Hildur Helga var í átta klukkustundir á Bráðamóttökunni

„Ekki gera mig að einhverju fórnarlambi. Og ég vil að það komi skýrt fram að það er ekkert uppá starfsfólkið að klaga. En, aðstæður voru bara alveg ómögulegar. Ég hefði ekki trúað því að maður þyrfti að bíða svona lengi. Og þetta er varla boðlegt fyrir veikt fólk og slasað. Og Mikki læknir einn á vaktinni,“ segir Hildur Helga Sigurðardóttir blaðamaður í samtali við Vísi.

Hildur Helga þurfti að fara á Bráðamóttöku LSH í Fossvogi á föstudaginn. Þetta var endurkoma vegna handleggsbrots á hægri hönd. Þar tók við löööng bið.

„Beið, beið, beið og beið í sjö klukkustundir. Og það bara frammi á gangi. Síðan tóku fleiri klukkustundir við. Starfsfólkið var allt ósköp elskulegt. En var farin að finna fyrir nettri óþolinmæði þegar langt var liðið á sjöttu klukkustund, að ekki sé talað um þá áttundu, níundu og tíundu,“ segir Hildur Helga sem greindi frá þessari reynslu á Facebook-síðu sinni.

Tímaritin á biðstofunni býsna lúin

Undirtektir á samfélagsmiðlinum hafa verið feiknamiklar enda kann Hildur Helga að segja frá því:

„Sá mest eftir því að hafa ekki haft með mér góða bók, enda tímaritin þarna orðin nokkuð lúin. Þarna var fólk í mun verri aðstöðu en ég, meðal annars ungur drengur með fjölskyldu sinni, sem var nýkominn með flugi að norðan í bráðatilfelli. En þeim var sagt, eftir margra klukkustunda bið, að hann ætti ekki að vera þarna, heldur á Barnadeild LSH.“

Þeir sem leggja orð í belg á Facebook-síðu Hildar tala um ófremdarástand, að ómanneskjulegt álag sé á Bráðamóttökunni. Og að þetta sé ekki boðlegt. Frosti Sigurjónsson fyrrverandi alþingismaður telur sérkennilegt að beina endurkomufólki á Bráðamóttökuna en er þá bent á að ekki sé í boði að taka röntgenmyndir á heilsugæslustöðvum eða setja upp gifs.

Hildur Helga var í síðustu viku í viðtali í þættinum Kastljósi ásamt Ólafi Þ. Harðarsyni stjórnmálafræðingi. Hún hafði dottið í hálkunni og var kvalin í handleggnum eftir að hafa dottið í hálku. Hildur segir að það sjáist í þættinum. Ólafur ók henni á Bráðamóttökuna og þá kom í ljós að hún var handleggsbrotin. Hildur Helga segir að þá hafi þetta gengið tiltölulega hratt fyrir sig og því kom þessi langa bið henni í opna skjöldu.

Biðlundin ekki hennar sterka hlið

Hildur Helga segist ekki vera sú þolinmóðasta, henni láti betur að láta bíða eftir sér en að bíða sjálf. En, hún fékk heldur betur lexíu í því að bíða. Hún segir að eftir fjóra tíma grípi um sig þrjóska, að sú bið sé ekki til einskis en henni var skapi næst að láta sig hverfa.

„Eftir rúmlega sjö klukkustunda bið var ég loksins komin inn fyrir aðaldyrnar uppi. Þá tók við önnur löng bið eftir að komast til hjúkku, sem leit á gipsið og klippti það af, eftir það enn önnur bið í röntgen-myndatöku -og löngu síðar endalaus bið eftir lækni, sem þurfti að skoða myndirnar og kveða upp úrskurð, byggðan á myndunum. Fyrr gat ég ekki farið heim.

Síðan tók við bið eftir hjúkrunarfræðingi, sem þurfti að setja nýtt gifs á brotna handlegginn. Hildur Helga segist hafa verið mætt þarna upp úr klukkan 14 og gengið út með nýja gifsið að verða klukkan 22. Þarna eru klukkustundirnar teknar að skolast til; átta, níu, tíu… en hver er að telja þegar um er að ræða svo margar klukkustundir?

Nærri altalandi á frönsku eftir biðina miklu

„Svo litið sé nú á björtu hliðarnar þá gekk bara ótrúlega vel að rifja upp menntaskólafrönskuna með því að marglesa lúið og snjáð tíu ára gamalt eintak af Marie Claire. Hefði verið orðin altalandi eftir örlítið lengri bið. Síðan buðu elskuleg eldri hjón mér far með sér vestur í bæ. Þau höfðu beðið heldur skemur en ég, en við vorum öll álíka meðtekin,“ segir Hildur Helga sem er húmoristi af guðs náð.

„Hélt ekki að ég yrði þarna svooona lengi! En konan sem bauð mér far heim prjónaði heilt stroff í lopapeysu meðan hún beið.“

Hildur segist hafa þurft að fara á bráðamóttöku eins stærsta spítala í heimi, í London þar sem hún var lengi búsett. Þar beið hún í um fjóra tíma og var að verða vitlaus, eins og hún segir.

„En, 9 til 10 tíma á litla Íslandi, ég hefði aldrei trúað því.“