Lögðu Bylgju í einelti og hlutu síðar dóma fyrir nauðgun og líkamsárásir

„Mér finnst leiðinlegt að tala um leiðinlega hluti á netinu en á sama tíma finnst mér það stundum nauðsynlegt,“ segir Bylgja Babýlons grínisti í mjög einlægum pistli um einelti á Facebook-síðu sinni. Bylgja telur efni pistilsins eiga erindi við fólk.

„Ég hef áður skrifað pistla frá sjónarhorni fullorðins eineltisbarns og mér leiðist hvað eineltisumræðan kemur alltaf í hollum. Það gerist eitthvað hræðilegt, foreldrar stíga fram með reynslusögur eða barn sviptir sig lífi og við tölum um þessi mál í mánuð, þá segir einhver Framsóknarmaður eitthvað heimskulegt og við förum að tala um það í staðinn.“

Bylgja segir að þegar hún hafi verið í 8. til 10. bekk hafi einelti sem hún varð fyrir þróast úr stríðni yfir í þöggun.

„Nema hjá litlum hópi stráka sem hóf barsmíðar. Ég mætti þessum strákum á götum úti og þeir hrintu og spörkuðu og ég var með áverka sem ég myndi hiklaust kæra til lögreglu ef einhver myndi veita mér í dag,“ segir Bylgja.

Höfðinu lægri

Hún segir að oft hafi verið talað við hana eins og hún væri vandamálið.

„Ég sat einu sinni fund hjá skólastjóra ásamt tveimur bekkjarbræðrum mínum eftir að þeir réðust á mig á skólalóðinni. Það voru kölluð „slagsmál” okkar á milli, þó ég væri höfðinu lægri en þeir og rétt slefaði upp í 40 kílóin.“

Bylgja segir að ástæðan fyrir því að hún vilji tjá sig um þetta mál núna séu tvær.

„Önnur er mynd sem gengur um Facebook þar sem foreldrar eru hvattir til þess að segja dætrum sínum ekki að strákar sem meiði þær eða stríði séu skotnir í þeim. Hin er sú að einn þessara manna sem beyttu mig ofbeldi á unglingsárunum er í dag þekktur sem „Hríseyjarnauðgarinn” en hann var að fá dóm fyrir hrottalega árás og nauðgun.“

Eins og Vísir greindi frá á dögunum hlaut Eiríkur Fannar Traustason fjögurra og hálfs árs dóm fyrir að nauðga ferðakonu á táningsaldri í Hrísey síðastliðið sumar.

Hvað er að barninu sem leggur í einelti?

Hún segir að annar maður hafi fengið dóm fyrir nokkrum árum en hann dró kærustuna sína á hárinu út af heimili þeirra út í bílskúr, eftir að hafa gengið í skrokk á henni.

„Þá er ekki allt upptalið en nokkrir hinna strákanna hafa fengið dóma fyrir líkamsárásir og allskyns brot. Ég geri mér grein fyrir því að það er ekki hægt að lækna siðblindu en það er partur af mér sem pælir í því hvernig hefði farið ef þeir hefðu verið séðir sem vandamálið allt frá byrjun og fengið hjálp.“

Hún skorar á skólakerfin að hætta að spyrja „Hvað gerir þetta barn til að verða fyrir einelti, hvað er að því?” og færu að spyrja „Hvers vegna er þetta barn að leggja í einelti, hvað er að því?”