Útvarpslóðin

Síðastliðin 17 ár hef ég búið í fjölbýlishúsinu Miðleiti 3. Allan þennan tíma höfum við, sem þar búum, notið góðs útsýnis og dáðst að Útvarpshúsinu og því fallega umhverfi, sem því hefur verið búið. Við munum flest boðskap Birgis Ísleifs borgarstjóra 1974 um ?grænu byltinguna?, þar sem ákveðið var að vernda sem flest gróðursvæði í borgarlandinu og skapa æ fleiri eftir því sem byggð ykist. Við horfðum þá, undir hönd honum, til komandi tíma, er Reykjavík yrði talin með fegurri borgum vegna margra og mikilvægra gróðursvæða, sem yrðu eins og lungu höfuðborgarinnar. Annar kostur grænna svæða er, að þau geta orðið lendingarstaðir hugmynda, sem enginn þekkir í dag, en yrðu mögulega nauðsyn í framtíðinni.

En nú er öldin önnur. Útvarpið þarf ekki á sinni stóru lóð að halda, vill selja og Reykjavíkurborg hefur bitið á agnið. Þar er ekki sama framtíðarsýn og þegar Birgir Ísleifur var við völd. Nú er unnið að þéttingu byggðar, hverju hótelinu af öðru troðið í hverja smugu í 101 Reykjavík og nú er komin tillaga um að byggja nánast sjálfstætt þorp á Útvarpslóðinni með þriggja hæða húsum þröngt settum. Græni reiturinn á að flytjast upp á húsþökin, en annar gróður að víkja fyrir steinsteypu og malbiki.

Peningalykt

Mér finnst peningalykt af þessu. Ég kysi heldur ilm yndis og þjónustu. Á svæðinu frá Hvassaleiti og yfir á Sléttuveg er óvenjustór hluti íbúanna eldri borgarar. Þeir hafa enga aðstöðu til útivistar í nágrenninu aðra en göngustíga. Væri ekki miklu betri kostur til nýtingar á Útvarpslóðinni, að borgin leysti hana til sín og sinnti þar í senn góðri og heilsusamlegri þjónustu fyrir þennan aldurshóp? Ég gæti gjarnan séð fyrir mér velli fyrir pútt, krokket og minigolf. Ég sé þarna einnig fyrir mér fallegan skála fyrir félagsstarf og annan slíkan fyrir dagvist. Það er svo margt hægt að gera þarna, sem hæfir þessum stað miklu betur en það sem nú er fyrirhugað. Verslunarskólanemar, sem lengi hafa nýtt þetta svæði til hreyfingar, myndu þá heldur ekki missa af neinu.

Ein af meginrökum fyrir þéttingu byggðar hér er að stytta akstursleiðir. Aukin umferð á reiðhjólum á að fylgja, og þannig á að minnka mengandi útblástur frá þeim vélknúnu tækjum, sem um göturnar fara. Ég held reyndar, að flestir geti séð, að einkabíllinn hverfur ekki. Hann skapar í dag bara tímabundna hættu. Innan tveggja áratuga verða allir bílar rafknúnir eða brenna metani, lífdísli eða einhverju enn öðru, sem framtíðin geymir, og hætta að menga. Þess vegna er í lagi að þenja byggðina eitthvað út.

Í ljósi þess, sem ég hef talið hér að ofan, vil ég mótmæla þeim tillögum sem fram eru komnar um breytingar á Útvarpslóðinni. Ég veit, að við, sem hér búum, og missum margt, verði þessar fyrirætlanir að veruleika, eigum okkar grenndarrétt. Við bíðum nú frekar óþolinmóð eftir því að yfirvöld kynni okkur tillögur sínar og láti svo lítið að kynna sér okkar sýn á hlutina. Hví ekki að boða til fundar, áður en lengra er haldið?

Borgin hefur að undanförnu lofað byggingu þúsunda íbúða fyrir þá sem búa við lág laun. Svæðið, sem hér um ræðir, er eitt af þeim dýrari. Húsaverð og/eða -leiga verða örugglega í hærri kantinum. Þetta þjónar því ekki þeim, sem eru í mestri þörf.

Er ekki full þörf á að staldra aðeins við, ekki aðeins vegna Útvarpslóðarinnar, heldur ekki síður vegna miðborgarinnar, áður en túristarnir útrýma okkur, þessum innfæddu?