Til hamingju, Reykjavík! Einar Bárðarson skrifar 23. febrúar 2026 14:03 Reykjavík hefur á undanförnum árum fest sig í sessi sem áfangastaður fyrir matgæðinga. Veitingamenning borgarinnar er orðin hluti af aðdráttarafli hennar gagnvart erlendum gestum – ekki síður en náttúra landsins. Þar skiptir máli að hér hefur byggst upp faglegur styrkur, metnaður og þekking sem stenst alþjóðlegan samanburð. Ísland státar jafnframt af öflugu kokkalandsliði, Icelandic National Culinary Team, sem hefur skipað sér í fremstu röð á alþjóðlegum vettvangi. Veitingastaðir með Michelin-stjörnur og keppendur á palli í Bocuse d’Or keppninni eru líka staðfesting á metnaði greinarinnar. Þessi árangur endurspeglar þann faglega styrk sem býr í íslenskum veitingageira. Á sama hátt hefur Food & Fun í rúmlega tvo áratugi dregið hingað virt alþjóðlegt fagfólk og styrkt ímynd Reykjavíkur sem metnaðarfullrar matarborgar. Að baki Food and Fun stendur goðsögnin Siggi Hall, ásamt eiginkonu sinni Svölu Ólafsdóttur og fjölskyldu. Þau hafa með þrautseigju og samfellu haldið verkefninu gangandi og skapað vettvang sem nýtur virðingar bæði innanlands og utan. Baldvin Jónsson var lengi samstarfsmaður Sigga og vann hátíðinni brautargengi ásamt markaðsdeild Icelandair sem tók líka þátt í þessu frumkvöðlastarfi með þeim. Hátíð sem þessi – og árangurinn sem var rifjaður upp hér að ofan er gríðarlega mikils virði fyrir Reykjavík sem áfangastað. Allt eru þau skýr skilaboð um gæði, fagmennsku og sköpunarkraft. Borgin hefur stutt við Food & Fun og slíkur stuðningur skiptir máli. En veitingageirinn er ekki aðeins sýnileg hátíð og verðlaun á alþjóðlegum vettvangi. Hann er líka daglegur rekstur hundruða fyrirtækja sem glíma við raunveruleg og hagnýt úrlausnarefni: skort á bílastæðum í miðborginni, þröngt aðgengi að vöruafhendingu, fráflæðisvanda þegar kemur að sorpi og ýmsar skipulagslegar áskoranir sem snerta bæði starfsfólk og gesti. Þegar að því kemur virðist veitingageirinn vera vandamál borgarinnar en er enn ekki stofustáss hennar. Þar virðist stundum vanta heildstætt samtal. Vinstri höndin styður við ímynd og viðburði – en hin vinstri höndin gleymir að hlusta á þarfir daglegs rekstrar. Og það væri sannarlega æskilegt að hægri höndin fyndi sig líka. Ef Reykjavík ætlar að halda áfram að byggja upp orðspor sitt sem matarborg þarf samtalið að vera heildstætt. Stuðningur við hátíðir og alþjóðlegt kynningarstarf er mikilvægur – en jafn mikilvægt er að tryggja að innviðir, skipulag og daglegt starfsumhverfi veitingageirans standist þær væntingar sem við viljum skapa. Food & Fun, Kokkalandsliðið og öflugir veitingastaðir borgarinnar sýna hvað er hægt. Nú þarf að tryggja að umgjörðin haldi í við metnaðinn og ég treysti því að frambjóðendur í næstu borgarstjórnarkosningum komi til með að liðka fyrir umhverfinu okkar. Þangað til fögnum við og óskum Sigga, Svölu og öllum sem koma að Food and Fun með einum eða öðrum hætti til hamingju og þökkum þeim framlag þeirra til menningar og gleði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sveit. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar Bárðarson Veitingastaðir Food and Fun Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Reykjavík hefur á undanförnum árum fest sig í sessi sem áfangastaður fyrir matgæðinga. Veitingamenning borgarinnar er orðin hluti af aðdráttarafli hennar gagnvart erlendum gestum – ekki síður en náttúra landsins. Þar skiptir máli að hér hefur byggst upp faglegur styrkur, metnaður og þekking sem stenst alþjóðlegan samanburð. Ísland státar jafnframt af öflugu kokkalandsliði, Icelandic National Culinary Team, sem hefur skipað sér í fremstu röð á alþjóðlegum vettvangi. Veitingastaðir með Michelin-stjörnur og keppendur á palli í Bocuse d’Or keppninni eru líka staðfesting á metnaði greinarinnar. Þessi árangur endurspeglar þann faglega styrk sem býr í íslenskum veitingageira. Á sama hátt hefur Food & Fun í rúmlega tvo áratugi dregið hingað virt alþjóðlegt fagfólk og styrkt ímynd Reykjavíkur sem metnaðarfullrar matarborgar. Að baki Food and Fun stendur goðsögnin Siggi Hall, ásamt eiginkonu sinni Svölu Ólafsdóttur og fjölskyldu. Þau hafa með þrautseigju og samfellu haldið verkefninu gangandi og skapað vettvang sem nýtur virðingar bæði innanlands og utan. Baldvin Jónsson var lengi samstarfsmaður Sigga og vann hátíðinni brautargengi ásamt markaðsdeild Icelandair sem tók líka þátt í þessu frumkvöðlastarfi með þeim. Hátíð sem þessi – og árangurinn sem var rifjaður upp hér að ofan er gríðarlega mikils virði fyrir Reykjavík sem áfangastað. Allt eru þau skýr skilaboð um gæði, fagmennsku og sköpunarkraft. Borgin hefur stutt við Food & Fun og slíkur stuðningur skiptir máli. En veitingageirinn er ekki aðeins sýnileg hátíð og verðlaun á alþjóðlegum vettvangi. Hann er líka daglegur rekstur hundruða fyrirtækja sem glíma við raunveruleg og hagnýt úrlausnarefni: skort á bílastæðum í miðborginni, þröngt aðgengi að vöruafhendingu, fráflæðisvanda þegar kemur að sorpi og ýmsar skipulagslegar áskoranir sem snerta bæði starfsfólk og gesti. Þegar að því kemur virðist veitingageirinn vera vandamál borgarinnar en er enn ekki stofustáss hennar. Þar virðist stundum vanta heildstætt samtal. Vinstri höndin styður við ímynd og viðburði – en hin vinstri höndin gleymir að hlusta á þarfir daglegs rekstrar. Og það væri sannarlega æskilegt að hægri höndin fyndi sig líka. Ef Reykjavík ætlar að halda áfram að byggja upp orðspor sitt sem matarborg þarf samtalið að vera heildstætt. Stuðningur við hátíðir og alþjóðlegt kynningarstarf er mikilvægur – en jafn mikilvægt er að tryggja að innviðir, skipulag og daglegt starfsumhverfi veitingageirans standist þær væntingar sem við viljum skapa. Food & Fun, Kokkalandsliðið og öflugir veitingastaðir borgarinnar sýna hvað er hægt. Nú þarf að tryggja að umgjörðin haldi í við metnaðinn og ég treysti því að frambjóðendur í næstu borgarstjórnarkosningum komi til með að liðka fyrir umhverfinu okkar. Þangað til fögnum við og óskum Sigga, Svölu og öllum sem koma að Food and Fun með einum eða öðrum hætti til hamingju og þökkum þeim framlag þeirra til menningar og gleði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sveit.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar