Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar 7. júní 2026 08:02 Á þessari ljósmynd sem tekin var fyrir Samgöngustofu sést sigmaður þyrlu Landhelgisgæslunnar grípa í hönd nemanda Slysavarnaskóla sjómanna. Nemandinn æfir sig í að taka á móti bjargvætti sínum við krefjandi aðstæður. Einar Magnús Magnússon - emm.is Það kann að vera að glöggir lesendur sjái ákveðna tengingu þessarar myndar við eitt frægasta málverk sögunnar, „Sköpun Adams” eftir Michelangelo? Málverk Michelangelos er freska í lofti aðalhvelfingar Sixtínsku kapellunnar í Róm og sýnir upphafið að lífi manns og mannkyns samkvæmt 1. Mósebók (Genesis). Ljósmyndin var hins vegar tekin þar sem verið var að æfa þyrlubjörgun mannslífa á sundunum við Reykjavík. Hún sýnir með áhrifamiklum hætti einn mikilvægasta þátt mannlegs samfélags, að bregðast við þegar líf er í húfi. Ljósmyndin er má segja táknræn fyrir þá öryggismenningu sem náðst hefur í sjósókn við Íslandsstrendur og eflst til muna á undanförnum áratugum. Ekkert skal gefið eftir við björgun mannslífa þótt til þess þurfi oft og tíðum að heyja erfiða baráttu við ógnaröfl náttúrunnar. Í einni af bókum Steinars J. Lúðvíkssonar, Þrautgóðir á raunastundu, er listi yfir nöfn þeirra sem fórust á sjó við Ísland á árunum 1900 til 1975. Á þeim lista eru nöfn 3.572 manna. Það eru að meðaltali 48 manns á ári á þessum 76 árum. Öldum saman virtist hafa verið litið svo á að þessi mannslíf væru óumflýjanlegur fórnarkostnaður en sem betur fer hefur orðið breyting þar á. Meðaltal látinna undanfarin 20 ár er 1 á ári og á 9 árum þar af urðu engin banaslys til sjós. Hvert banaslys er einu of mikið. Það má segja að þessi árangur grundvallist á nokkrum þáttum. Skip nú til dags eru mun öruggari en áður. Í dag er notast við fullkominn leiðsögu-, staðsetningar- og samskiptabúnað. Strangari kröfur og lög eru um öryggi, eftirlit og menntun sjómanna. Árið 1985 var stofnaður Slysavarnaskóli sjómanna. Skólinn er rekinn af Slysavarnafélaginu Landsbjörg og margir opinberir og einkaaðilar koma að þjálfun og æfingum en þar má helst nefna Landhelgisgæsluna. Tryggingafélög hafa einnig veitt skólanum margs konar stuðning. Hlutverk skólans er að bæta öryggi sjómanna með bóklegri kennslu og verklegri þjálfun í meðferð björgunar‑ og öryggisbúnaðar. Allt þetta og ekki hvað síst þrautseigja og vitund íslenskra sjómanna, viðbragðsaðila og útgerða hefur skapað öryggi sem vakið hefur athygli víða um heim. Starfsfólk innviðaráðuneytis og Samgöngustofu hefur tekið virkan þátt í vinnu hjá IMO – International Maritime Organization við að koma svonefndri Höfðaborgarsamþykkt á en tilgangur hennar er að tryggja öryggi sjómanna á fiskiskipum um allan heim. Samþykktin mun taka gildi í febrúar 2027 og eru það mikil tímamót. Eftirfarandi eru dæmi um hlutverk Samgöngustofu hvað varðar eftirlit, almenna stjórnsýslu og öryggi sjómanna. Það er meðal annars: 1) Útgáfa og staðfesting starfs- og réttindaskírteina og mat á hæfni sjómanna. 2) Eftirlit með gæða- og öryggiskröfum til skipa og útgáfu leyfa sem tryggja lögbundið ástand skipa. 3) Innleiðing og framfylgd alþjóðlegra og innlendra öryggisreglna og staðla. 4) Samþykki og viðurkenning þjálfunar- og endurmenntunaráætlunar fyrir sjómenn. 5) Fræðsla og forvarnir ásamt þátttöku í rannsóknum og greiningu atvika. 6) Almennt samstarf við sjóslysa- og björgunaraðila og alþjóðastofnanir[1] um öryggismál sjómanna. Með samstilltu átaki og ekki hvað síst þjálfun og árvekni sjófarenda hefur tekist að bæta öryggi þeirra. Sjómenn þurfa að vera eigin öryggisverðir og annarra um borð. Þeir þurfa að takast á við krefjandi og oft hættulegar aðstæður sem geta reynst erfiðar, langt fjarri landi. Sjómenn eiga þakkir og hrós skilið fyrir þá öryggismenningu sem þeir hafa tileinkað sér með frábærum árangri. Við skulum því heiðra þá á sjómannadaginn sem og aðra daga ársins. Höfundur er forstjóri Samgöngustofu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sjómannadagurinn Slysavarnir Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen Skoðun Skoðun Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Sjá meira
