Til hamingju Ísland

Engin orð fá lýst þeirri upplifun sem það var að fylgjast með landsliði karla keppa í fyrsta sinn á Evrópumótinu í knattspyrnu og mæta ekki minni fótboltaþjóð en Portúgal, með sjálfan Ronaldo í broddi fylkingar.

Það er sigur í sjálfu sér fyrir okkar þjóð að komast á þetta mót, en jafntefli við Portúgal sýndi og sannaði að við eigum fullt erindi á meðal þeirra stórþjóða sem þarna keppa.

Ég hef lengi fylgst með góðum gangi bæði karla- og kvennalandsliða okkar í knattspyrnu, og tel að við sem samfélag getum lært heilmikið af þeirra vegferð og takist okkur að heimfæra þann lærdóm yfir á okkar samfélag, þá verða okkur allir vegir færir.

Bæði landslið okkar hafa orðið þess láns aðnjótandi að fá til sín þjálfara sem vissulega kunnu ýmislegt fyrir sér hvað knattspyrnu varðar, en voru einnig afburða leiðtogar, auðmjúkir og þannig færir um að fá aðra með sér. Þeir lögðu af stað í vegferð með langtímasýn um að liðin myndu skipa sér á bekk meðal þeirra sem skara frammúr. Þeir lögðu uppúr því að hver liðsmaður vissi til hvers var ætlast, og einnig hverskonar hegðun var óásættanleg. Þeir lögðu á sig gríðarlega mikla vinnu með það að markmiði að bæta sig alltaf örlítið meira. Það var ekki gert út á eina eða tvær stórstjörnur, það var unnið með liðsheildina og liðsandann og lögð á það áhersla að allir skipti máli, allir hafi mikilvægt framlag til árangurs liðsins. Það var settur metnaður í alla umgjörð, fagmennska í forgrunni og stuðningsmönnum var veitt verðskulduð og mikilvæg viðurkenning.   Saman myndaði þetta grunn að árangursríkum liðum, sem hafa nú vakið eftirtekt um allan heim.

Þegar ég stóð í stúkunni á St. Etienne helltist yfir mig þakklæti og stolt, tilfinningar sem eru svo jákvæðar og góðar. Ég var einnig afar hrærð yfir þeirri samstöðu Íslendinga sem ég skynjaði á þessum merkilegu tímamótum. Ég get ekki komist hjá því að hugsa hvers við værum megnug ef okkur tækist að draga af þessum árangri lærdóm og hefjast handa við að byggja upp okkar samfélag í þeim anda sem þessi lið gerðu. Að við legðum línurnar um það hverskonar hegðun er í lagi, og hverskonar hegðun er ekki í lagi, að við settum okkur metnaðarfull markmið um að vera öðrum til fyrirmyndar á þeim sviðum sem við eigum raunverulega innistæðu fyrir. Síðast en ekki síst hugsaði ég, hvað ef við kæmum saman af jafn miklum krafti fyrir framtíð Íslands og rétti barna okkar til að njóta þess að búa í samfélagi sem við getum verið stolt af og þakklát fyrir.

Hvers vegna ekki? Förum þangað!