Að kasta krónunni fyrir aurinn

Í gær bárust þær fréttir að ríkisstjórnin hafi ákveðið að hætta að styðja við auka sumarverkefni styrktarfélagsins Gló. Með þeirri ákvörðun falla niður annars vegar ævintýrabúðir í Reykjadal fyrir börn og unglinga með stuðningsþarfir tengdar ADHD, einhverfu eða andlegum áskorunum og hins vegar vinahópar Reykjadals sem er sumardvöl og tómstundaúrræði fyrir fatlað ungt fólk á aldrinum 20–30 ára. Þetta eru sumarnámskeið fyrir börn og ungmenni sem oft stendur ekki annað til boða.

Fyrrum mennta- og barnamálaráðherra Framsóknar, Ásmundur Einar Daðason, lagði áherslu á að styrkja sumarstarfið og auka þjónustu við þennan hóp og þegar verkefnið hófst kom í ljós mikil og brýn þörf á sumarstarfinu. Það eitt ætti að vera skýr vísbending um að mikilvægt er að halda áfram að stuðningi.

Að kasta krónunni fyrir aurinn

Að kasta krónunni fyrir aurinn er skammgóður vermir í ríkisrekstri. Niðurskurður á úrræðum sem styrkja félagslega þátttöku og andlega líðan barna og ungs fólks kann að virðast sparnaður til skemmri tíma, en reynslan sýnir að slíkar ákvarðanir geta leitt til aukins kostnaðar síðar. Skortur á stuðningi og virkni barna- og ungmenna eykur líkurnar á félagslegri einangrun, verri andlegri heilsu og til langs tíma litið aukinni þjónustuþörf í velferðar- og heilbrigðiskerfinu. Grunnþörf hvers einstaklings er að tilheyra og þessi sumarverkefni hafa veitt börnum og ungmennum í viðkvæmri stöðu einmitt það.

Fjölskyldur treysta einnig á þessi úrræði fyrir börnin sín. Þegar hefðbundið skóla- og frístundastarf liggur niðri yfir sumarið getur myndast tómarúm í þjónustu og stuðningi, og þá skipta svona verkefni gríðarlegu máli fyrir börn og fjölskyldur þeirra.

Samfélag fyrir alla

Börn og ungmenni með fjölþættar stuðningsþarfir eiga oft erfitt með að taka þátt í hefðbundnu sumarstarfi. Tækifæri til að taka þátt í skipulögðu starfi og mynda tengsl eru lykilatriði í að byggja upp sjálfsmynd, færni og farsæld einstaklinga. Ef við meinum það þegar við segjum að við viljum samfélag fyrir alla, þá verður forgangsröðun fjármuna að endurspegla það.

Ísland hefur lögfest samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks sem kveður skýrt á um rétt til þátttöku, jafnræðis og aðgengis að samfélaginu. Að draga úr úrræðum sem gera börnum og ungu fólki kleift að taka virkan þátt í félagslífi gengur gegn markmið samningsins og er til marks um ranga forgangsröðun.

Ég hvet ríkisstjórnina til að styðja áfram við sumarverkefnin!

Höfundur er borgarfulltrúi Framsóknar.