Seltjarnarnes getur orðið framúrskarandi bæjarfélag! Áslaug Eva Björnsdóttir skrifar 6. mars 2026 07:33 Á Seltjarnarnesi er einstakt samfélag. Hér býr allskonar fólk sem sækir vinnu og þjónustu víða um höfuðborgarsvæðið. Við erum tiltölulega lítið bæjarfélag, boðleiðir eru stuttar, sjálfsímyndin sterk og möguleikarnir miklir. Mér finnst við fjölskyldan heppin að fá að vera hluti af samfélaginu hér á Nesinu. Ég er alin upp úti á landi á Akureyri og Dalvík og flutti svo til Geilo, smábæjar í Noregi og sé ákveðna samlegð með Seltjarnarnesi og smærri sveitarfélögum á landsbyggðinni. Seltjarnarnes er smá “ut pa landet”, það er stutt í náttúruna og sjóinn og maður þarf ekki að ganga lengi um til að hitta einhvern sem maður þekkir. Seltjarnarnes er frábært og hefur alla burði til þess að verða framúrskarandi bæjarfélag. Það snýst ekki bara um stærðarhagkvæmni eða fjárhag bæjarins, sem því miður stendur illa, það snýst um menningu og metnað fyrir því að koma að raunverulegum breytingum til hins betra. Af hverju að sætta sig við að vera gott bæjarfélag þegar tækifærin til að skara fram úr blasa við! Framúrskarandi þjónusta – ekki bara lágmarksþjónusta Í litlu bæjarfélagi eigum við að geta boðið upp á persónulega og sveigjanlega þjónustu. Foreldrar eiga að finna að hlustað sé á þá og þarfir barna þeirra virtar eftir fremsta megni. Eldri borgarar eiga að upplifa virðingu og raunverulegt aðgengi að þjónustu. Íbúar eiga að vita hvert þeir snúa sér og fá svör. Framúrskarandi bæjarfélag mælir ánægju, bregst hratt við og lærir af endurgjöf. Það lítur á gagnrýni sem tækifæri, ekki ógn. Boðleiðir eru stuttar og tækifæri til að skara fram úr í þjónustu eru fjölmörg. Mig langar að búa í bæjarfélagi með framúrskarandi þjónustu! Skýr langtímasýn sem er gagnsæ og ábyrg - ekki bara viðbragð við vandamálum Í litlu samfélagi ætti að vera einfalt að hafa rekstur gagnsæjan, það ætti í raun að vera sjálfsagt. Íbúarnir eiga að geta séð hvernig ákvarðanir eru teknar, á hvaða forsendum og hver áhrif þeirra verða. Hér eru aftur augljós sóknartækifæri. Viljum við vera leiðandi í öflugu skólasamfélagi? Í forvörnum og vellíðan? Í íþróttum? Samfélagi þar sem kynslóðir mætast? Í sjálfbærni? Í stafrænum lausnum? Í barnvænu samfélagi? Í umferðaröryggi? Í heilbrigðu rekstrarumhverfi? Framúrskarandi bæjarfélag skilgreinir skýra sýn og fylgir henni eftir með mælanlegum markmiðum. Það horfir til lengri tíma en til næstu fjögurra ára (eins kjörtímabils) og spyr: Hvernig viljum við að Seltjarnarnes líti út árið 2036? Samfélag fólks er allskonar Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér, það þarf að rækta þau. Meðal annars með bæjarhátíðum, menningarviðburðum, opnum samtölum, samráði og rýmum þar sem ólíkir hópar mætast. Við eigum að nýta það að vera lítið samfélag til að tengjast betur. Að vera staður þar sem fólk þekkist, heilsast og upplifir að tilheyri. Til að skara fram úr tel ég augljóst að fólkið í bæjarfélaginu þurfi að eiga sameiginlegan samkomustað í eigu samfélagsins, þar sem umræða um bæjarmál getur blómstrað og unnt er að skipuleggja skemmtanir. Til að skara fram úr þarf Seljarnarnes að endurheimta félagsheimilið sem fyrst. Hugrekki Framúrskarandi bæjarfélag þorir að prófa, þorir að vera fyrst, þorir að endurskoða hefðir ef þær þjóna ekki lengur markmiðum. Hvort sem það snýr að skipulagsmálum, rekstri eða stafrænum lausnum. Kannski eru “Kópavogsmódelið” eða “Reykjavíkurmódelið” ekki besta leiðin í leikskólamálum, kannski er til betri lausn á fjárhagsvanda en að skerða þjónustu, kannski spörum við peninga til lengri tíma með því að lengja opnunartíma félagsmiðstöðva og styðja þannig betur við ungmenni í bænum. Við þurfum ekki að herma eftir leiðum annarra. Á Seltjarnarnesi ættum við auðveldlega að geta fundið raunhæfar lausnir sem henta okkur. Bærinn er samheldinn, boðleiðir eru stuttar, við höfum öll spilin á höndum og tilfinnig mín er sú að bæjarbúar séu til í að spila með. Ef við viljum skara fram úr snýst þetta ekki um að “þau í bæjarstjórn” græji þetta bara fyrir “okkur íbúana”. Framúrskarandi bæjarfélag verður til þegar íbúar fá alvöru tækifæri til þess að taka þátt, koma með endurgjöf og leggja sitt af mörkum. Það snýst líka um það að kjörnir fulltrúar hlusti, heyri og bregðist við af alvöru. Seltjarnarnes hefur alla burði til að vera fyrirmynd annarra sveitarfélaga. Viljum við það og erum við tilbúin að gera það sem þarf? Höfundur er móðir og íbúi á Seltjarnarnesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Seltjarnarnes Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Skiptir máli hvað við kjósum í sveitarstjórnakosningunum? Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Sóknin í efri byggðum Kópavogs Leifur Andri Leifsson Skoðun Saman í félagi, Samfélagi Guðrún Elísa Sævarsdóttir Skoðun Taka þarf á gjörbreyttum aðstæðum í leikskólum Inga Þóra Þóroddssdóttir Skoðun Börnin, kennararnir og ábyrgðin Jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Í framboði til borgarstjórnar með söng innflytjandans í hjarta Tristan Gribbin Skoðun Til fréttastofu RÚV Þórður Magnússon Skoðun Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir Skoðun Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir Skoðun Það sem Sjálfstæðisflokknum líður verst með Arnar Þór Ingólfsson Skoðun Skoðun Skoðun Sóknin í efri byggðum Kópavogs Leifur Andri Leifsson skrifar Skoðun Taka þarf á gjörbreyttum aðstæðum í leikskólum Inga Þóra Þóroddssdóttir skrifar Skoðun Skiptir máli hvað við kjósum í sveitarstjórnakosningunum? Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Saman í félagi, Samfélagi Guðrún Elísa Sævarsdóttir skrifar Skoðun Borgin er ekki að drukkna í einkabílum Þórir Garðarson skrifar Skoðun Börnin, kennararnir og ábyrgðin Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Þegar endurtekning verður að „sannleika“ Anna Sigrún Jóhönnudóttir skrifar Skoðun 100% endurgreiðsla virðisaukaskatts til almannaheillafélaga í Noregi Tómas Torfason skrifar Skoðun Gerum betur í Mosfellsbæ Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Af hverju Viðreisn? Berglind Robertson Grétarsdóttir skrifar Skoðun Má bjóða þér hærri álögur í Reykjavík? Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Húsnæði á ekki að vera happdrætti fyrir ungt fólk Lilja D. Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Þegar framtíðin er seld á útsölu Anna Kristín Jensdóttir skrifar Skoðun Þið eruð kosin til að vinna saman, ekki forðast hvort annað Frosti Heimisson skrifar Skoðun Að fljóta sofandi að feigðarósi? Freyja Rut Emilsdóttir skrifar Skoðun Þegar velferð aldraðra verður fasteignaverkefni Védís Einarsdóttir skrifar Skoðun Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir skrifar Skoðun Banvænt ósamræmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er Vestfjarðavegur (60) í gegnum Dalina afgangsstærð? skrifar Skoðun Hvítt fyrir börn sem biðja um frið Birna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Farið á bak við þing og þjóð? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Mannréttindaiðnaðurinn Hlédís Maren Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Nei takk, alls ekki kennari! Simon Cramer Larsen skrifar Skoðun Það sem Sjálfstæðisflokknum líður verst með Arnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Þegar hagnaður einstaklinga vegur þyngra en heilsa þjóðar Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Ösp Árnadóttir,Kjartan Hreinn Njálsson skrifar Skoðun Landeyjahöfn - Ný leið Bernharð Stefán Bernharðsson skrifar Skoðun Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir skrifar Skoðun Setjum aukinn kraft í óhagnaðardrifna húsnæðisuppbyggingu í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Hafnarfjörður er heimili okkar allra Jóhanna Erla Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Gæði kennslu: Endurgjöf, vitsmunaleg áskorun og samræður í skólastofunni Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Sjá meira
Á Seltjarnarnesi er einstakt samfélag. Hér býr allskonar fólk sem sækir vinnu og þjónustu víða um höfuðborgarsvæðið. Við erum tiltölulega lítið bæjarfélag, boðleiðir eru stuttar, sjálfsímyndin sterk og möguleikarnir miklir. Mér finnst við fjölskyldan heppin að fá að vera hluti af samfélaginu hér á Nesinu. Ég er alin upp úti á landi á Akureyri og Dalvík og flutti svo til Geilo, smábæjar í Noregi og sé ákveðna samlegð með Seltjarnarnesi og smærri sveitarfélögum á landsbyggðinni. Seltjarnarnes er smá “ut pa landet”, það er stutt í náttúruna og sjóinn og maður þarf ekki að ganga lengi um til að hitta einhvern sem maður þekkir. Seltjarnarnes er frábært og hefur alla burði til þess að verða framúrskarandi bæjarfélag. Það snýst ekki bara um stærðarhagkvæmni eða fjárhag bæjarins, sem því miður stendur