Til Heiðu

Ekki hafði ég ætlað mér að standa í ritdeilu en í svari Heiðu Kristínar Helgadóttur (Til kjósenda) sem birtist í Fréttablaðinu á uppstigningardag eru fjarstæðukenndar fullyrðingar sem mig langar að reifa nánar. Hún ýjar þar að því að með því að gera ráð fyrir að Besti flokkurinn beiti sér fyrir verndun Nasa, og jafnvel opinberum styrkjum til rekstursins, sé ég að biðja um einhvers konar spillingu. Að það varði bara persónulega hagsmuni Besta flokks manna og vina þeirra að viðhalda Nasa.

Ekkert gæti verið fjær sanni. Ótalmargir Reykvíkingar sækja og koma fram á Nasa sér til ánægju og yndisauka allt árið um kring og þið voruð kosin til að standa vörð um hagsmuni þessa fólks, ekki lóðareigandans. Páll Óskar útlistar vel í grein sem birtist í sama blaði (Hótel Godzilla) hvaða eiginleikum Nasa hefur yfir að búa sem gera það að einstöku tónleikahúsi með ótrúlega fjölbreytta nýtingarmöguleika.

Borgir breytast vissulega og þróast og sjaldnast leiðir það til heimsendis. Með þessum rökþrotum er hins vegar hægt að styðja hvaða bull sem er. Fyrir nokkrum áratugum voru t.d. stórhuga menn sem höfðu uppi hugmyndir um að rífa Bernhöftstorfuna og byggja í staðinn stærri hús sem þeir hefðu eflaust grætt meiri peninga á. Þeir hafa sjálfsagt haft „ríkan rétt" til að ráðstafa þeim eignum sínum. Ef það hefði verið gert væri líklegast enn fólk sem byggi í Reykjavík og það væri vissulega þróun og breyting. En væri hún til hins betra? Mér finnst það að loka Nasa, einum vinsælasta samkomustað borgarbúa, til að hægt sé að troða enn einu risahótelinu beint ofan í hjarta miðbæjarins afskaplega slæm þróun.

Meðvirkt rugl yfirvalda gagnvart auðmönnum hefur verið talsvert stærra vandamál í borgarskipulagi hingað til en meðvirkni með menningu. Ég vildi að ég vissi hvar hægt er að kaupa afruglara fyrir slíkt. Gagnrýnisleysi kjósenda á sína eigin flokka hefur einnig verið vandamál. Ef Besti flokkurinn kýs að nýta fingur sína og hendur í það að berjast gegn menningarmeðvirkni megið þið mín vegna halda þeim í vösunum. Ef opinberir styrkir til húsa sem hýsa menningarstarfssemi (eins og Rvk-borg styrkir t.d. Bíó Paradís) eru meiri spilling en samkrull pólitíkur og verktaka skal ég glaður kalla mig Berlusconi-mann.

Á sínum tíma var komið í veg fyrir eyðileggingu Bernhöfts-torfunnar vegna kröftugra mótmæla almennings. Sama verður ekki sagt um Fjalaköttinn og ótal mörg önnur hús sem hafa menningarsögulegt gildi en voru rifin vegna skammsýni auð- og stjórnmálamanna. Vonandi er ekki of seint að koma í veg fyrir að Nasa hljóti sömu örlög.