Andúð og reiði fólks erfiðari en dómsmálið sjálft

„Það sem ég er búin að hugsa mikið um síðustu daga er, hvað ef ég hefði gefist upp? Af því að ég náttúrulega tapaði í héraðsdómi og það var rosa mikið áfall þó að ég hafi verið búin að undirbúa mig fyrir það.“

Freyja ræddi þessa áralöngu baráttu í þættinum Spjallið með Góðvild. Þátturinn birtist á Vísi og helstu efnisveitum í dag. 

„Ég átti erfitt eftir það og átti erfitt með að halda áfram. Ekki bara af því að ég myndi tapa aftur heldur líka af því að þetta er svo mikið álag á heilsuna manns.“

Freyja þurfti þá að staldra við og spyrja sig hvort hún væri virkilega tilbúin til þess að halda baráttunni áfram.

„Á þeim tímapunkti var ég gjörsamlega búin á því. En þökk sé fyrst og fremst fjölskyldu, vinum og öðru fötluðu fólki sem kom fyrir mig vitinu að lokum.“

Hún fékk rými til að melta þessa ákvörðun en var líka hvött áfram af sínum nánustu.

„Ég er ótrúlega þakklát fyrir að þau hafi ýtt mér áfram.“

Freyja segir að hún hafi áfrýjað til Landsréttar því hún hafi ekki viljað sitja eftir, nagandi á sér handarbakið yfir því hvað hefði orðið. 

Ekkert eðlilegt við þetta

„Ég er mjög stolt af þessum árangri og vona að það skili sér bæði til fósturbarna og til fatlaðs fólks,“ segir Freyja um þessa baráttu. Þó að það hafi verið langt og strangt ferli að fá þessa niðurstöðu, var umræðan í samfélaginu um málið henni erfið.

„Það var vissulega erfitt að fara í gegnum dómskerfið, en að upplifa almenna umræðu og kommentakerfin, andúðina og reiðina sem fólk hefur sýnt mér og fötluðu fólki almennt, hefur eiginlega verið meira sársaukafullt.“

Freyja viðurkennir að hafa tekið nærri sér umfjöllunina í kringum baráttuna við að verða fósturforeldri.

„Mér langar ekkert að byggja upp skráp fyrir einhverju svona ofbeldi. Það er bara ekkert eðlilegt við það.“

Skjól og heimili fyrir börnin

Hún telur að fólk geri sér ekki grein fyrir því að þetta særi ekki aðeins hana heldur líka þá sem standa henni næst. Freyja segir að á umræðunni sé ljóst að það átti sig ekki allir á því hvað það sé að vera fósturforeldri á Íslandi og margir rugli því við ættleiðingu.

„Fóstur er þar sem að fólk vill í rauninni gefa börnum heimili, sem getur ekki búið með sínum fjölskyldum hér á landi.“

Eru þetta þá börn sem búsett eru á Íslandi, en geta þó verið af erlendum uppruna. Bæði getur þetta verið tímabundið á meðan það er kannski verið að styðja kynfjölskyldu þeirra eða verið að gera breytingar til að tryggja öryggi og velferð barnsins.

„Í sumum tilfellum getur þetta verið varanlegt, þá er það þegar ekki er hægt að snúa til baka.“

Freyja ræðir í viðtalinu um ástæður sínar fyrir því að fara í þetta ferli og einnig um uppvöxt sinn, dvölina í Nýja Sjálandi, baráttuna fyrir málefnum fatlaðra og margt fleira.

Viðtalið má heyra í heild sinni ofar í fréttinni. Umræðan um fósturforeldra hefst á mínútu sautján í klippunni.