Hefði saknað þeirrar ítölsku

Matreiðslubókahöfundurinn og ritstjórinn Nanna Rögnvaldardóttir hefur eldað á gasi í 20 ár. Hún gat ekki hugsað sér að skilja ítölsku gaseldavélina sína eftir þegar hún flutti í fyrra.

„Þessi ítalska eldavél er dýrasti hlutur sem ég hef nokkurn tímann keypt, en ég tek fram að ég hef aldrei keypt mér bíl,“ segir Nanna og skellir upp úr. Eldavélin var keypt í Kokku árið 2007 og kostar um 600 til 700 þúsund krónur í dag.

„Það er töluvert fyrir eldavél til heimilisnota en ég vildi almennilega græju og var tilbúin að borga fyrir það. Maður átti víst fyrir öllu árið 2007,“ segir Nanna kankvís og vísar til margfrægs góðærisárs.

„Móðir mín var með gaseldavél í hálft annað ár um 1960. Síðan kom rafmagnið og mamma sá alltaf eftir gasinu sem henni þótti miklu þægilegra að elda á. Sjálf hef ég eldað á gasi í tuttugu ár. Mér þykir heillandi að elda við lifandi eld frekar en rafmagn, svo ég tali nú ekki um á steypujárnspönnum. Ætli það tengist ekki frummanninum í okkur; það er allavega eitthvað frumstætt og fallegt við matargerð yfir opnum eldi.“

Ítalska gaseldavélin hennar Nönnu er 90 sentimetra breið og með tveimur rafmagnsofnum.

„Þetta er traust og flott eldhúsgræja. Brennararnir eru kraftmiklir og auðvelt að elda við mjög háan hita en líka mjög lágan hita. Eldavélin er einnig afkastamikið atvinnutæki því ég er búin að elda á henni fyrir einar tólf matreiðslubækur, fyrir svo utan allt annað,“ segir Nanna, alltaf jafn sæl með gripinn.

Reyndar svo sæl að hún flutti eldavélina með sér á milli húsa við íbúðaskipti í fyrrasumar.

„Þá var ég á tímabili með rafmagnshelluborð og fannst ég lítið geta gert, enda orðin mjög góðu vön. Ég ætlaði upphaflega að selja eldavélina með gömlu íbúðinni en svo runnu á mig tvær grímur. Ég fann í hjarta mínu að ég ætti eftir að sjá mikið eftir þeirri ítölsku og sakna hennar við matseldina. Sömuleiðis heyrði ég á mögulegum kaupendum að sumir voru spenntir fyrir þessari fínu eldavél á meðan aðrir voru smeykir við hana. Á endanum sagði ég fasteignasalanum að ég væri til í að slá af íbúðaverðinu og taka eldavélina með mér og úr varð að kaupendurnir fengu helluborðið og ofninn úr nýju íbúðinni,“ segir Nanna og gæti ekki verið sáttari með ráðstöfunina.

„Mér hafði vaxið í augum að koma eldavélinni fyrir í nýja eldhúsinu og hélt jafnvel að ég þyrfti að skipta um eldhúsinnréttingu en svo rann upp fyrir mér að ég gat gert breytingar á mun einfaldari hátt til að koma henni fyrir og hér tekur hún sig vel út.“

Nanna hefur um árabil verið ástríðufullur safnari spennandi tækja og tóla í eldhúsverkin.

„Ég er mjög ginnkeypt fyrir skemmtilegum eldhúsáhöldum en reyndi að grynnka aðeins á dótinu við flutningana í fyrra. Mér gengur hins vegar illa að standast freistingarnar og kom til dæmis heim með átta kílóa steypujárnspott í handfarangri þegar ég skrapp til útlanda á sextugs­afmælinu mínu í mars. Ég er líka nýbúin að kaupa nýtt grill því það sem ég átti áður ónýttist í roki. Mér verður því ekki skotaskuld að elda við fjölbreyttar aðstæður og ræð vel við matseldina þótt rafmagnið fari af á ögurstundu eða í tólf manna matarboði, eins og gerst hefur. Maður finnur alltaf leiðir til að bjarga sér.“