illa, það snýst um menningu og metnað fyrir því að koma að raunverulegum breytingum til hins betra. Af hverju að sætta sig við að vera gott bæjarfélag þegar tækifærin til að skara fram úr blasa við! Framúrskarandi þjónusta – ekki bara lágmarksþjónusta Í litlu bæjarfélagi eigum við að geta boðið upp á persónulega og sveigjanlega þjónustu. Foreldrar eiga að finna að hlustað sé á þá og þarfir barna þeirra virtar eftir fremsta megni. Eldri borgarar eiga að upplifa virðingu og raunverulegt aðgengi að þjónustu. Íbúar eiga að vita hvert þeir snúa sér og fá svör. Framúrskarandi bæjarfélag mælir ánægju, bregst hratt við og lærir af endurgjöf. Það lítur á gagnrýni sem tækifæri, ekki ógn. Boðleiðir eru stuttar og tækifæri til að skara fram úr í þjónustu eru fjölmörg. Mig langar að búa í bæjarfélagi með framúrskarandi þjónustu! Skýr langtímasýn sem er gagnsæ og ábyrg - ekki bara viðbragð við vandamálum Í litlu samfélagi ætti að vera einfalt að hafa rekstur gagnsæjan, það ætti í raun að vera sjálfsagt. Íbúarnir eiga að geta séð hvernig ákvarðanir eru teknar, á hvaða forsendum og hver áhrif þeirra verða. Hér eru aftur augljós sóknartækifæri. Viljum við vera leiðandi í öflugu skólasamfélagi? Í forvörnum og vellíðan? Í íþróttum? Samfélagi þar sem kynslóðir mætast? Í sjálfbærni? Í stafrænum lausnum? Í barnvænu samfélagi? Í umferðaröryggi? Í heilbrigðu rekstrarumhverfi? Framúrskarandi bæjarfélag skilgreinir skýra sýn og fylgir henni eftir með mælanlegum markmiðum. Það horfir til lengri tíma en til næstu fjögurra ára (eins kjörtímabils) og spyr: Hvernig viljum við að Seltjarnarnes líti út árið 2036? Samfélag fólks er allskonar Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér, það þarf að rækta þau. Meðal annars með bæjarhátíðum, menningarviðburðum, opnum samtölum, samráði og rýmum þar sem ólíkir hópar mætast. Við eigum að nýta það að vera lítið samfélag til að tengjast betur. Að vera staður þar sem fólk þekkist, heilsast og upplifir að tilheyri. Til að skara fram úr tel ég augljóst að fólkið í bæjarfélaginu þurfi að eiga sameiginlegan samkomustað í eigu samfélagsins, þar sem umræða um bæjarmál getur blómstrað og unnt er að skipuleggja skemmtanir. Til að skara fram úr þarf Seljarnarnes að endurheimta félagsheimilið sem fyrst. Hugrekki Framúrskarandi bæjarfélag þorir að prófa, þorir að vera fyrst, þorir að endurskoða hefðir ef þær þjóna ekki lengur markmiðum. Hvort sem það snýr að skipulagsmálum, rekstri eða stafrænum lausnum. Kannski eru “Kópavogsmódelið” eða “Reykjavíkurmódelið” ekki besta leiðin í leikskólamálum, kannski er til betri lausn á fjárhagsvanda en að skerða þjónustu, kannski spörum við peninga til lengri tíma með því að lengja opnunartíma félagsmiðstöðva og styðja þannig betur við ungmenni í bænum. Við þurfum ekki að herma eftir leiðum annarra. Á Seltjarnarnesi ættum við auðveldlega að geta fundið raunhæfar lausnir sem henta okkur. Bærinn er samheldinn, boðleiðir eru stuttar, við höfum öll spilin á höndum og tilfinnig mín er sú að bæjarbúar séu til í að spila með. Ef við viljum skara fram úr snýst þetta ekki um að “þau í bæjarstjórn” græji þetta bara fyrir “okkur íbúana”. Framúrskarandi bæjarfélag verður til þegar íbúar fá alvöru tækifæri til þess að taka þátt, koma með endurgjöf og leggja sitt af mörkum. Það snýst líka um það að kjörnir fulltrúar hlusti, heyri og bregðist við af alvöru. Seltjarnarnes hefur alla burði til að vera fyrirmynd annarra sveitarfélaga. Viljum við það og erum við tilbúin að gera það sem þarf? Höfundur er móðir og íbúi á Seltjarnarnesi.
Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir Skoðun
Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir Skoðun
Skoðun 100% endurgreiðsla virðisaukaskatts til almannaheillafélaga í Noregi Tómas Torfason skrifar
Skoðun Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Þegar hagnaður einstaklinga vegur þyngra en heilsa þjóðar Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Ösp Árnadóttir,Kjartan Hreinn Njálsson skrifar
Skoðun Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir skrifar
Skoðun Setjum aukinn kraft í óhagnaðardrifna húsnæðisuppbyggingu í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Gæði kennslu: Endurgjöf, vitsmunaleg áskorun og samræður í skólastofunni Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir Skoðun
Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir Skoðun