Endursamningar lykillinn að stórbættum fjárhag Tinna Traustadóttir skrifar 6. mars 2026 08:02 Ísland er eyja og orkukerfið okkar tengist ekki öðrum orkukerfum. Staðreyndin er samt sú að við seljum rafmagnið okkar á alþjóðlegum markaði. Viðskiptavinir okkar eru stór og öflug alþjóðleg fyrirtæki með starfsemi um allan heim. Sum þessara fyrirtækja hafa mun sterkari efnahagsreikning en Landsvirkjun – eitt þeirra skilaði hagnaði sem nemur rúmlega 3 þúsund milljörðum íslenskra króna á dögunum. Rætur þess félags, Rio Tinto, liggja í raforkuframleiðslu og álframleiðslu í Kanada. Móðurfélag Norðuráls er stærsti álframleiðandinn í Bandaríkjunum. Alcoa og Elkem eru meðal stærstu framleiðenda málma í Noregi og með starfsemi víða um heim. Þá hafa gagnaver, sem öll eiga íslenskar rætur, byggt upp mikla starfsemi í nágrannalöndunum á síðastliðnum misserum. Öll eiga þessi fyrirtæki það sammerkt að hafa valið Ísland og Landsvirkjun eftir ítarlega skoðun. Valið stóð á milli okkar og landa á borð við Noreg og Kanada. Þau völdu okkur og við völdum þau. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Lítil Landsvirkjun í stórum heimi Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði. Systurfélög okkar á Norðurlöndunum framleiða og selja margfalt meira rafmagn. Þá er eðlismunur á starfsemi orkufyrirtækis sem er með beinar tengingar við aðra raforkumarkaði og fyrirtækis sem starfar í lokuðu kerfi sem byggir eingöngu á endurnýjanlegum orkukostum. Þessi sérstaða okkar, ásamt stærðinni, gerir samningsstöðu Landsvirkjunar gagnvart alþjóðlegum viðskiptavinum snúna. Viðskiptavinir okkar kaupa einnig raforku erlendis og að sumu leyti hafa orkufyrirtæki á samkeppnismörkuðum náð að standa sig betur en fyrirtæki hérlendis því þau hafa haft orku að bjóða nýjum viðskiptavinum. Nýleg dæmi um gagnaver sýna að þau hafa leitað til Finnlands, Noregs, Svíþjóðar og Danmerkur vegna þess að hér á landi hefur ekki verið tiltæk orka fyrir frekari vöxt. Við höfum þannig orðið af vaxtartækifærum vegna skorts á raforku. Landsvirkjun er ekki aðeins smá miðað við aðra raforkuframleiðendur heldur einnig miðað við notendurna sjálfa. Rio Tinto notar til dæmis rúmlega fjórum sinnum meiri raforku en Landsvirkjun framleiðir. Þessi fyrirtæki eru harðir viðsemjendur sem eru vanir að semja um orkukaup hvar sem er í veröldinni. Þau eru eftirsóknarverðir viðskiptavinir sem eiga þess kost að færa starfsemi sína á milli landa þegar samningar renna út. Fjárhagslegur styrkur þeirra er einnig gríðarlegur og jafnast á við fjárhagslegan styrk heilu ríkjanna. Mesta endursamningaskeiðið Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði fremur lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Jóhannes Nordal, sem var stjórnarformaður fyrirtækisins fyrstu þrjá áratugina, ítrekaði þetta reglulega. Fram til ársins 2005 voru aðstæður erfiðar, orkuverð á heimsvísu lágt og samningsstaða Landsvirkjunar erfið í lokuðu kerfi. Fyrirtækið var mjög skuldsett, hafði aldrei greitt skatta og lítinn arð. Endursamningar við Rio Tinto Alcan í Straumsvík árið 2010 mörkuðu kaflaskil. Síðan þá hefur okkur tekist vel upp við samningaborðið. Endursamningar á allra síðustu árum hafa verið lykillinn að stórbættum fjárhag Landsvirkjunar, niðurgreiðslu skulda og aukinni arðsemi. Arðgreiðslur til eiganda Landsvirkjunar – íslensku þjóðarinnar – nema samtals um 110 milljörðum króna fyrir síðustu fimm ár og um 70 milljarðar hafa verið greiddir í skatta á sama tímabili. Fram undan er mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku sem Landsvirkjun framleiðir. Samningurinn er til 40 ára og nú er komið að verðendurskoðun um miðbik samningstímans. Auk þess renna fleiri samningar út á næstu árum og viðræður um framhaldið standa yfir. Í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Niðurstaðan litast af stöðunni á alþjóðlegum orku- og afurðamörkuðum. Okkur hefur þó alltaf tekist að ná saman að lokum. Viðskiptavinir okkar eru í harðri alþjóðlegri samkeppni og rekstrarskilyrði þeirra hafa áhrif á greiðslugetuna. Á komandi árum viljum við raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, en jafnframt halda áfram að vaxa með viðskiptavinum okkar. Sá tími sem Jóhannes Nordal sá fyrir sér er runninn upp: Tími til að uppskera ríkulega fyrir þær miklu fjárfestingar í orkuvinnslu sem lítil þjóð hefur byggt upp jafnt og þétt undanfarna áratugi. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tinna Traustadóttir Orkumál Landsvirkjun Mest lesið Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Sjá meira
