„Þörfin fyrir nýtt upphaf: Af hverju hrista þarf upp í stjórnmálum“ Sigurður Hólmar Jóhannesson skrifar 8. nóvember 2024 17:31 Af hverju er nauðsynlegt að breyta um stefnu þegar ríkjandi flokkar hafa staðið sig illa? Í lýðræðissamfélögum er mikilvægt að borgarar hafi vald til að kalla eftir breytingum, sérstaklega þegar ríkjandi stjórnmálaflokkar hafa lengi stjórnað en staðið sig illa Þetta er grundvallaratriði í heilbrigðu lýðræði, þar sem stjórnvöld eiga og þurfa að vera ábyrg gagnvart þegnunum og þjóna almannahagsmunum, ekki einkahagsmunum. En hvers vegna þarf stundum að hrista upp í stjórnmálunum, jafnvel að skipta um flokka, þegar ríkjandi flokkar hafa ekki staðið sig? Í fyrsta lagi geta valdamiklir stjórnmálaflokkar þróað með sér einhvers konar stöðnun. Þegar flokkar hafa verið lengi við völd er hætta á að þeir missi tengslin við grasrótina og þarfir almennings sitja eftir. Þeir verða of tengdir valda- og kerfisstrúktúrnum og forgangsraða oft eigin hagsmunum, en missa sjónar á því sem almenningur þarfnast. Ástandið getur leitt til skorts á nýsköpun og aðgerðum sem raunverulega bæta samfélagið Í öðru lagi getur langvarandi vantraust á stjórnvaldi haft skaðleg áhrif á samfélagið. Þegar ríkjandi flokkar hafa ítrekað brugðist er eðlilegt að fólk verði tortryggið og fái ekki þá trú á stjórnmálin sem lýðræðið þarfnast Fólk vill sjá aðgerðir sem bætir hag þeirra, ekki endalaus loforð án raunverulegra umbóta. Í slíkum aðstæðum eru breytingar í stjórnmálum oft nauðsynlegar til að endurheimta traustið, veita nýjum hugmyndum pláss og gefa fólki tækifæri til að fá virkari rödd í stefnumótun. Loks eru heilbrigð pólitísk átök og fjölbreytni í valkostum nauðsynleg fyrir öflugt lýðræði. Þegar nýir flokkar og einstaklingar fá tækifæri til að koma fram með ferskar hugmyndir, eykur það samkeppni og hvetur til betri lausna á vandamálum samfélagsins. Stjórnmál þurfa stöðugt á endurnýjun að halda til að tryggja að þau þróist með tímanum og að hagur allra sé hafður í fyrirrúmi. Í heildina er það á ábyrgð kjósenda að halda stjórnmálamönnum ábyrgum og kalla eftir breytingum þegar þörf er á. Þegar flokkar standa sig ekki vel er hristingur í stjórnmálum ekki bara valkostur heldur nauðsyn til að tryggja að lýðræðislegt samfélag geti blómstrað og þróast í rétta átt. Ég vona að þig hafið þetta í huga þegar að þið farið á kjörstað til að kjósa um ykkar framtíð og framtíð komandi kynslóða Ég ætla ekki að segja ykkur hvað þið eigið að kjósa en Albert Einstein sagði: „Geðveiki er að gera sama hlutinn aftur og aftur en búast alltaf við annari niðurstöðu“ Höfundur er framkvæmdastjóri. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Mest lesið Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Hvað telur Wolt vera raunhagkerfi? Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir,Saga Kjartansdóttir Skoðun Það kemur samfélaginu við þegar maður ræðir vændiskaup við konu Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Þverpólitísk sátt um mannvonsku Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Reykjavík er hvorki gjaldþrota né ofurþétt Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Samgönguráð: Fyrir landið allt eða eitt kjördæmi? Berglind Harpa Svavarsdóttir Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvað breyttist þann 5. febrúar 2026? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Heiti potturinn, klaustrið og athvarfið Auður Önnu Magnúsdóttir Skoðun Breiðholt Got Talent Sigrún Ósk Arnardóttir,Valgeir Þór Jakobsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „góði kallinn“ skyggir á raunveruleikann – um jafnrétti, ofbeldi og ábyrgð Jenný Kristín Valberg skrifar Skoðun Reykjavíkurleiðin ekki rétta leiðin Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Þegar heimurinn var ekki í buxnavasanum Björn Leifur Þórisson skrifar Skoðun Hvernig höfnum við blóðsugu-hagkerfi heimsins og sameinumst um uppvaxtar-hagkerfi Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Fyrirtækjaleikskólar: Lausn á skorti – eða tvöfalt kerfi? Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Breiðholt Got Talent Sigrún Ósk Arnardóttir,Valgeir Þór Jakobsson skrifar Skoðun Hvert fór skrítna fólkið? Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Þú sérð mig ekki á vondum degi Anna Bergþórsdóttir skrifar Skoðun Það kemur samfélaginu við þegar maður ræðir vændiskaup við konu Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Tækifæri til að minnka þörf á hjúkrunarrýmum Guðlaugur Eyjólfsson skrifar Skoðun Ný og betri skilgreining á lesblindu Snævar Ívarsson skrifar Skoðun Hvað telur Wolt vera raunhagkerfi? Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir,Saga Kjartansdóttir skrifar Skoðun Þverpólitísk sátt um mannvonsku Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Milljarðar í stjórnsýslu eða í þjónustu? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Byggjum fyrir fólk en ekki fjárfesta Finnur Ricart Andrason skrifar Skoðun Heiti potturinn, klaustrið og athvarfið Auður Önnu Magnúsdóttir skrifar Skoðun Hvað breyttist þann 5. febrúar 2026? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Samgönguráð: Fyrir landið allt eða eitt kjördæmi? Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar Skoðun Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Borgarlínan hefur ekki einróma stuðning Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Milljarðar í stjórnsýslu eða í þjónustu? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Þjóð að þyngjast – Fjárhagslega óhagkvæmt að fjárfesta ekki í heilsutengdum forvörnum Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Ákall Marco Rubio um sterkari Evrópu — hvað þýðir það fyrir Ísland? Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Af sköpunargleði Viðskiptaráðs Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Þegar börn læra réttindi sín – og við lærum með þeim Lilja Marta Jökulsdóttir skrifar Skoðun Edrúar febrúar – um fíkn, neyslu og bata Elín A. Eyfjörð Ármannsdóttir skrifar Skoðun Þegar kerfið sjálft skapar álagið Eydís Sara Óskarsdóttir skrifar Skoðun Varnir Evrópu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem samkeppnisforskot fyrir minni fyrirtæki Eva Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Af hverju er nauðsynlegt að breyta um stefnu þegar ríkjandi flokkar hafa staðið sig illa? Í lýðræðissamfélögum er mikilvægt að borgarar hafi vald til að kalla eftir breytingum, sérstaklega þegar ríkjandi stjórnmálaflokkar hafa lengi stjórnað en staðið sig illa Þetta er grundvallaratriði í heilbrigðu lýðræði, þar sem stjórnvöld eiga og þurfa að vera ábyrg gagnvart þegnunum og þjóna almannahagsmunum, ekki einkahagsmunum. En hvers vegna þarf stundum að hrista upp í stjórnmálunum, jafnvel að skipta um flokka, þegar ríkjandi flokkar hafa ekki staðið sig? Í fyrsta lagi geta valdamiklir stjórnmálaflokkar þróað með sér einhvers konar stöðnun. Þegar flokkar hafa verið lengi við völd er hætta á að þeir missi tengslin við grasrótina og þarfir almennings sitja eftir. Þeir verða of tengdir valda- og kerfisstrúktúrnum og forgangsraða oft eigin hagsmunum, en missa sjónar á því sem almenningur þarfnast. Ástandið getur leitt til skorts á nýsköpun og aðgerðum sem raunverulega bæta samfélagið Í öðru lagi getur langvarandi vantraust á stjórnvaldi haft skaðleg áhrif á samfélagið. Þegar ríkjandi flokkar hafa ítrekað brugðist er eðlilegt að fólk verði tortryggið og fái ekki þá trú á stjórnmálin sem lýðræðið þarfnast Fólk vill sjá aðgerðir sem bætir hag þeirra, ekki endalaus loforð án raunverulegra umbóta. Í slíkum aðstæðum eru breytingar í stjórnmálum oft nauðsynlegar til að endurheimta traustið, veita nýjum hugmyndum pláss og gefa fólki tækifæri til að fá virkari rödd í stefnumótun. Loks eru heilbrigð pólitísk átök og fjölbreytni í valkostum nauðsynleg fyrir öflugt lýðræði. Þegar nýir flokkar og einstaklingar fá tækifæri til að koma fram með ferskar hugmyndir, eykur það samkeppni og hvetur til betri lausna á vandamálum samfélagsins. Stjórnmál þurfa stöðugt á endurnýjun að halda til að tryggja að þau þróist með tímanum og að hagur allra sé hafður í fyrirrúmi. Í heildina er það á ábyrgð kjósenda að halda stjórnmálamönnum ábyrgum og kalla eftir breytingum þegar þörf er á. Þegar flokkar standa sig ekki vel er hristingur í stjórnmálum ekki bara valkostur heldur nauðsyn til að tryggja að lýðræðislegt samfélag geti blómstrað og þróast í rétta átt. Ég vona að þig hafið þetta í huga þegar að þið farið á kjörstað til að kjósa um ykkar framtíð og framtíð komandi kynslóða Ég ætla ekki að segja ykkur hvað þið eigið að kjósa en Albert Einstein sagði: „Geðveiki er að gera sama hlutinn aftur og aftur en búast alltaf við annari niðurstöðu“ Höfundur er framkvæmdastjóri.
Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun
Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Þegar „góði kallinn“ skyggir á raunveruleikann – um jafnrétti, ofbeldi og ábyrgð Jenný Kristín Valberg skrifar
Skoðun Hvernig höfnum við blóðsugu-hagkerfi heimsins og sameinumst um uppvaxtar-hagkerfi Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar
Skoðun Það kemur samfélaginu við þegar maður ræðir vændiskaup við konu Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson skrifar
Skoðun Þjóð að þyngjast – Fjárhagslega óhagkvæmt að fjárfesta ekki í heilsutengdum forvörnum Janus Guðlaugsson skrifar
Skoðun Ákall Marco Rubio um sterkari Evrópu — hvað þýðir það fyrir Ísland? Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar
Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun
Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun