Er allt í plasti hjá þér?

Nú á stuttum tíma hefur orðið mikil vitundarvakning á umbúðarnotkun landsmanna. Tíu þúsund manns hefur líkað við Fésbókarsíðuna „Bylting gegn umbúðum“ og þar fer fram mikil umræða í átt að umhverfisvænni lifnaðarháttum. Ég brosti mínu breiðasta nú nýlega þegar ég var staddur á kassa í Krónunni og fékk alveg glænýja spurningu frá starfsmanni: „Viltu maíspoka eða plastpoka?“ Þetta er eitt af þessum augnablikum sem fá mig sem ungan umhverfissinna til að hugsa, já, það er komið árið 2014.

Það eru þó ekki allir tilbúnir í þessar breytingar. Sigurður Oddson verkfræðingur hefur nýverið skrifað greinar um hvað plast sé umhverfisvænt. En minnist þó ekkert á hve slæm áhrif plast hefur á lífríki sjávar eða á hundruð ára sem það tekur plastpoka að brotna niður í náttúrunni. Þá gagnrýnir hann maíspoka og segir þá vera blandaða plasti.

Ótrúlegt er að Sigurður hafi ekki lesið framan á „maísplastburðarpokana“ sem í boði eru í helstu matvöruverslunum landsins frá Íslenska gámafélaginu eins og t.d. í Bónus og Krónunni. En þar stendur:

„Þeir eru framleiddir úr endurvinnanlegu og lífrænu efni (maíssterkju) og innihalda ekki polyethyethylene (sem er plast – innskot höfundar). Pokarnir „anda“ og henta því vel til geymslu á grænmeti og ávöxtum. Pokarnir brotna 100% niður á 10-45 dögum við góð jarðgerðarskilyrði.“

Sigurður hittir næstum því á góðan punkt þegar hann segir að umhverfisvænstu pokarnir séu þeir sem eru nógu sterkir til að vera notaðir aftur og aftur. En enn og aftur er lausn hans plastmenguð þegar hann bendir á plastpoka í þeim efnum.

Hvað með taupoka?

Það er gagnrýnisvert að Sigurður, sem er markaðstjóri PMT (Plast, miðar og tæki) taki ekki fram þá hagsmuni sem hann hefur að gæta með greinaskrifum sínum um umhverfismál. Fyrirtækið sem hann starfar hjá selur fyrirtækjum ýmsar gerðir plastpoka og plastumbúða og eru nú í auknum mæli í samkeppni við Íslenska gámafélagið vegna vaxandi eftirspurnar á maíspokum. Nær væri að Sigurður beindi kröftum sínum í að finna út leiðir til að sinna betur þörfum viðskiptavina sinna um umhverfisvænni umbúðir heldur en að dreifa áróðri um að plast sé eftir allt saman umhverfisvænt.

Í mörg horn er að líta þegar kemur að umhverfismálum og allar umbúðir hafa í för með sér einhver umhverfisáhrif. Því má færa rök fyrir að engar umbúðir séu umhverfisvænstu umbúðirnar. Best væri ef við gætum verslað án umbúða. Það er sannleikur sem ekki allir vilja heyra.