Ísland er eyja og orkukerfið okkar tengist ekki öðrum orkukerfum. Staðreyndin er samt sú að við seljum rafmagnið okkar á alþjóðlegum markaði. Viðskiptavinir okkar eru stór og öflug alþjóðleg fyrirtæki með starfsemi um allan heim. Sum þessara fyrirtækja hafa mun sterkari efnahagsreikning en Landsvirkjun – eitt þeirra skilaði hagnaði sem nemur rúmlega 3 þúsund milljörðum íslenskra króna á dögunum. Rætur þess félags, Rio Tinto, liggja í raforkuframleiðslu og álframleiðslu í Kanada. Móðurfélag Norðuráls er stærsti álframleiðandinn í Bandaríkjunum. Alcoa og Elkem eru meðal stærstu framleiðenda málma í Noregi og með starfsemi víða um heim. Þá hafa gagnaver, sem öll eiga íslenskar rætur, byggt upp mikla starfsemi í nágrannalöndunum á síðastliðnum misserum. Öll eiga þessi fyrirtæki það sammerkt að hafa valið Ísland og Landsvirkjun eftir ítarlega skoðun. Valið stóð á milli okkar og landa á borð við Noreg og Kanada. Þau völdu okkur og við völdum þau. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Lítil Landsvirkjun í stórum heimi Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði. Systurfélög okkar á Norðurlöndunum framleiða og selja margfalt meira rafmagn. Þá er eðlismunur á starfsemi orkufyrirtækis sem er með beinar tengingar við aðra raforkumarkaði og fyrirtækis sem starfar í lokuðu kerfi sem byggir eingöngu á endurnýjanlegum orkukostum. Þessi sérstaða okkar, ásamt stærðinni, gerir samningsstöðu Landsvirkjunar gagnvart alþjóðlegum viðskiptavinum snúna. Viðskiptavinir okkar kaupa einnig raforku erlendis og að sumu leyti hafa orkufyrirtæki á samkeppnismörkuðum náð að standa sig betur en fyrirtæki hérlendis því þau hafa haft orku að bjóða nýjum viðskiptavinum. Nýleg dæmi um gagnaver sýna að þau hafa leitað til Finnlands, Noregs, Svíþjóðar og Danmerkur vegna þess að hér á landi hefur ekki verið tiltæk orka fyrir frekari vöxt. Við höfum þannig orðið af vaxtartækifærum vegna skorts á raforku. Landsvirkjun er ekki aðeins smá miðað við aðra raforkuframleiðendur heldur einnig miðað við notendurna sjálfa. Rio Tinto notar til dæmis rúmlega fjórum sinnum meiri raforku en Landsvirkjun framleiðir. Þessi fyrirtæki eru harðir viðsemjendur sem eru vanir að semja um orkukaup hvar sem er í veröldinni. Þau eru eftirsóknarverðir viðskiptavinir sem eiga þess kost að færa starfsemi sína á milli landa þegar samningar renna út. Fjárhagslegur styrkur þeirra er einnig gríðarlegur og jafnast á við fjárhagslegan styrk heilu ríkjanna. Mesta endursamningaskeiðið Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði fremur lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Jóhannes Nordal, sem var stjórnarformaður fyrirtækisins fyrstu þrjá áratugina, ítrekaði þetta reglulega. Fram til ársins 2005 voru aðstæður erfiðar, orkuverð á heimsvísu lágt og samningsstaða Landsvirkjunar erfið í lokuðu kerfi. Fyrirtækið var mjög skuldsett, hafði aldrei greitt skatta og lítinn arð. Endursamningar við Rio Tinto Alcan í Straumsvík árið 2010 mörkuðu kaflaskil. Síðan þá hefur okkur tekist vel upp við samningaborðið. Endursamningar á allra síðustu árum hafa verið lykillinn að stórbættum fjárhag Landsvirkjunar, niðurgreiðslu skulda og aukinni arðsemi. Arðgreiðslur til eiganda Landsvirkjunar – íslensku þjóðarinnar – nema samtals um 110 milljörðum króna fyrir síðustu fimm ár og um 70 milljarðar hafa verið greiddir í skatta á sama tímabili. Fram undan er mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku sem Landsvirkjun framleiðir. Samningurinn er til 40 ára og nú er komið að verðendurskoðun um miðbik samningstímans. Auk þess renna fleiri samningar út á næstu árum og viðræður um framhaldið standa yfir. Í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Niðurstaðan litast af stöðunni á alþjóðlegum orku- og afurðamörkuðum. Okkur hefur þó alltaf tekist að ná saman að lokum. Viðskiptavinir okkar eru í harðri alþjóðlegri samkeppni og rekstrarskilyrði þeirra hafa áhrif á greiðslugetuna. Á komandi árum viljum við raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, en jafnframt halda áfram að vaxa með viðskiptavinum okkar. Sá tími sem Jóhannes Nordal sá fyrir sér er runninn upp: Tími til að uppskera ríkulega fyrir þær miklu fjárfestingar í orkuvinnslu sem lítil þjóð hefur byggt upp jafnt og þétt undanfarna áratugi. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun.
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar