Fólk feimið við Breiðavík

„Stemningin er alltaf góð en það mætti vera meira af Íslendingum,“ segir Keran Stueland Ólason, staðarhaldari í Breiðavík, en hann rekur þar gistiheimili ásamt konu sinni, Birnu Mjöll Atladóttur. Að sögn Kerans finna þau mikinn mun á milli ára hvað heimsóknir Íslendinga varðar og er skýringarnar einna helst að finna í Breiðavíkurmálinu.

„Þeir virðast eitthvað vera feimnir við að koma hingað en ég veit eiginlega ekki hvað þeir hafa að hræðast,“ segir Keran sem bætir því þó við að fjöldi útlendinga hafi ekki breyst mikið á milli ára.

Breiðavíkurmálið skók íslenskt þjóðlíf í upphafi þessa árs þegar upp komst að drengir sem höfðu verið vistaðir á betrunarheimili þar höfðu verið beittir líkamlegu og kynferðislegu ofbeldi af starfsmönnum og öðrum vistmönnum á 6., 7. og 8. áratug síðustu aldar. Mikið var fjallað um málið í fjölmiðlum og urðu þau Keran og Birna fyrir miklu áreiti vegna málsins og þeim jafnvel hótað líkamsmeiðingum þótt þau hafi ekki hafið rekstur þar fyrr en 1999. „Menn hafa viljað koma og rústa okkur, meiða okkur,“ sagði Birna Mjöll í samtali við Fréttablaðið í febrúar. Þá höfðu einnig komið fram ásakanir um að þetta væri bara auglýsingabrella fyrir staðinn.

Á Breiðavík hefur flestum ummerkjum um heimilið verið eytt en þó má enn finna gamlan fangaklefa þar sem drengirnir voru settir ef þeir gerðust sekir um ólæti. Þau Keran og Birna hafa rekið þarna ferðaþjónustu í átta ár og má finna margar af helstu náttúruperlum í næsta nágrenni við staðinn.

Nokkur fjöldi þeirra drengja sem voru vistaðir fyrir vestan hefur gert sér ferð til staðarins og endurupplifað hræðilegar minningar frá árunum sínum þar. Nú þegar hefur heimildarmynd í leikstjórn Bergsteins Björgólfssonar um hvað fór þarna fram verið frumsýnd og nýjasta kvikmynd Guðnýjar Halldórsdóttur, Veðramót, fjallar að einhverju leyti um árin eftir að heimilinu var breytt til batnaðar.