Tíundi hver lögreglumaður fjarverandi frá vinnu sinni

Á síðasta ári var alltaf einn af hverjum tíu lögreglumönnum á höfuðborgarsvæðinu fjarverandi úr vinnu. Þetta kom fram í máli Sigríðar Bjarkar Guðjónsdóttur lögreglustjóra á ráðstefnunni Álag og fjölgun slysa hjá lögreglunni sem fram fór í fyrradag.

Í máli Sigríðar kom fram að fjarvistahlutfall hefur aukist úr 7,45 prósent frá árinu 2011 í 9,57 prósent í fyrra. Það er að segja að af 320 lögreglumönnum sem voru í starfi 2011 voru alltaf 23 fjarverandi. Árið 2016 voru hins vegar alltaf 28 manns af 290 lögregluþjónum fjarverandi

„Þetta er náttúrlega allt of hátt hlutfall en eins og fram hefur komið eru langtímaveikindi líka hluti af þessu,“ sagði Sigríður Björk. Hún segir lögregluna á höfuðborgarsvæðinu vinna gegn þessari þróun í samstarfi við trúnaðarlækni og starfsmenn.

Sigríður Björk segir að lögreglumönnum fjölgi ekki í samræmi við þarfir. „Á sama tíma eykst álagið á þá sem fyrir eru. Og þess vegna eru fjarvistir vegna flókins samspils margra þátta. Til dæmis fjölgun á höfuðborgarsvæðinu og verkefnin eru að breytast,“ segir Sigríður. Hún segir að í starfi sínu hjá lögreglunni á Suðurnesjum, áður en hún hóf starf á höfuð­borgarsvæðinu, hafi hún komist að því að um helmingur fjarvista væri vegna íþróttaiðkunar, helmingur vegna veikinda og slysa og talsvert af slysum væri vegna þjálfunar. „Þannig að við komumst að því að þjálfuninni væri ábótavant og við höfum verið að reyna að laga það hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu,“ sagði hún.

Snorri Magnússon, formaður Landssambands lögreglumanna, segir ástæður fyrir fjarvist lögreglumanna úr vinnu vera margvíslegar. „Þetta eru í raun ótrúlegustu hlutir. Afleiðingar umferðarslysa vegna vinnu, afleiðingar áverka vegna handtöku brotamanna og fleiri og fleiri ástæður,“ segir hann.

Snorri tekur undir með Sigríði Björk að fjarvistir lögreglumanna skapi enn þá meira álag fyrir þá sem eru við vinnu.

„Því þeir þurfa náttúrlega að taka á sig yfirvinnu til þess að bjarga þeim sem veikir eru heima eða frá vinnu vegna þessara ástæðna sem ég nefndi,“ segir Snorri. 

Fréttin birtist fyrst í Fréttablaðinu