Vigdís passar enn í fermingarfötin

Þingkonan og Framsóknarmeyjan hressa, Vigdís Hauksdóttir, gerðist djörf á dögunum þegar hún ákvað að prófa að máta fermingarfötin sín aftur en hún fermdist í þeim í Hraungerðiskirkju hið kalda vor 1979. „Jú, það passar að ég passa enn í þau,“ segir Vigdís spurð út í mátunina.

Umrædd fermingarföt voru úr tweed-efni og samanstóðu af pilsi og vesti sem voru grá að lit og skófatnaðurinn voru sandalar.

„Ég var líka með bindi þegar ég fermdist en ég fann það reyndar ekki. Þetta er samt hrikalega óþægilegt efni, það stingur eins og andskotinn,“ bætir Vigdís við. Vonskuveður var á fermingardaginn hennar sem gerði það að verkum að hún varð hundblaut í fæturna því sandalarnir héldu ekki vatni.

Þetta var jafnframt í síðasta sinn sem hún klæddist fermingarfötunum því hún tók þá drastísku ákvörðun að fleygja fötunum eftir þessa síðustu mátun. „Þessi föt eru svo afspyrnu ljót, ég skil ekki hvernig ég gat verið í þessu,“ segir Vigdís og skellihlær. „Þessum fötum var formlega hent í gær.“

Ástæðan fyrir því að Vigdís fann fötin er sú að hún og tvær systur hennar fór austur fyrir fjall, nánar tiltekið til sinna æskustöðva, Stóru-Reykja í Hraungerðishreppi, til að taka til. „Við fórum þangað til þess að hjálpa til við að pakka niður því móðir okkar er að flytja á Selfoss og þá fannst þessi gamli búnaður í tiltektinni,“ útskýrir Vigdís.

Augljóslega er Framsóknarkonan í hörku formi því það er ekki sjálfgefið að fólk sem er hálfrar aldar gamalt passi enn í fermingarfötin sín. „Jú, jú, maður hlýtur að vera í nokkuð góðu formi.“ Vigdís hefur þó ekki alltaf verið í svo góðu líkamlegu formi. „Þegar ég var um tvítugt þá var ég bara frekar feit. Ég tók mig svo á og hef verið í formi síðan,“ bætir Vigdís við. 

Hún fer í ræktina á veturna og stundar svo annars konar hreyfingu og útivist á sumrin, fer út að hlaupa og þess háttar. „Svo er það auðvitað mataræðið, maður reynir að passa það.“