Kennarar fara fram á miklar hækkanir

Framhaldsskólakennarar munu krefjast þess að fá sambærileg laun og aðrir háskólamenntaðir ríkisstarfsmenn þegar samningar þeirra verða lausir um næstu áramót. Munurinn á heildarlaunum þessara hópa er nú um átta prósent.

Mikil ólga er meðal framhaldsskólakennara vegna launaskerðingar sem þeir hafa orðið fyrir á undanförnum árum. Að sögn Aðalheiðar Steingrímsdóttur, formanns Félags framhaldsskólakennara, hafa heildarlaun þeirra rýrnað um 18 prósent miðað við vísitölu neysluverðs á síðustu sex árum.

Deildu þeir botnsætinu hvað það varðar með Félagi íslenskra hjúkrunarfræðinga, áður en það fékk sína launaleiðréttingu fyrir skemmstu. Til samanburðar var þessi rýrnun 13 prósent hjá Bandalagi háskólamanna.

Úr einu prósenti í átta

„Við erum með lausa samninga í byrjun næsta árs,“ segir Aðalheiður. „Þá munum við leggja fram þær kröfur að okkar laun verði sambærileg við laun annarra háskólamenntaðra ríkisstarfsmanna.“

Hún segir að launamunurinn á Félagi framhaldsskólakennara og Bandalagi háskólamanna hafi breikkað töluvert frá hruni. Árið 2007 var aðeins eins prósents munur á heildarlaunum þessara hópa en á síðasta ári var hann rúm átta prósent, BHM í vil. Munurinn á dagvinnulaunum er hins vegar tæp 16 prósent.

Einnig segir Aðalheiður að niðurskurður hafi reynst framhaldsskólum þungbær. „Satt að segja byrjaði niðurskurðurinn fyrir um það bil níu árum,“ segir hún. „Þannig að þegar það þurfti svo að fara í stórtækan niðurskurð eftir efnahagshrunið þá fórum við úr öskunni í eldinn.“

Hún bendir á að árið 2003 hafi verið byrjað að miða við svokallaða launastiku við útreikning á launakostnaði í framhaldsskólum landsins. Átti hún að sýna rauntölur um mánaðarlaun kennara en nýleg úttekt sýnir að launastikan hefur allt frá árinu 2004 verið langt undir raunverulegum dagvinnulaunum. 

Sá munur hefur farið stigvaxandi og var hann rúm 24 prósent á síðasta ári, sem þýðir að upphæðin sem fengin er til að standa undir launakostnaði er 24 prósentum lægri en raunveruleg laun kennaranna. 

„Þennan mismun höfum við síðan þurft að taka annars staðar frá þannig að við höfum fengið að finna fyrir niðurskurðarhnífnum í mörg ár,“ segir Aðalheiður. Hún segir að þessi niðurskurður birtist meðal annars í sístækkandi námshópum, minna námsframboði og skerðingu á þjónustu við nemendur.