Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifa 15. apríl 2026 16:31 Í nútímasamfélagi eru símar orðnir órjúfanlegur hluti af daglegu lífi okkar. Þeir auðvelda samskipti, auka aðgengi að upplýsingum og styðja við faglega vinnu. En í umhverfi þar sem mannleg tengsl eru kjarninn, eins og á hjúkrunarheimilum, geta þeir jafnframt orðið truflun. Með þetta í huga hefur Hrafnista stigið mikilvægt skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu með innleiðingu „símalausra heimila”. Nærvera skiptir sköpum Á hjúkrunarheimilum býr einn viðkvæmasti hópur landsins. Margir íbúar glíma við einmanaleika eða félagslega einangrun, heilabilun eða skerta vitræna getu. Daglegt líf íbúa er háð samskiptum við starfsfólk og aðra íbúa auk aðstandenda og því eru mannleg tengsl mikilvæg svo íbúar upplifi öryggi og vellíðan. Niðurstöður úr reglubundnum þjónustukönnunum og viðtölum sýndu að íbúar Hrafnistu og aðstandendur þeirra fundu fyrir neikvæðum áhrifum einkasímanotkunar starfsfólks á vinnutíma. Einnig bentu niðurstöður vinnustaðagreininga til tækifæra til að auka traust og jákvæð samskipti enn frekar meðal starfsfólks. Ljóst var að þörf væri á breytingum. Þótt hagsmunir íbúa og aðstandenda væru megin drifkraftur verkefnisins þá var jafnframt horft til þess að þarna væri tækifæri til að styrkja tengsl og samheldni starfsfólks. Víðtæk undirbúningsvinna Símalaus heimili fela í sér að starfsfólk notar ekki einkasíma sína á hjúkrunardeildum, göngum, matsölum eða öðrum stöðum þar sem íbúar og þjónustuþegar dvelja. Slíkar breytingar kalla á samstillt átak og góða eftirfylgni. Með aukinni umræðu um áhrif símanotkunar á samskipti og líðan fundum við meðbyr og jákvæðni frá starfsfólki, íbúum og aðstandendum. Frá upphafi tók starfsfólk virkan þátt í innleiðingarferlinu, þar sem hugmyndir, ábendingar og sjónarmið voru rædd og nýtt til að móta framkvæmdina. Sú samvinna lagði grunn að raunhæfri og skýrri útfærslu. Innleiðingin fólst meðal annars í að setja skýrar væntingar um símanotkun, styðja við góða starfshætti í daglegu starfi og tryggja aðgengi að nauðsynlegum upplýsingum á vöktum. Til að auka gagnsæi voru vinnusímar merktir með áberandi hætti, þannig að íbúar og aðstandendur geti auðveldlega greint hvenær þeir eru notaðir í faglegum tilgangi. Jafnframt voru skilgreind sérstök svæði, Höfnin, þar sem starfsfólk getur farið afsíðis til að sinna einkasamskiptum þegar þörf krefur. Samhliða þessu starfaði vinnuhópur um að efla samskipti og virkni íbúa með fjölbreyttum hætti, meðal annars með skipulagðri dagskrá á kvöldin og um helgar, hugmyndabanka og sýnileika félagslegrar virkni. Sú vinna styður beint við markmið Hrafnistu og eykur gæði daglegs lífs íbúa. Símalausum heimilum Hrafnistu var hrint í framkvæmd í febrúar og við merkjum strax jákvæðar breytingar. Manneskjan í forgrunni Símar koma ekki endilega í veg fyrir góð samskipti. Hins vegar verður að gæta þess að setja tækninni skýr mörk og leyfa mannlegum tengslum að njóta sín. Stundum felst stærsta framfaraskrefið í því að stíga eitt skref til baka og vera einfaldlega til staðar. Símalaus heimili endurspegla stefnu Hrafnistu um að setja manneskjuna í fyrsta sætið og skapa rými fyrir það sem skiptir mestu máli, hlýju, tengsl og raunveruleg samskipti. Höfundar eru Gunnur Helgadóttir, framkvæmdastjóri heilbrigðissviðs Hrafnistu og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir, mannauðsstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tækni Samfélagsmiðlar Mest lesið Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
Í nútímasamfélagi eru símar orðnir órjúfanlegur hluti af daglegu lífi okkar. Þeir auðvelda samskipti, auka aðgengi að upplýsingum og styðja við faglega vinnu. En í umhverfi þar sem mannleg tengsl eru kjarninn, eins og á hjúkrunarheimilum, geta þeir jafnframt orðið truflun. Með þetta í huga hefur Hrafnista stigið mikilvægt skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu með innleiðingu „símalausra heimila”. Nærvera skiptir sköpum Á hjúkrunarheimilum býr einn viðkvæmasti hópur landsins. Margir íbúar glíma við einmanaleika eða félagslega einangrun, heilabilun eða skerta vitræna getu. Daglegt líf íbúa er háð samskiptum við starfsfólk og aðra íbúa auk aðstandenda og því eru mannleg tengsl mikilvæg svo íbúar upplifi öryggi og vellíðan. Niðurstöður úr reglubundnum þjónustukönnunum og viðtölum sýndu að íbúar Hrafnistu og aðstandendur þeirra fundu fyrir neikvæðum áhrifum einkasímanotkunar starfsfólks á vinnutíma. Einnig bentu niðurstöður vinnustaðagreininga til tækifæra til að auka traust og jákvæð samskipti enn frekar meðal starfsfólks. Ljóst var að þörf væri á breytingum. Þótt hagsmunir íbúa og aðstandenda væru megin drifkraftur verkefnisins þá var jafnframt horft til þess að þarna væri tækifæri til að styrkja tengsl og samheldni starfsfólks. Víðtæk undirbúningsvinna Símalaus heimili fela í sér að starfsfólk notar ekki einkasíma sína á hjúkrunardeildum, göngum, matsölum eða öðrum stöðum þar sem íbúar og þjónustuþegar dvelja. Slíkar breytingar kalla á samstillt átak og góða eftirfylgni. Með aukinni umræðu um áhrif símanotkunar á samskipti og líðan fundum við meðbyr og jákvæðni frá starfsfólki, íbúum og aðstandendum. Frá upphafi tók starfsfólk virkan þátt í innleiðingarferlinu, þar sem hugmyndir, ábendingar og sjónarmið voru rædd og nýtt til að móta framkvæmdina. Sú samvinna lagði grunn að raunhæfri og skýrri útfærslu. Innleiðingin fólst meðal annars í að setja skýrar væntingar um símanotkun, styðja við góða starfshætti í daglegu starfi og tryggja aðgengi að nauðsynlegum upplýsingum á vöktum. Til að auka gagnsæi voru vinnusímar merktir með áberandi hætti, þannig að íbúar og aðstandendur geti auðveldlega greint hvenær þeir eru notaðir í faglegum tilgangi. Jafnframt voru skilgreind sérstök svæði, Höfnin, þar sem starfsfólk getur farið afsíðis til að sinna einkasamskiptum þegar þörf krefur. Samhliða þessu starfaði vinnuhópur um að efla samskipti og virkni íbúa með fjölbreyttum hætti, meðal annars með skipulagðri dagskrá á kvöldin og um helgar, hugmyndabanka og sýnileika félagslegrar virkni. Sú vinna styður beint við markmið Hrafnistu og eykur gæði daglegs lífs íbúa. Símalausum heimilum Hrafnistu var hrint í framkvæmd í febrúar og við merkjum strax jákvæðar breytingar. Manneskjan í forgrunni Símar koma ekki endilega í veg fyrir góð samskipti. Hins vegar verður að gæta þess að setja tækninni skýr mörk og leyfa mannlegum tengslum að njóta sín. Stundum felst stærsta framfaraskrefið í því að stíga eitt skref til baka og vera einfaldlega til staðar. Símalaus heimili endurspegla stefnu Hrafnistu um að setja manneskjuna í fyrsta sætið og skapa rými fyrir það sem skiptir mestu máli, hlýju, tengsl og raunveruleg samskipti. Höfundar eru Gunnur Helgadóttir, framkvæmdastjóri heilbrigðissviðs Hrafnistu og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir, mannauðsstjóri.
Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar
Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun