Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon skrifar 25. maí 2026 12:01 Elítukenningin, sem C. Wright Mills og G. William Domhoff settu fram á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar, gengur út frá því að raunveruleg völd í samfélaginu liggi hjá litlum, auðugum minnihluta. Valdaelítur skipa lykilstöður innan stórfyrirtækja, fjármálastofnana og hagsmunasamtaka atvinnulífsins. Kenningin varpar ljósi á hvernig þessi fámenni hópur nýtir fjármagn sitt til að verja hagsmuni og hafa áhrif á valdhafa. Í baráttunni hér á landi hafa einstakir stórir atvinnurekendur til lands, sjávar og í lofti lýst andstöðu sinni við inngöngu. Hagsmunasamtök þeirra hafa brugðist við sem nokkuð samstæð heild og nýtt áhrif sín til að verja óbreytt ástand og koma í veg fyrir kerfisbreytingar sem m.a. myndu fylgja upptöku evru. Fjölmiðlar í eigu þessara aðila hafa verið nýttir í sama tilgangi. Fræðimaðurinn Jan-Werner Müller hefur bent á að eitt helsta einkenni popúlískra kosningabaráttna sé að forðast að ræða efnisatriði á málefnalegum grunni. Kosningabaráttan hér hefur að töluverðu leyti farið í að þyrla upp ryki, setja fram ásakanir um svikabrigsl og dreifa ótta og rangfærslum sem eru allt þekkt verkfæri samkvæmt Müller. Nýlegt dæmi um þessa nálgun er þegar formaður Heimssýnar kom sér í fréttir til að ræða um hópa innan sinna vébanda sem gætu hugsanlega beitt ofbeldi ef þjóðin samþykkti að fara í aðildarviðræður. Franski heimspekingurinn Jean-Pierre Faye setti fram kenningu um að í stað þess að vera hvor á sínum enda beinnar línu í hinu pólitíska litrófi ættu pólitískar öfgar það til að líkjast hvor annarri og líkti kenningunni við hrossaskeifu. Algengustu tilbrigði þessa samruna birtast oft í mikilli áherslu á þjóðernishyggju, andstöðu við frjálslyndi og trú á einfaldari heimsmynd. Í þessari kosningabaráttu hafa ysta hægrið og rauðasta vinstrið beitt fyrir sér svipuðum rökum gegn aðild: að Ísland gefi fullveldið eftir að stórum hluta, missi auðlindir landsins og muni tilheyra óhagkvæmu myntsvæði. Müller, J.-W. (2016). What is populism? University of Pennsylvania Press. Faye, J.-P. (1972). Théorie du récit: Introduction aux langages totalitaires. Éditions du Seuil. Domhoff, G. W. (1967). Who rules America? Prentice-Hall. Mills, C. W. (1956). The power elite. Oxford University Press. Höfundur er lektor í Háskólanum í Reykjavík og doktor í stefnumótun Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Elítukenningin, sem C. Wright Mills og G. William Domhoff settu fram á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar, gengur út frá því að raunveruleg völd í samfélaginu liggi hjá litlum, auðugum minnihluta. Valdaelítur skipa lykilstöður innan stórfyrirtækja, fjármálastofnana og hagsmunasamtaka atvinnulífsins. Kenningin varpar ljósi á hvernig þessi fámenni hópur nýtir fjármagn sitt til að verja hagsmuni og hafa áhrif á valdhafa. Í baráttunni hér á landi hafa einstakir stórir atvinnurekendur til lands, sjávar og í lofti lýst andstöðu sinni við inngöngu. Hagsmunasamtök þeirra hafa brugðist við sem nokkuð samstæð heild og nýtt áhrif sín til að verja óbreytt ástand og koma í veg fyrir kerfisbreytingar sem m.a. myndu fylgja upptöku evru. Fjölmiðlar í eigu þessara aðila hafa verið nýttir í sama tilgangi. Fræðimaðurinn Jan-Werner Müller hefur bent á að eitt helsta einkenni popúlískra kosningabaráttna sé að forðast að ræða efnisatriði á málefnalegum grunni. Kosningabaráttan hér hefur að töluverðu leyti farið í að þyrla upp ryki, setja fram ásakanir um svikabrigsl og dreifa ótta og rangfærslum sem eru allt þekkt verkfæri samkvæmt Müller. Nýlegt dæmi um þessa nálgun er þegar formaður Heimssýnar kom sér í fréttir til að ræða um hópa innan sinna vébanda sem gætu hugsanlega beitt ofbeldi ef þjóðin samþykkti að fara í aðildarviðræður. Franski heimspekingurinn Jean-Pierre Faye setti fram kenningu um að í stað þess að vera hvor á sínum enda beinnar línu í hinu pólitíska litrófi ættu pólitískar öfgar það til að líkjast hvor annarri og líkti kenningunni við hrossaskeifu. Algengustu tilbrigði þessa samruna birtast oft í mikilli áherslu á þjóðernishyggju, andstöðu við frjálslyndi og trú á einfaldari heimsmynd. Í þessari kosningabaráttu hafa ysta hægrið og rauðasta vinstrið beitt fyrir sér svipuðum rökum gegn aðild: að Ísland gefi fullveldið eftir að stórum hluta, missi auðlindir landsins og muni tilheyra óhagkvæmu myntsvæði. Müller, J.-W. (2016). What is populism? University of Pennsylvania Press. Faye, J.-P. (1972). Théorie du récit: Introduction aux langages totalitaires. Éditions du Seuil. Domhoff, G. W. (1967). Who rules America? Prentice-Hall. Mills, C. W. (1956). The power elite. Oxford University Press. Höfundur er lektor í Háskólanum í Reykjavík og doktor í stefnumótun
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar