Pakkaleikur á fjölmiðlamarkaði Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar 6. janúar 2026 06:33 Skömmu fyrir jól birti menningar-, nýsköpunar- og háskólaráðherra nýja aðgerðaáætlun í málefnum fjölmiðla. Í áætluninni er að finna sautján aðgerðir sem eiga að efla innlenda fjölmiðla og leggja grunn að sókn fjölmiðlunar á Íslandi. Rétt er að rýna þessar aðgerðir nánar. 1% tekjuskerðing RÚV og óþörf þarfagreining Fimm aðgerðanna snúa að stöðu RÚV á fjölmiðlamarkaði. Sú aðgerð sem hefur vakið hvað mesta athygli er að veita eigi 12% af auglýsingafé RÚV til einkarekinna fjölmiðla. Gera má ráð fyrir að fjárframlag til opinbera stuðningskerfisins muni aukast um 330 m.kr.[1] Samhliða því ætla stjórnvöld að kanna hvort mögulegt sé að yfirtaka lán vegna eldri lífeyrisskuldbindinga RÚV, en afborganir af því láni nema um 200 m.kr. á ári. Verði þessar aðgerðir að veruleika má ætla að tekjur RÚV dragist saman um rúmar 100 m.kr. Tekjur RÚV verða tæpir 10 ma.kr. árið 2026[2], svo þessi breytta tilhögun mun þýða tekjuskerðing fyrir RÚV upp á um 1%. Þetta fyrirkomulag skapar jafnframt sérkennilegt umhverfi fyrir sölufólk starfandi á einkareknum miðlum sem er í samkeppni við Ríkisútvarpið um auglýsingatekjur á sama tíma og það hefur beinan ávinning af því að helsti samkeppnisaðilinn selji sem flestar auglýsingar. Þá stendur til að fella út takmarkanir í lögum um fjölda rása sem RÚV má miðla efni sínu í gegnum, þannig að miðlinum verður frjálst að fjölga útvarps- og sjónvarpsrásum. Þetta gerir RÚV auðveldara fyrir að auka við samkeppnisrekstur sinn og höfða til sérhæfðari hópa með fleiri rásum. Aðgerðin er þannig til þess fallin að styrkja enn frekar stöðu RÚV gagnvart öðrum innlendum miðlum. Einkareknir miðlar gerðir enn háðari hinu opinbera Fjórar tillögur falla undir flokkinn Fjölbreytt flóra einkarekinna fjölmiðla. Sú fjölbreytta flóra á, ef marka má tillögur ráðherra, öll að spretta upp úr jarðvegi opinbers fjármagns þar sem að allar tillögurnar snúa að því að veita auknu fjármagni í sjóði eða niðurgreiðslur til einkarekinna miðla. Þannig verður auknu fjármagni veitt í niðurgreiðslu til einkarekinna miðla en einnig á að koma á sérstakri niðurgreiðslu uppá 100 m.kr. sem á að dreifast á fjölmiðla sem samkvæmt áætluninni „uppfylla sértæk skilyrði og talist geta til almennrar fréttaþjónustu í þágu almennings um allt land“. Þessir miðlar þurfa að uppfylla kröfur um tiltekinn fjölda blaðamanna á ritstjórn og að efnistök séu breið og hafi almenna skírskotun. Stjórnvöld eru hér komin á hálan ís að ætla að fara að meta efnistök fjölmiðla og ákvarða út frá því hvort viðkomandi hljóti opinberan stuðning eða ekki. Staða innlendra miðla vænkuð með nýjum sköttum Fjórar aðgerðanna snúa að heilbrigðara samkeppnisumhverfi. Skattheimta er aukin á alþjóðleg fyrirtæki sem selja innlendum fyrirtækjum auglýsingar eða neytendum áskriftir (svokallað menningarframlag), auk viðbragða við hugverkaþjófnaði og endurgjalds frá gervigreindarfyrirtækjum fyrir notkun á höfundarréttarvörðu efni. Skattur á auglýsingafé frá íslenskum fyrirtækjum og á áskriftir íslenskra neytenda mun að öllum líkindum leiða til hærra verðs til þessara sömu fyrirtækja og neytenda. Stjórnvöld horfa aðeins á stöðu innlendra fjölmiðla gagnvart þeim erlendu og virðast ætla að bæta hana með aukinni skattheimtu og ríkisinngripum á meðan þau forðast að takast á við fílinn í stofunni. Minna fótspor ríkisins á fjölmiðlamarkaði besta lausnin Nærtækara væri að horfa heildstætt á fjölmiðlaumhverfið, innanlands og gagnvart erlendum miðlum. Innanlands mætti styrkja stöðu innlendra fjölmiðla með því að taka RÚV af auglýsingamarkaði, en ætla má að það myndi skila sér í auknum tekjum til einkarekinna miðla uppá 1,3 ma.kr.[3] Það myndi jafnframt tryggja skilvirka dreifingu fjármagns til fjölmiðla á Íslandi og koma í veg fyrir að stjórnvöld ættu hlut að máli. Umhverfi fjölmiðla væri þannig fært nær því sem gerist á öðrum Norðurlöndum, þar sem að hlutdeild ríkismiðilsins á fjölmiðlamarkaði er nærri þrefalt meiri hér á landi en að meðaltali á Norðurlöndunum. RÚV er sömuleiðis eini ríkismiðillinn á Norðurlöndunum sem er fjármagnaður með opinberum framlögum og er samtímis í samkeppni við einkaaðila um auglýsingatekjur. Einu lausnirnar sem er að finna í fjölmiðlapakkanum er meira af því sama og hefur verið reynt á fjölmiðlamarkaði undanfarin ár, þ.e. auknar opinberar greiðslur til einkarekinna fjölmiðla og varðstaða um yfirburðarstöðu RÚV, auk nýrra skatta. Fótspor ríkisins stækkar enn frekar á fjölmiðlamarkaði, sem er sérstaklega varhugavert þar sem að fjölmiðlum er ætlað að sinna aðhaldi gagnvart stjórnvöldum. Vonandi hafa pakkarnir undir trjám landsmanna nýliðin jól reynst meira gleðiefni en fjölmiðlapakki ríkisstjórnarinnar. Höfundur er hagfræðingur Viðskiptaráðs [1]Miðað við rekstrartekjur RÚV Sala ehf. að frádregnum launakostnaði [2]M.v. fjárheimildir í fjárlögum ársins 2026 og áætlaðar auglýsingatekjur m.v. árið 2024. [3] Sjá úttekt Viðskiptaráðs á fjölmiðlamarkaði (2025). Slóð: https://vi.is/skodanir/afsakid-hle Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjölmiðlar Ríkisútvarpið Ragnar Sigurður Kristjánsson Mest lesið Frelsi kvenna er ekki vandamálið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Hvert fóru þessir tíu milljarðar? Þorvaldur Daníelsson Skoðun Takk hjúkrunarfræðingar! Siv Friðleifsdóttir Skoðun Börn í Laugardal fá ekki heitan mat í skólanum Jakob Jakobsson Skoðun Ég býð mig fram til að taka Borgarlínuna fyrir þig Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Frjáls hugsun eða pólitísk rétthugsun Hlynur Áskelsson,Baldur Borgþórsson Skoðun Gömul viðhorf til leikskóla lifa enn Anna Margrét Ólafsdóttir Skoðun Rýtingur frá RÚV Björn B. Björnsson Skoðun Nýsköpun sem nærir Berglind Rán Ólafsdóttir,Björn Örvar Skoðun Hamingjan sem þjóðarverkefni: Leirársveit og hin nýja íslenska gullöld Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Íþróttamannvirki til sölu fyrir atkvæði Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Börnin fyrst – fjármögnun til framtíðar Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Guðmundur Fylkisson skrifar Skoðun Kaupleiga er bjargráð – ekki brask Hallfríður G. Hólmgrímsdóttir skrifar Skoðun Tölum hátt og stolt um frið, segjum nei við hervæðingin Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun „Snákaolía“ Miðflokksins Thelma B. Árnadóttir skrifar Skoðun Þegar sálfélagsleg áhætta verður rekstraráhætta Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun E-listinn er ekki málið áfram í Reykjavík – Miðflokkurinn er það Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Nýsköpun þrífst ekki í óvissu Ingunn Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hleðslustöðin Árneshreppur Þorgerður Lilja Björnsdóttir skrifar Skoðun Börn í Laugardal fá ekki heitan mat í skólanum Jakob Jakobsson skrifar Skoðun Akranes á að vera eftirsóknarverðasti bærinn: Fersk nálgun með Viðreisn Jón Guðni Guðmundsson skrifar Skoðun Kópavogur í sókn: Að þora meðan aðrir sitja hjá Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Loftslagsmál sem lýðræðislegt verkefni Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hamingjan sem þjóðarverkefni: Leirársveit og hin nýja íslenska gullöld Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Frjáls hugsun eða pólitísk rétthugsun Hlynur Áskelsson,Baldur Borgþórsson skrifar Skoðun Nýsköpun sem nærir Berglind Rán Ólafsdóttir,Björn Örvar skrifar Skoðun Gömul viðhorf til leikskóla lifa enn Anna Margrét Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ég býð mig fram til að taka Borgarlínuna fyrir þig Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Takk hjúkrunarfræðingar! Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Hvert fóru þessir tíu milljarðar? Þorvaldur Daníelsson skrifar Skoðun Frelsi kvenna er ekki vandamálið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Íþróttamannvirki Hveragerðisbæjar Einar Alexander Haraldsson skrifar Skoðun Ráðabrugg Örn Sigurðsson skrifar Skoðun Viðsnúningur í rekstri og ábyrg uppbygging innviða í Hveragerði Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Njörður Sigurðsson,Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Elskar Sjálfstæðisflokkurinn Hafnarfjörð með upplýsingaóreiðu? Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Tími undanbragða er liðinn – Mætir ráðherra með svör? Hjálmar Hallgrímsson skrifar Skoðun Rýtingur frá RÚV Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Dýrkeypt vanþekking og loftslagsblinda Ingu Sæland Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Þurfa börn kynfræðslu? Indíana Rós Ægisdóttir,Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Við verðum til í tengslum – og þar byrjar líka heilunin Kristín Magdalena Ágústsdóttir skrifar Sjá meira
Skömmu fyrir jól birti menningar-, nýsköpunar- og háskólaráðherra nýja aðgerðaáætlun í málefnum fjölmiðla. Í áætluninni er að finna sautján aðgerðir sem eiga að efla innlenda fjölmiðla og leggja grunn að sókn fjölmiðlunar á Íslandi. Rétt er að rýna þessar aðgerðir nánar. 1% tekjuskerðing RÚV og óþörf þarfagreining Fimm aðgerðanna snúa að stöðu RÚV á fjölmiðlamarkaði. Sú aðgerð sem hefur vakið hvað mesta athygli er að veita eigi 12% af auglýsingafé RÚV til einkarekinna fjölmiðla. Gera má ráð fyrir að fjárframlag til opinbera stuðningskerfisins muni aukast um 330 m.kr.[1] Samhliða því ætla stjórnvöld að kanna hvort mögulegt sé að yfirtaka lán vegna eldri lífeyrisskuldbindinga RÚV, en afborganir af því láni nema um 200 m.kr. á ári. Verði þessar aðgerðir að veruleika má ætla að tekjur RÚV dragist saman um rúmar 100 m.kr. Tekjur RÚV verða tæpir 10 ma.kr. árið 2026[2], svo þessi breytta tilhögun mun þýða tekjuskerðing fyrir RÚV upp á um 1%. Þetta fyrirkomulag skapar jafnframt sérkennilegt umhverfi fyrir sölufólk starfandi á einkareknum miðlum sem er í samkeppni við Ríkisútvarpið um auglýsingatekjur á sama tíma og það hefur beinan ávinning af því að helsti samkeppnisaðilinn selji sem flestar auglýsingar. Þá stendur til að fella út takmarkanir í lögum um fjölda rása sem RÚV má miðla efni sínu í gegnum, þannig að miðlinum verður frjálst að fjölga útvarps- og sjónvarpsrásum. Þetta gerir RÚV auðveldara fyrir að auka við samkeppnisrekstur sinn og höfða til sérhæfðari hópa með fleiri rásum. Aðgerðin er þannig til þess fallin að styrkja enn frekar stöðu RÚV gagnvart öðrum innlendum miðlum. Einkareknir miðlar gerðir enn háðari hinu opinbera Fjórar tillögur falla undir flokkinn Fjölbreytt flóra einkarekinna fjölmiðla. Sú fjölbreytta flóra á, ef marka má tillögur ráðherra, öll að spretta upp úr jarðvegi opinbers fjármagns þar sem að allar tillögurnar snúa að því að veita auknu fjármagni í sjóði eða niðurgreiðslur til einkarekinna miðla. Þannig verður auknu fjármagni veitt í niðurgreiðslu til einkarekinna miðla en einnig á að koma á sérstakri niðurgreiðslu uppá 100 m.kr. sem á að dreifast á fjölmiðla sem samkvæmt áætluninni „uppfylla sértæk skilyrði og talist geta til almennrar fréttaþjónustu í þágu almennings um allt land“. Þessir miðlar þurfa að uppfylla kröfur um tiltekinn fjölda blaðamanna á ritstjórn og að efnistök séu breið og hafi almenna skírskotun. Stjórnvöld eru hér komin á hálan ís að ætla að fara að meta efnistök fjölmiðla og ákvarða út frá því hvort viðkomandi hljóti opinberan stuðning eða ekki. Staða innlendra miðla vænkuð með nýjum sköttum Fjórar aðgerðanna snúa að heilbrigðara samkeppnisumhverfi. Skattheimta er aukin á alþjóðleg fyrirtæki sem selja innlendum fyrirtækjum auglýsingar eða neytendum áskriftir (svokallað menningarframlag), auk viðbragða við hugverkaþjófnaði og endurgjalds frá gervigreindarfyrirtækjum fyrir notkun á höfundarréttarvörðu efni. Skattur á auglýsingafé frá íslenskum fyrirtækjum og á áskriftir íslenskra neytenda mun að öllum líkindum leiða til hærra verðs til þessara sömu fyrirtækja og neytenda. Stjórnvöld horfa aðeins á stöðu innlendra fjölmiðla gagnvart þeim erlendu og virðast ætla að bæta hana með aukinni skattheimtu og ríkisinngripum á meðan þau forðast að takast á við fílinn í stofunni. Minna fótspor ríkisins á fjölmiðlamarkaði besta lausnin Nærtækara væri að horfa heildstætt á fjölmiðlaumhverfið, innanlands og gagnvart erlendum miðlum. Innanlands mætti styrkja stöðu innlendra fjölmiðla með því að taka RÚV af auglýsingamarkaði, en ætla má að það myndi skila sér í auknum tekjum til einkarekinna miðla uppá 1,3 ma.kr.[3] Það myndi jafnframt tryggja skilvirka dreifingu fjármagns til fjölmiðla á Íslandi og koma í veg fyrir að stjórnvöld ættu hlut að máli. Umhverfi fjölmiðla væri þannig fært nær því sem gerist á öðrum Norðurlöndum, þar sem að hlutdeild ríkismiðilsins á fjölmiðlamarkaði er nærri þrefalt meiri hér á landi en að meðaltali á Norðurlöndunum. RÚV er sömuleiðis eini ríkismiðillinn á Norðurlöndunum sem er fjármagnaður með opinberum framlögum og er samtímis í samkeppni við einkaaðila um auglýsingatekjur. Einu lausnirnar sem er að finna í fjölmiðlapakkanum er meira af því sama og hefur verið reynt á fjölmiðlamarkaði undanfarin ár, þ.e. auknar opinberar greiðslur til einkarekinna fjölmiðla og varðstaða um yfirburðarstöðu RÚV, auk nýrra skatta. Fótspor ríkisins stækkar enn frekar á fjölmiðlamarkaði, sem er sérstaklega varhugavert þar sem að fjölmiðlum er ætlað að sinna aðhaldi gagnvart stjórnvöldum. Vonandi hafa pakkarnir undir trjám landsmanna nýliðin jól reynst meira gleðiefni en fjölmiðlapakki ríkisstjórnarinnar. Höfundur er hagfræðingur Viðskiptaráðs [1]Miðað við rekstrartekjur RÚV Sala ehf. að frádregnum launakostnaði [2]M.v. fjárheimildir í fjárlögum ársins 2026 og áætlaðar auglýsingatekjur m.v. árið 2024. [3] Sjá úttekt Viðskiptaráðs á fjölmiðlamarkaði (2025). Slóð: https://vi.is/skodanir/afsakid-hle
Hamingjan sem þjóðarverkefni: Leirársveit og hin nýja íslenska gullöld Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Börnin fyrst – fjármögnun til framtíðar Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Guðmundur Fylkisson skrifar
Skoðun E-listinn er ekki málið áfram í Reykjavík – Miðflokkurinn er það Helgi Áss Grétarsson skrifar
Skoðun Akranes á að vera eftirsóknarverðasti bærinn: Fersk nálgun með Viðreisn Jón Guðni Guðmundsson skrifar
Skoðun Hamingjan sem þjóðarverkefni: Leirársveit og hin nýja íslenska gullöld Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Viðsnúningur í rekstri og ábyrg uppbygging innviða í Hveragerði Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Njörður Sigurðsson,Sandra Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Elskar Sjálfstæðisflokkurinn Hafnarfjörð með upplýsingaóreiðu? Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Við verðum til í tengslum – og þar byrjar líka heilunin Kristín Magdalena Ágústsdóttir skrifar
Hamingjan sem þjóðarverkefni: Leirársveit og hin nýja íslenska gullöld Sigurður Sigurðsson Skoðun