Tveir öfga­menn ganga inn á bar...

Þeir setjast við barborðið, panta sér drykk og biðja barþjóninn um álit á deiluefni.

„Ég tel að ef við göngum í ESB, þá fari hér allt til helvítis,“ segir annar öfgamaðurinn.

„Ég tel að ef við göngum ekki í ESB, þá fari hér allt til helvítis,“ segir hinn öfgamaðurinn.

„Hvort kýst þú?“ spyrja þeir báðir í kór og líta á barþjóninn.

Barþjónninn starir til baka.

„Hvernig á ég að taka afstöðu út frá svona andstæðum fullyrðingum um vist í helvíti?“

„Trúðu mér,“ hrópa öfgamennirnir samtímis.

Barþjónninn hallar sér fram.

„Hingað á barinn hefur verið endalaus straumur af fólki sem talar með sama öfgafulla hætti og þið um kosti og galla aðildar að ESB og hvort yfirleitt eigi að ræða málið. Allir biðja mig um að taka afstöðu en ég get það ekki því öfgarnar í fullyrðingunum eru svo miklar. Svart er sagt hvítt og hvítt sagt svart.

Ég man ekki eftir að hingað á barinn hafi ratað viðskiptavinur sem getur útskýrt fyrir mér æsingalaust og óhlutdrægt hverjir gætu verið kostir og gallar þess að athuga með aðild að ESB.

Og með fullri virðingu fyrir ykkur tveimur öfgamönnunum sem sitjið hér við barborðið og drekkið óáfengan bjór, þá er það vitlausasta sem ég hef séð þegar ríkisstjórnin ákvað að dæla 10 milljónum króna í sitt hvor öfgasamtökin til að þau gætu kynnt öfgafulla afstöðu sína með og móti ESB.“

Öfgamennirnir hlógu. „Kanntu annan. Það skiptir engu máli þó að óhlutdrægar og trúverðugar upplýsingar verði settar fram. Við munum grafa undan öllu sem þar kemur fram, eins og sönnum öfgamönnum sæmir. Svarið við spurningunni um aðildarviðræður við ESB mun ekki ráðast af upplýstri umræðu heldur af því hvaða öfgar ná best í gegn.“

Höfundur er ráðgjafi í almannatengslum.