Á þessari ljósmynd sem tekin var fyrir Samgöngustofu sést sigmaður þyrlu Landhelgisgæslunnar grípa í hönd nemanda Slysavarnaskóla sjómanna. Nemandinn æfir sig í að taka á móti bjargvætti sínum við krefjandi aðstæður. Einar Magnús Magnússon - emm.is Það kann að vera að glöggir lesendur sjái ákveðna tengingu þessarar myndar við eitt frægasta málverk sögunnar, „Sköpun Adams” eftir Michelangelo? Málverk Michelangelos er freska í lofti aðalhvelfingar Sixtínsku kapellunnar í Róm og sýnir upphafið að lífi manns og mannkyns samkvæmt 1. Mósebók (Genesis). Ljósmyndin var hins vegar tekin þar sem verið var að æfa þyrlubjörgun mannslífa á sundunum við Reykjavík. Hún sýnir með áhrifamiklum hætti einn mikilvægasta þátt mannlegs samfélags, að bregðast við þegar líf er í húfi. Ljósmyndin er má segja táknræn fyrir þá öryggismenningu sem náðst hefur í sjósókn við Íslandsstrendur og eflst til muna á undanförnum áratugum. Ekkert skal gefið eftir við björgun mannslífa þótt til þess þurfi oft og tíðum að heyja erfiða baráttu við ógnaröfl náttúrunnar. Í einni af bókum Steinars J. Lúðvíkssonar, Þrautgóðir á raunastundu, er listi yfir nöfn þeirra sem fórust á sjó við Ísland á árunum 1900 til 1975. Á þeim lista eru nöfn 3.572 manna. Það eru að meðaltali 48 manns á ári á þessum 76 árum. Öldum saman virtist hafa verið litið svo á að þessi mannslíf væru óumflýjanlegur fórnarkostnaður en sem betur fer hefur orðið breyting þar á. Meðaltal látinna undanfarin 20 ár er 1 á ári og á 9 árum þar af urðu engin banaslys til sjós. Hvert banaslys er einu of mikið. Það má segja að þessi árangur grundvallist á nokkrum þáttum. Skip nú til dags eru mun öruggari en áður. Í dag er notast við fullkominn leiðsögu-, staðsetningar- og samskiptabúnað. Strangari kröfur og lög eru um öryggi, eftirlit og menntun sjómanna. Árið 1985 var stofnaður Slysavarnaskóli sjómanna. Skólinn er rekinn af Slysavarnafélaginu Landsbjörg og margir opinberir og einkaaðilar koma að þjálfun og æfingum en þar má helst nefna Landhelgisgæsluna. Tryggingafélög hafa einnig veitt skólanum margs konar stuðning. Hlutverk skólans er að bæta öryggi sjómanna með bóklegri kennslu og verklegri þjálfun í meðferð björgunar‑ og öryggisbúnaðar. Allt þetta og ekki hvað síst þrautseigja og vitund íslenskra sjómanna, viðbragðsaðila og útgerða hefur skapað öryggi sem vakið hefur athygli víða um heim. Starfsfólk innviðaráðuneytis og Samgöngustofu hefur tekið virkan þátt í vinnu hjá IMO – International Maritime Organization við að koma svonefndri Höfðaborgarsamþykkt á en tilgangur hennar er að tryggja öryggi sjómanna á fiskiskipum um allan heim. Samþykktin mun taka gildi í febrúar 2027 og eru það mikil tímamót. Eftirfarandi eru dæmi um hlutverk Samgöngustofu hvað varðar eftirlit, almenna stjórnsýslu og öryggi sjómanna. Það er meðal annars: 1) Útgáfa og staðfesting starfs- og réttindaskírteina og mat á hæfni sjómanna. 2) Eftirlit með gæða- og öryggiskröfum til skipa og útgáfu leyfa sem tryggja lögbundið ástand skipa. 3) Innleiðing og framfylgd alþjóðlegra og innlendra öryggisreglna og staðla. 4) Samþykki og viðurkenning þjálfunar- og endurmenntunaráætlunar fyrir sjómenn. 5) Fræðsla og forvarnir ásamt þátttöku í rannsóknum og greiningu atvika. 6) Almennt samstarf við sjóslysa- og björgunaraðila og alþjóðastofnanir[1] um öryggismál sjómanna. Með samstilltu átaki og ekki hvað síst þjálfun og árvekni sjófarenda hefur tekist að bæta öryggi þeirra. Sjómenn þurfa að vera eigin öryggisverðir og annarra um borð. Þeir þurfa að takast á við krefjandi og oft hættulegar aðstæður sem geta reynst erfiðar, langt fjarri landi. Sjómenn eiga þakkir og hrós skilið fyrir þá öryggismenningu sem þeir hafa tileinkað sér með frábærum árangri. Við skulum því heiðra þá á sjómannadaginn sem og aðra daga ársins. Höfundur er forstjóri Samgöngustofu.
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar