Reykjavíkurmódelið er skref í rétta átt – fyrir börnin og starfsfólkið Bozena Raczkowska skrifar 10. október 2025 14:16 Leikskólar eru ekki aðeins þjónusta fyrir vinnandi foreldra — þeir eru samfélagslegar stofnanir þar sem börn okkar dvelja á viðkvæmum mótunarárum. Þess vegna verðum við að ræða leikskólamál út frá velferð barna og starfsfólks, ekki eingöngu út frá hagkvæmni eða hugmyndafræði Ég er algjörlega sammála því að í umræðum um leikskólamál gleymist of oft að við erum að tala um stofnanir þar sem börn okkar dvelja — börn sem eiga rétt á öryggi, umhyggju og menntun. Í öllum samtölum um leikskóla eiga börnin að vera í forgrunni. Í leikskólum Reykjavíkur, vegna manneklu og stöðugra starfsmannabreytinga, fá börnin ekki þá umönnun sem þau eiga skilið. Þetta hefur áhrif á líðan þeirra — og einnig á foreldra. Þess vegna fagna ég breytingatillögum Reykjavíkurborgar. Þær eru kannski ekki fullkomnar, en þær eru skref í rétta átt. Fyrst og fremst fyrir börnin, en líka fyrir starfsfólkið sem mun mæta til vinnu með meiri gleði og áhuga. Við megum ekki missa sjónar á kjarnanum í málinu með því að draga inn hugmyndafræðilegar deilur. Margt starfsfólk leikskóla hefur engan áhuga á slíku — það vill einfaldlega vinna vel og nýta tímann með börnunum af heilindum. Það eru oft erlendar konur á lágum launum sem sinna þessum mikilvæga starfi. Við verðum að muna að við erum foreldrar og getum ekki lengur lokað augunum fyrir vandanum í leikskólunum. Samfélagið á Íslandi er að breytast hratt — og við verðum að standa vörð um velferð barna okkar. Ég styð Reykjavíkurmódelið. Ég hef það lán að vinna á einkareknum leikskóla þar sem stjórnandinn sýndi strax ábyrgð þegar stytting vinnuvikunnar var innleidd. Hún réði strax aukið starfsfólk — því án þess hefði breytingin ekki gengið upp. Hún horfði ekki aðeins til þarfa starfsfólksins, heldur fyrst og fremst til þarfa barnanna. Við sem störfum í leikskólum vitum hversu dýrmæt hver stund með börnunum er. Með réttum skilyrðum og virðingu fyrir starfinu getum við skapað umhverfi þar sem börn blómstra og starfsfólk finnur tilgang og gleði í því sem það gerir. Það er sú framtíð sem við eigum að stefna að — saman. Höfundur er deildarstjóri á leikskóla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Leikskólar Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen Skoðun Skoðun Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Sjá meira
Leikskólar eru ekki aðeins þjónusta fyrir vinnandi foreldra — þeir eru samfélagslegar stofnanir þar sem börn okkar dvelja á viðkvæmum mótunarárum. Þess vegna verðum við að ræða leikskólamál út frá velferð barna og starfsfólks, ekki eingöngu út frá hagkvæmni eða hugmyndafræði Ég er algjörlega sammála því að í umræðum um leikskólamál gleymist of oft að við erum að tala um stofnanir þar sem börn okkar dvelja — börn sem eiga rétt á öryggi, umhyggju og menntun. Í öllum samtölum um leikskóla eiga börnin að vera í forgrunni. Í leikskólum Reykjavíkur, vegna manneklu og stöðugra starfsmannabreytinga, fá börnin ekki þá umönnun sem þau eiga skilið. Þetta hefur áhrif á líðan þeirra — og einnig á foreldra. Þess vegna fagna ég breytingatillögum Reykjavíkurborgar. Þær eru kannski ekki fullkomnar, en þær eru skref í rétta átt. Fyrst og fremst fyrir börnin, en líka fyrir starfsfólkið sem mun mæta til vinnu með meiri gleði og áhuga. Við megum ekki missa sjónar á kjarnanum í málinu með því að draga inn hugmyndafræðilegar deilur. Margt starfsfólk leikskóla hefur engan áhuga á slíku — það vill einfaldlega vinna vel og nýta tímann með börnunum af heilindum. Það eru oft erlendar konur á lágum launum sem sinna þessum mikilvæga starfi. Við verðum að muna að við erum foreldrar og getum ekki lengur lokað augunum fyrir vandanum í leikskólunum. Samfélagið á Íslandi er að breytast hratt — og við verðum að standa vörð um velferð barna okkar. Ég styð Reykjavíkurmódelið. Ég hef það lán að vinna á einkareknum leikskóla þar sem stjórnandinn sýndi strax ábyrgð þegar stytting vinnuvikunnar var innleidd. Hún réði strax aukið starfsfólk — því án þess hefði breytingin ekki gengið upp. Hún horfði ekki aðeins til þarfa starfsfólksins, heldur fyrst og fremst til þarfa barnanna. Við sem störfum í leikskólum vitum hversu dýrmæt hver stund með börnunum er. Með réttum skilyrðum og virðingu fyrir starfinu getum við skapað umhverfi þar sem börn blómstra og starfsfólk finnur tilgang og gleði í því sem það gerir. Það er sú framtíð sem við eigum að stefna að — saman. Höfundur er deildarstjóri á leikskóla.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun