Sýningin unnin eftir sögum ömmu

Sýningin er án orða en unnin upp úr sögum sem amma mín, Signý Óskarsdóttir, sagði mér þegar ég var lítil,“ segir Agnes Wild, leikstjóri brúðusýningarinnar Á eigin fótum sem frumsýnd verður í Tjarnarbíói á morgun klukkan 15.

„Amma var send úr borginni í sveit sem barn á millistríðs­árunum eins og fjölmargir krakkar á þeim tíma. Var sex ára þegar hún fór fyrst og þá til þriggja mánaða dvalar hjá alókunnugu fólki vestur á Mýrum, það var hennar fyrsta ferð úr Reykjavík.

Ninna heitir brúðan í sýningunni og í verkinu sjáum við hana þroskast og styrkjast, svo kemur pabbi hennar í lokin að sækja hana,“ segir Agnes sem kveðst hafa alist upp við sögur af lífinu í sveitinni og unnið upp úr þeim í tvö ár með hléum, ásamt félögum í leikhópnum Miðnætti.

„Við lásum okkur til, ræddum við fleiri ömmur og annað eldra fólk. Erum ekki bara að fjalla um sveitina heldur líka þá reynslu barna að vera fjarri foreldrum sínum og þurfa að standa á eigin fótum. Verkið er ætlað leikskólaaldrinum en þetta er skemmtileg saga fyrir þau eldri líka.“

Aldagömul japönsk aðferð er notuð við sýninguna, að sögn Agnesar. „Þrír leikarar eru kringum brúðuna allan tímann og stjórna henni. Einn heldur um höfuðið og vinstri höndina, annar um rassinn og hægri höndina og sá þriðji stjórnar fótunum. Þannig lifnar brúðan við og fólk gleymir að horfa á leikarana því brúðan dregur að sér alla athyglina.“

Aðspurð kveðst Agnes hafa kynnst þessari tækni í leiklistarskóla í Bretlandi. „Við fengum brúðuleikara að utan til að þjálfa okkur fyrir þessa sýningu í febrúar í fyrra og höfum tekið tarnir síðan.“



Það eru leikhóparnir Miðnætti og Lost Watch Theatre Company sem standa að sýningunni. Agnes telst til beggja hópanna. Tónlist er frumsamin af Sigrúnu Harðardóttur fiðluleikara og Margréti Arnardóttur harmóníkuleikara og þær flytja hana sjálfar á hverri sýningu.

Höfundarnir drifu sig vestur á Mýrar að skoða sögustaðinn, að sögn Agnesar. „Amma sigldi með pabba sínum upp í Borgarnes og þaðan hjólaði hann með hana í sveitina, bærinn var ekki í vegasambandi á þeim tíma. Hann er enn í byggð þó húsakynnin sem amma var í séu horfin.“

Agnes segir Snata, hundinn á bænum, koma við sögu í sýningunni, líka kýr, kindur, spóa og svani.

„Dýrin eru búin til úr hversdagslegum hlutum. Kýrin er úr fötu og ferðatösku, hundurinn er skór, trefill og vettlingar og svanirnir eru úr sængurverum,“ lýsir hún. „Það á að hvetja börn til að nota hvað sem er í leiki sína.“