umhverfisvænu, þar sem þær líta eins út. Því er best að safna saman öllum rafhlöðum sem til falla á heimilinu eða vinnustaðnum og koma þeim á næstu bensínstöð eða söfnunarstöð sveitarfélagsins. Þaðan er rafhlöðunum komið áfram til Efnamóttökunnar eða Hringrásar sem búa yfir þekkingu á því hvaða rafhlöður innihalda spilliefni og hverjar ekki. Rafhlöðum sem innihalda spilliefni er komið til Danmerkur í sérhæfða brennslu, en þær sem eru hættulausar eru urðaðar á þar til gerðum urðunarstað á starfssvæði Sorpu í Álfsnesi. Það er því ekkert að vanbúnaði að gerast virkur umhverfissinni og byrja að flokka úrganginn og koma honum til úrvinnslu. Þú getur byrjað strax í dag! Höfundur er verkefnastjóri hjá Úrvinnslusjóði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason skrifar Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson skrifar Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson skrifar Skoðun Vaxtarmörk eða valdsmörk sveitarstjórna Orri Björnsson skrifar Skoðun Lýðheilsa og leiðin til Siglufjarðar Pétur Heimisson skrifar Skoðun Sterkur skólabær – vinnum þetta saman Jóhannes Már Pétursson skrifar Skoðun Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Tónlistarborgin eflist! Skúli Helgason skrifar Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Samningsmarkmið Íslands mega ekki vera leyndarmál Júlíus Valsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð og hjúkrunarfræðingar: Hvað segja gögnin? Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Lögreglu-Ríkið Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Þarf einhverja yfirbyggingu í skólamálum Mosfellsbæjar? Haukur Skúlason skrifar Skoðun Verkin tala! Kristinn Jakobsson skrifar Sjá meira
Ætla má af umræðunni um þessar mundir að til þess að geta talist umhverfissinni þurfi menn helst að vera á móti tilteknum framkvæmdum eða ganga um og mótmæla á götum úti. Eflaust gerir það gagn fyrir umhverfið í óskilgreindri framtíð. En þú, lesandi góður, sem telur þig umhverfissinna, getur lagt þitt af mörkum strax í dag. Það gerir þú með því að flokka úrgang sem fellur til á heimili þínu og vinnustað og koma honum á söfnunarstöð sveitarfélagsins, fengið þér þar til gerða endurvinnslutunnu eða losað þig við hann með aðstoð fyrirtækja er sérhæfa sig í meðhöndlun úrgangs. Með setningu laga um úrvinnslugjald nr. 162/2002 var Úrvinnslusjóði falið að hafa umsjón með álögðu úrvinnslugjaldi á tilgreinda vöruflokka og ráðstafa því. Úrvinnslugjaldinu er ætlað að standa undir söfnun, flutningi, flokkun, endurnýtingu og endurvinnslu úrgangs eða viðeigandi förgun hans. Úrvinnslusjóður semur við verktaka um framkvæmdina. Úrvinnslugjaldið var lagt á í samvinnu stjórnvalda og samtaka atvinnulífsins. Framleiðendur vara og innflytjendur taka á sig framleiðendaábyrgð með greiðslu úrvinnslugjaldsins. Úrvinnslugjaldið uppfyllir einnig mengunarbótaregluna, sem segir að sá borgi sem mengar. Úrvinnslugjaldið er hagrænn hvati til að auka verðgildi flokkaðs úrgangs, þannig að það verði eftirsótt að endurnýta og endurvinna hann. Nú þegar er lagt úrvinnslugjald á spilliefni, bíla, hjólbarða, umbúðir úr pappa, pappír og plasti, heyrúlluplast og á rafhlöður. Hægt er að koma úrgangi frá öllum þessum flokkum til söfnunarstöðva sveitarfélaga þaðan sem hann er sendur áfram til endurnýtingar eða endurvinnslu hjá viðurkenndum ráðstöfunaraðilum. Nú stendur Úrvinnslusjóður ásamt samstarfsaðilum sínum, Olís, Efnamóttökunni, Gámaþjónustunni og Hringrás, fyrir sérstöku átaki sem ætlað er að auka innsöfnun á rafhlöðum. Stór hluti rafhlaðna er hættulaus umhverfinu en afgangurinn er rafhlöður sem innihalda spilliefni, s.s. blý, kadmíum, nikkel og lithíum. Ógjörningur er fyrir almenning að þekkja þessar rafhlöður frá þeim umhverfisvænu, þar sem þær líta eins út. Því er best að safna saman öllum rafhlöðum sem til falla á heimilinu eða vinnustaðnum og koma þeim á næstu bensínstöð eða söfnunarstöð sveitarfélagsins. Þaðan er rafhlöðunum komið áfram til Efnamóttökunnar eða Hringrásar sem búa yfir þekkingu á því hvaða rafhlöður innihalda spilliefni og hverjar ekki. Rafhlöðum sem innihalda spilliefni er komið til Danmerkur í sérhæfða brennslu, en þær sem eru hættulausar eru urðaðar á þar til gerðum urðunarstað á starfssvæði Sorpu í Álfsnesi. Það er því ekkert að vanbúnaði að gerast virkur umhverfissinni og byrja að flokka úrganginn og koma honum til úrvinnslu. Þú getur byrjað strax í dag! Höfundur er verkefnastjóri hjá Úrvinnslusjóði.
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar
Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar
Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar
Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar
Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar